Eerst en vooral, dit is niet op iedereen van toepassing.....maar op sommige hardnekkige ouderen wel dus...
Dit gaat over naar serviceflats verhuizen.....mijn pa is er aan toe, hij zal moeten verhuizen binnenkort want waar hij nu woont, een sociale appartementsblok, gaat afgebroken worden.
Dus zijn wij, de kinderen en hij al een tijdje aan het rondkijken, pa krijgt geregeld uitnodigingen om naar serviceflats te komen kijken.
Gisteren zijn we eerst naar een gewoon appartement gaan kijken, dat was goed en betaalbaar , alleen was er geen lift, het appartement ligt op het eerste verdiep en de trap is niet echt geschikt voor hem.....dus jammer genoeg viel dit af omwille van de trap.
Dan zijn we nog naar een sevice flat gaan kijken van zorgbedrijf Antwerpen. Daar werd om het halfuur een rondleiding gegeven, want natuurlijk waren wij niet de enige geïntresseerden. Wij gingen de rondleiding van 3 uur nemen, want het was bijna 14.30 u toen wij daar aankwamen en we wilden eigenlijk eerst iets drinken in de cafetaria en daar al eens rondkijken, we hebben infobrochures ingekeken en zagen dat de bewoners elke dag een warme maaltijd kunnen verkrijgen aan 6€, bestaande uit een voorgerecht, hoofdgerecht en dessert.
De broers en ik vinden dit echt een goed gegeven, want je voedsel kopen en bereiden kost meer dan 6€ per dag. Er is ook elke middag iets te doen, je kan aangepaste sporten doen, er is een pedicure en kapsalon, een wassalon met alles er op en eraan.
Om 14.55 u gingen wij naar het trefpunt waar de rondleiding van start ging......maar de vorige rondleiding liep wat uit....en pa werd ambetant, volgens hem was de organisatie al niet goed....wij probeerden uit te leggen dat er soms mensen in een groep zitten die veel vragen hadden of meer uitleg nodig hadden en dat dit de rondleiding dan kan vertragen....maar onze pa had/heeft hier geen begrip voor....hij deed er serieus lastig over, de broers en ik moesten hem srieus kalmeren.
En toen was het eindelijk aan onze groep de beurt, we kregen goede en voldoende uitleg, de kans om vragen te stellen...er zijn 2 soorten appartementen, een groot en een kleinder appartement, je kan kiezen welk je wil, je betaalt per vierkante meter.
Het grootste appartement kost, alles inbegrepen water, verwarming, onderhoud ed, 450€...wat dus een heel schappelijke prijs is. Want door de week is daar personeel aanwezig dat je helpt als het moet bij aankleden of wassen, als je ziek bent of naar het ziekenhuis moet, de zorgverpleging zeg maar.
Enkel tijdens de nacht of in het weekend is dit niet, maar op elk appartement is er wel een soort van noodknop en als je die dan gebruikt staat er wel iemend binnen het kwartier bij jou en dat is voor ons ook al een geruststelling.
Na de uitleg en de rondleiding zijn we naar buiten gegaan en vroegen pa wat hij ervan dacht.....maar ik had zijn reactie erboven al gemerkt en de broers ook wel denk ik.
En hij zei NEE, veel te klein, ik kan mijn meubelen niet kwijt en mijn boeken.....
Het is idd niet zo groot als waar hij nu woont, maar daar hebben we met zijn vijven gewoond, dat is veel te groot voor hem...
En toen is de oudste broer uit zijn slof geschoten, dat pa eindelijk eens moest gaan beslissen om iets te gaan doen want zo kan het niet verder, de hulp die wij drie geleden geregeld hadden 3x per week heeft hij verminderd naar 1x per week en dan wordt er nog niet fatsoenlijk gepoetst....pa wil dat wij springen voor hem en dat wij dat niet kunnen, wij hebben alledrie een hele drukke job en de nodige nevenactiviteieten, dus alles laten vallen voor hem op dat zelfde moment kan niet....de broers gaan al geregeld met hem naar de winkel per auto om de zware dingen te halen, als ik naar daar ga op zaterdag doe ik dat ook...de oudste broer regelt alles op de bank voor hem.....
Mijn broer heeft gelijk, alleen de manier waarop hij dit zei, al roepend en tierend , daar was ik niet blij mee.
Eens terug op pâ zijn appartement heb ik hem daar ook op aangesproken heb hem gezegd dat ik akkoord was met wat hij gezegd heeft alleen dat het wel op een rustiger manier kon.
Pa was wel aangeslagen door de uitbarsting van mijn broer, en ik hoop dat hij hierdoor nu ook eens gaat nadenken....dat er een oplossing moet komen, graag willen of niet.
Normaal zou er volgende week nog een bezichtiging van een serviceflat zijn waar hij met de oudste broer naartoe zou gaan, maar of dit nu nog doorgaat weet ik niet, de oudste heeft gezegd dat hij zijn tijd niet langer wil verspillen omdat pa toch tegen elk voorstel nee zegt...
Dit verhaal wordt ongetwijfeld nog vervolgd
