Stabiel

Voor het eerst in mijn 28 jarige diabetesgeschiedenis kan ik zeggen dat ik al voor langere tijd stabiel sta.
Dat houd in, de ideale waarden zoveel mogelijk benadert, weinig tot géén hypers en hypo's die ik voel aankomen en erop in spelen vooraleer ik er problemen mee krijg.

Niet dat ik zoveel verander heb in mijn leven tegenover de vorige jaren maar wel dat ik mijn geest en lichaam eens grondig geanaliseert heb de voorbije maanden.
Ik heb er alle tijd voor gehad na mijn ongeval.
Ik heb innerlijke rust gevonden en alles op een rijtje gezet.Ook heb ik mij meer geconcentreerd op mijn voeding , de koolhydraten nog eens gechekt en aangepast waar nodig, de voedingstabellen nog eens doorgenomen.

En nu dat ik wat ouder wordt en minder grote porties nodig heb, is dat ook beter voor mijn gewicht en minder gewicht is ook minder insulineverbruik.
Ik voel me ook veel beter in mijn vel, ook door het feit dat ik weet dat ik mijn hypo's terug beter voel en mezelf hiermee veiliger voel.
Ondanks dat ik veel handelingen per dag moet doen om mijn diabetes onder controle te houden, voel ik me onbezorgder.Ik geniet van het leven, wat de dag ook brengt.
Er zijn natuurlijk dagen dat niet alles rozegeur en maneschijn is, maar ik kan beter relativeren dan vroeger.
Er zijn altijd wel ergere dingen in het leven, dus geniet van de momenten die je leven bepalen, de glimlach van je kleinkind, de lik van de poes of de hond, de zon die op je schijnt als je auto rijdt op een koude winterdag.

Ik eet bewuster dan vroeger en ook gezonder...maar dat wil niet zeggen dat ik niet zondig.
Natuurlijk eet ik wel eens een koekje of een stukje chocolade of andere snoep....maar het betekent ook dat ik voor alles wat ik eet insuline geef.
Stabiel staan betekend voor mij waarden tss 70 en 130 en die haal ik meestal wel.
Stabiel staan betekend ook je goed voelen....
En dat doe ik; me goed voelen.