Samariakloof

Zaterdag heb ik een rustdag genomen ivm de Samaria die ik op zondag ging lopen, ik heb toen nog wel wat gewandeld en aar het strand hier geweest en daar wat zitten lezen, maar het was bewolkt, en de bewolking werdt dikker in de namiddag, dus zwemmen in zee was er niet bij.
Ben wel in de namiddag hier in 't zwembad gedoken want ja , de spieren moesten toch zeker soepel genoeg zijn.

Zondagmorgen,5.40 u pickup aan 't hotel...er was nog een koppel van mijn hotel dat meeging , dus dat was leuk.
Nog wat mensen opgehaald en dan richting Oumalos, waar het begin van de kloof ligt.
Op 1200 m en toen nog zwaar in de wolken, letterlijk en figuurlijk. Toen de gids de kaartjes ging halen kregen we een speciale kruidenthee daar aangeboden, echt wel lekker en gelukkig zonder suiker...de gids had in de bus over de kloof verteld, de rustpunten opgenoemd en de bronnen, erop aangedrongen van veel water te drinken en je flesje bij te vullen aan de bronnen, het water is er lekker, ook geregeld te eten...en toen zei ze dat de kloof zwaar is en niet geschikt is voor mensen met hartproblemen en gewrichtsproblemen.
En toen zei ze iets waarvan ik bijna ontplofte; dat voor haar de kloof verboden gebied was voor diabeten....

Nu dat moet je net tegen mij zeggen; dat er iets verboden is omdat ik diabeet ben......gvd, ik zal zelf wel uitmaken wat ik kan en wat niet....ik heb hier meer dan een jaar mee bezig geweest, samen met mijn endo, om dit mogelijk te maken, dus nee dat verbod van haar lap ik wel degelijk aan mijn laars.
Ben nogal koppig van aard zie je?
Ik dacht; dame ik zal straks jou wel eens van repliek dienen.

Dus aan de tocht begonnen om 7 u, het wordt het "trappengedeelte" genoemd, je daalt ongeveer 600 m in 4 km en moest daar rond 9.30 u door zijn , indien niet...kan je tocht niet aan.
Dan kan je nog terugkeren, je moet dan wel het hele stuk terug naar boven...dit zijn woorden van de gids, want volgens haar tellen de km niet, het is de tijd waarin je hem loopt, ze noemde een aantal referentiepunten en tijden die je moest halen om de kloof te wandelen...4 tot maximaal 6 u voor de hele kloof anders was je conditie  niet goed genoeg voor de kloof. Ik dacht dat we gingen wandelingen, niet dat je de beste tijd moest neerztten in de kloof...
Maar goed, ik heb die 4 km overbrugt en was om 8.30 u aan het eerste rustpunt, dus een uur voor op schema.....en onderweg nog rondgekeken en foto's genomen. Dat dalen was natuurlijk zwaar, vooral aan mijn knieën, maar daarna werd het wat vlakker. Je moet wel opletten voor grote en kleine keitjes, de paden liggen er de hele tocht mee bezaaid.
Af en toe kom je borden tegen met waarschuwingen voor vallende stenen, de moet je zo dicht mogelijk tegen de rotswanden verder wandelen.
De zon was er ook ondertussen doorgekomen en mijn trui verdween in de rugzak. Maar op de berg tss de bomen had je voldoende schaduw en was het aangenaam wandelen.
In het begin prikte ik elk uur om mijn suikers te meten en ik at en dronk voldoende tijdens de wandeling.
Aan elk rustpunt stopte ik 5 minuten om alles te contoleren, indien nodig gebruik te maken van de Franse wc's en dan hop weer verder, want te lang rusten brengt het gevaar mee dat je spieren gaan verstijven.
Vanaf de middag ben ik om het halfuur gaan meten, want toen begon het wel al zwaar te worden, maar ik had dan ook ondertussen het oude Samaria dorp bereikt, wat betekende dat ik ongeveer 3/4 de van de tocht had volbracht.Daar heb ik 10 minuten gepauzeerd, want toen waren mijn suikers gedaald tot 71 en dat moest eerst weer omhoog gebracht worden.
Eerst wat cola gedronken en toen 2 grote snadwiches gegeten.
Ik had een goede voorraad bij; 1 fles cola van 1,5 L, 4 hele grote sandwiches, 2 pakken koekjes en nog banaan en koekjes.
Mijn pomp heeft ook bijna 4 u afgestaan.

