Veranderingen

Er zijn dus veranderingen op til. Enkele hebben al plaats gevonden, de dochter en kleinzoon zijn verhuist en ze hebben ook de Duitse Herder meegenomen. Dat betekent voor de kleinzoon morgen ook naar een nieuwe school, nieuwe vriendjes leren kennen. Hopelijk gaat hij snel mee kunnen, want soms is hij vrij afstandelijk, hij kijkt de kat uit de boom zoals ze zeggen. Maar ook hier thuis heeft dit gevolgen. Voor het eerst, in 29 jaar, zijn mijn partner en ik weer op ons beginpunt geland, onder ons alleen. Dus ook voor ons twee een nieuw begin, samen een gesprek kunnen doen zonder onderbroken te worden, weer meer tijd voor elkaar. Voor mezelf heb ik ook al wat plannen opgesteld. Het huis weer een beetje naar mijn hand zetten, meer orde terug (ben normaal nogal tegen rondslingerende rommel)wat met kinderen in huis minder gestructureerd kan. Het eerste wat ik in huis ga doen is nieuwe overgordijnen maken, ze zijn dringend aan vervanging toe. De keuken gaat ook een grondige renovatie krijgen, maar daar moet ik nog ideeën voor opdoen, na de winter wordt er zeker en vast geverfd en misschien een eetplaats daar voorzien? De kleinzoon zijn slaapkamer gaat ook geüpdated worden, aangepast aan zijn leeftijd, dus alle baby en kleuterspullen gaan eruit. Ik zal nog wel wat bijhouden, maar het gaat in bakken en weggezet in de kasten. En ik ga terug studeren dus, een nieuwe pc opleiding en Griekse taal, om mijn hersenen in vorm te houden nu ik niet dagelijks kleine kindervraagjes meer ga krijgen. Er zullen ongetwijfeld nog dingen door mijn hoofd schieten die ik wil doen, maar ik heb tijd....er moet nikls, het zal gebeuren wanneer het kan en past, maar gebeuren zal het. Er zijn nog dingen die ik met de partner moet overleggen, maar dat komt ook nog wel....hij heeft ook wat tijd nodig om aan deze situatie gewoon te raken. Zo op 't eerste zicht lijkt het hem niet te raken...maar ik ken hem beter dan dat...zoals hij soms naar mij kijkt als we het over sommige dingen praten...daar hebben wij geen woorden voor nodig, wij weten zo van elkaar hoe we er over denken. Ook voor hem wordt het wennen, want normaal deed de kleinzoon de poort voor hem open als hij thuiskwam en kon hij dan zo binnenrijden. Nu moet hij dit zelf gaan doen, want ik ben meestal nog niet thuis als hij thuiskomt. De knuffel en de highfive van de kleinzoon moet hij ook missen.... Zovele kleine dingen die gewoon waren en er nu niet meer gaan zijn...dagdagelijkse dingen die verdwijnen... Veranderingen dus.