Oostduinkerke

Dit is ook weer iets uit lang vervlogen tijden

Mijn grootouders huurden elk jaar in de zomervakantie een appartement in Oostduinkerke, samen met hun dochter, gewoonlijk de hele maand augustus.
Mijn tante heeft een zoon en dus mocht mijn oudste broer ook elk jaar 1 week komen van mijn grootmoeder, konden ze samen spelen, en er was ook nog de schoonfamilie van mijn tante met kinderen van hun leeftijd.
Aangezien ik een meisje was, mocht ik niet komen van mijn grootmoeder, zij discrimineerde de meisjes, ze hield ook niet echt van haar eigen dochter :-(.
Maar als wij mijn broer brachtten en gingen halen kon ik natuurlijk ook mee Oostduinkerke ontdekken.

Nu huurt mijn tante nog elk jaar, mei en juni en ook september, een appartement daar.
En mijn pa gaat gewoonlijk ongeveer 10 dagen naar daar, 3 dagen bij zijn zus en dan naderhand komt mijn oudste broer en zijn zij een week gelogeerd iets verderdoor in een hotel.
En die gehele periode doen zij dan onder hun drieën leuke dingen samen.

Er was afgesproken dat ik gisteren hen ging vervoegen en er werden plannen gemaakt voor die dag.
Maar vrijdagavond belde mijn broer, dat was afgesproken, maar helaas had hij geen goed nieuws.
Bleek dat onze tante was opgenomen in Veurne in het ziekenhuis, ze had verlammingsverschijnselen aan haar hele linkerkant. Donderdag al kon ze haar arm niet meer bewegen en mijn pa had haar gezegd dat ze vrijdagmorgen naar de huisarts daar moest gaan.Nu heeft ze die dokter de laatste weken al een paar keer gezien, ze heeft een hernia waar niks aan te doen is (niet te opereren) en ze dacht dat de problemen daardoor veroorzaakt werden. Dat dacht de arts dus in het begin ook, maar nu vrijdag zei hij van toch even naar het ziekenhuis te gaan, hij had vermoeden van een hersentrombose....
Nu moet ik jullie vertellen dat mijn grootmoeder dus ook verschillende malen ( 18 keer zei mijn pa) heeft gehad, maar omdat zij een sterk hart had heeft ze ze allemaal overleeft.
Dus de hersentrombose, ja het kan....

In het ziekenhuis zijn dan verschillende onderzoeken gedaan bij tante, waaronder ook een hersenscan.
Nu had mijn pa gevraagd of hij zaterdag de neuroloog mocht spreken....ja, dat kon, om 10 u.
Dus moest ik vroeger naar zee vertrekken zodat we op tijd in het ziekenhuis konden zijn.

De zoon van mijn tante, mijn neef dus, is momenteel op reis...we hebben hem via sms op de hoogte gehouden en ook gebeld als hij bereikbaar was.
Hij kan pas één van de volgende dagen terugkomen.

Zaterdag in het ziekenhuis bij de neurologe...we moesten gaan zitten, want ze had helaas slecht nieuws...tante heeft een hersentumor...
ik denk dat wij daar met zijn allen wit wegtrokken...ze heeft wel wat uitleg gegeven en ze vroeg welke kliniek in Antwerpen mijn tante zich normaal laat behandelen. Mijn pa noemde er enkele op, maar dit zijn kleinere ziekenhuizen, waarop ik vroeg aan de neurologe of dit niet beter in het UZA kan gedaan worden, want de tumor moet geopereerd worden.Plus dat er wss een hele nabehandeling zal moeten volgen...
Zij zei dat dat idd betere kansen gaf, daar zijn meer specialisten voor zoiets.
Ik vroeg ook hoe groot is de tumor en hoe en wat nog allemaal.
Ze vroeg dan of we de scan wilden zien en ik zei direct ja...ze zei dan dat tante nu medicatie krijgt om het oedeem ( vocht rond de tumor) weg te krijgen, want omdat de tumor al zo groot is drukt deze op zenuwen ed meer en dat verklaart de uitvalsverschijningen (verlamming arm en been).

De dokter had nog niets tegen mijn tante gezegd en mijn pa zei van dat hij dat voorlopig ook niet wou, hij wou eerst haar zoon inlichten.
Dus ja, toen wij bij tante op bezoek gingen moesten wij rond de pot draaien, tante vroeg natuurlijk of we al iets meer wisten.
En dit is iets wat ik ook verschrikkelijk vind, moeten liegen.
Ik heb tegen mijn pa gezegd dat ik het er niet mee eens ben, als dit mij moest overkomen wil ik het weten.
Want de moment dat tante te horen krijgt dat ze in haar hersenen moeten opereren weet zij natuurlijk ook dat het mis is.

Voor onze pa is dit ook geen goede zaak, hij heeft al zoveel meegemaakt....eerst ons ma aan longkanker gestorven, dan een aantal jaren geleden zijn levensgezellin gestorven wss ook door een hersenbloeding, en nu zijn zus een hersentumor, waarvan we nog niet weten of die goed of kwaadaardig is, de punctie moet in Antwerpen gedaan worden.
En aangezien de neurologe op spoed heeft aangedrongen met de verdere behandeling, heb ik hierbij mijn bedenkingen over de tumor.
Ik hoop dat ik ongelijk krijg en mijn tante na de operatie nog vele jaren bij ons te hebben