In het oude Samariadorp mooie foto's genomen en ook kennis gemaakt met de Kri-kri geit, die komt enkel hier op Kreta voort.
Dan verder voor het laatste stuk, daar moet je verschillende keren de rivier over, via keien en later ook bruggetjes, want de rivier werd breder en wilder, mooie watervalletjes ook gezien trouwens.
Ik kreeg wel pijn aan mijn voetzolen, want ik had toch een verkeerde keuze van schoen gemaakt, ze zaten heel goed alleen waren mijn zolen te dun. Ik begon moeilijk te lopen en dat had een stel jonge vrouwen gezien en 1 van hen vroeg me of ik een paar sportschoenen van haar aan wou...ik zei ja...maar dan moesten ze later op mij wachte om de schoenen terug te krijgen. De jonge dame zei dat ik ze mocht houden, ik wou ze ervoor betalen voor die schoenen maar dat wou ze ook niet.

Dus heb ik het laatste stuk op de sportschoenen verder gelopen en het was idd comfortabeler aan mijn voetzolen..
Ik kwam aan de Ijzeren Poort, daar is de doorgang maar 4 m breed en raken de rotswanden elkaar bijna.
Vanaf daar moet je over grote witte keien, meer klauteren dan wandelen en loop je pal in de zon, en toen werd het erg warm, ik dacht van het is maar een stukje , seffens lopen we weer naast de rotswanden en heb je wat meer schaduw....maar helaas het stuk was veel langer dan ik vermoedde.
Alleen de laatste paar honderd meter voor de checkpoint had je wat schaduw.
Maar dan ben je er, je hebt het gehaald!!!!

Of eigenlijk ook weer niet, want van daar tot Agia Roumelli, waar je de boot moet nemen, is het nog 2,5 km.
Maar als je van de checkpoint nog een 750 m loopt is er een busje dat je voor 1,5 € naar Agia Romelli bracht.Dat heb ik genomen, want voor mijn voetzolen was het goed geweest, 18 km is 18 km en geen 20,5...
Eerst aan de checkpoint nog vers appelsiensap gedronken, er staan 2 kraampjes, de sinaasbomen staan er errond, ze hebben maar te plukken en sap te maken....lekker dat het was.

Dus met het busje naar Agia Roumelli, en dan zie je de zee verschijnen, prachtig gewoonweg.
Ook hiervan wat foto's genomen.
Er staat hier veel wind en zondag wel extra veel, want de boot kon niet aanleggen aan de steiger, hij moest op 't strand aanleggen om ons op te pikken....je kan daar enkel per boot weg...
Dan de bus naar 't hotel en in de bus heb ik de gids verteld dat ik diabeet ben en hen de pomp en alles laten zien en gezegd dat ik goed voorbereid aan mijn tocht was begonnen met toestemming van mijn dokter.
Haar ogen vielen bijna uit hun kassen, maar ik heb bewezen dat sommigen onder ons, mits goede voorbereiding op elk vlak dit wel aankunnen.
Je mag niet iedereen over dezelfde kam scheren, die les heb ik haar geleerd...lol ;-)

Het was zwaar, dat geef ik toe, maar dat wist ik ook en ook dat ik stijf ging worden de dag erna...maar dat had ik er voor over en met een goedwarm bad kan je al wat herstellen.
Ik heb de kloof doorwandeld zonder hypo's, veel meten, op tijd eten en vooral veel water drinken en af en toe een slokje cola, heb de fles ongeveer halfleeg gedronken over de hele dag.
Dus ik hen mijn doelstelling gehaald en ben trots op mezelf.