Even terug in de tijd

naar mijn jeugdjaren namelijk.

Toen ik deze morgen in de keuken het avond eten stond voor te bereiden, ging ik terug in de tijd.
Het is namelijk zo dat ik mezelf nu niet als een chefkok beschouw, maar de gewone dagelijkse keuken kan ik wel aan.

En dat komt zo;

mijn moeder was huisvrouw, mijn vader wou niet dat zij ging werken, hij zou de kost wel alleen verdienen.
Ik spreek hier nu over de jaren 60 en 70.
Dus mijn moeder kooktte, deed de was en de plas.
Toen ik een tiener was en aan het puberen dacht ik van, moet ik niet meehelpen hier.
Nee, enkel mijn eigen kamer (tje) moest ik onderhouden.

Met als gevolg dat toen ik alleen ging wonen nog geen petat kon schillen, behalve in 't vierkant dan.Laat staan dat ik wist hoe lang dat het moest koken om gaar te zijn.
En dan moet je weten dat mijn moeder echt wel goed kon koken.

Dus heb ik zelf alles moeten uitzoeken, soep dat had ik redelijk rap gevonden, ben ook veel bij een tante om raad gaan vragen...nee niet aan mijn moeder...waarom? Gewoon omdat toen de relatie wat stroef liep...zij was niet blij dat ik onder haar vleugels vandaan was gekropen.

Maar gaande weg leerde ik mijn plan trekken en overleven, met vallen en opstaan, tot ik echt wel behoorlijke maaltijden kon bereiden.
Ook ben ik inventief geworden en avontuurlijk, want ik durf ook volledig vreemde (buitenlandse) gerechten uit te proberen.
Natuurlijk zijn daar Griekse gerechten bij. En rijstgerechten, wat toendertijd echt wel onbekend was.

Het leren koken was noodzaak om te overleven, zeker toen ik een gezin stichtte.
In het begin vond mijn man wel dat zijn moeder beter kon koken, maar dat zeggen alle mannen.
Nu vraagt mijn man geregeld om bepaalde gerechten te maken, vooral mijn stoofvlees gaat er heel goed in.
En de verse soepen die ik maak worden ook goed geapprecieerd door het mannelijk deel van het gezin.;-))

Dus heb ik mijn plan wel getrokken op dat vlak, ik heb geen leden van het gezin laten sterven van de honger....lol...
Mss dat ik onbewust dan toch iets van mijn moeder heb meegekregen.