Vorige week heb ik met een jong meisje een jobstudente samengewerkt.
Nu gebeurt dit wel meer tijdens de vakanties en in dit geval was het echt wel nodig want ik had een overladen programma.
Maar toen mijn bazin belde om me dit te melden zei ze ook tegen mij;ze werkt goed maar ze is wat simpel...
Maar simpel heeft zovele betekenissen.
Ik vermoedde wel wat zij bedoelde, maar dacht ik wacht even af wat er nu juist mee is; dat simpel.
Toen dat meisje in mijn auto staptte dacht ik even, oei die is nog wel héél jong, ze leek 12 maar ze is blijkbaar 19.
Wij moesten twee verschillende avondpanden doen.
En zoals altijd vroeg ik haar wat ze studeerde, een beetje intereesse tonen dus. Zij antwoordde mij; proffessioneel schoonmaken.
Ik wist zelfs niet dat er zo'n richting bstaat, maar mijne € zakte ook direct, daar werd het simpel mee bedoeld, dit vak wordt enkel aangeleerd op een Busoschool.
Dus een school voor zwakbegaafden.
En ja, soms merktte je wel dat ze een mentale achterstand heeft, maar ze kan werken, ze deed wat ik vroeg en ze was vriendelijk.
Ik heb haar ook nog een paar technieken kunnen aanleren om gemakkelijker te bewegen en zware lasten te ontlasten, die ze in de school nog niet geleerd had.
Op het einde van dit schooljaar studeert ze af.
En ze vroeg me of ze met de Paasvakantie weer met mij mocht samenwerken.
Ik heb geantwoord dat ik dat aan mijn bazin zou voorstellen.
Zo simpel was dat...
woensdag 29 februari 2012
zondag 26 februari 2012
Rundskop
Twaalf uur nog ongeveer moeten de Truienaars wachten om te weten of de ze film die in hun streek afspeelt zijn Oscar nominatie hard kan maken en het beeldje naar België brengt.
De spanning loopt op, je hoort hier niets anders dan dat er gepraat wordt over Rundskop, op de radio, tv, de gazetten.Echt elke vorm van media loopt hier gek.
De crew die de film gemaakt heeft zit in Hollywood, de hoofdrolspeler, Mathias Schoenaerts, heeft al een contract mogen tekenen bij een agentschap dat nog grote namen zoals Brad Pitt op zijn loonlijst heeft staan.
Dus ja, Mathias heeft zo al gewonnen.
Maar de cocurrentie is ook sterk, er zijn 5 films genomineerd in deze klasse.
De Iraanse film is van begin af aan als grote overwinnar uitgeroepen..
Dus spanning troef, deze nacht ergens tussen 2 en 3 weten we het.
In St-Tuiden gaan ze alles op de voet volgen, er staan grote schermen op de markt.
En als Rundskop zou winnen gaan ze daar feesten en terecht, het mag zo al vind ik, want als Vlaamse film een Oscar nominatie binnenhalen is al een feestje op zich.
Ik duim in elk geval.
Op hoop van zege...
De spanning loopt op, je hoort hier niets anders dan dat er gepraat wordt over Rundskop, op de radio, tv, de gazetten.Echt elke vorm van media loopt hier gek.
De crew die de film gemaakt heeft zit in Hollywood, de hoofdrolspeler, Mathias Schoenaerts, heeft al een contract mogen tekenen bij een agentschap dat nog grote namen zoals Brad Pitt op zijn loonlijst heeft staan.
Dus ja, Mathias heeft zo al gewonnen.
Maar de cocurrentie is ook sterk, er zijn 5 films genomineerd in deze klasse.
De Iraanse film is van begin af aan als grote overwinnar uitgeroepen..
Dus spanning troef, deze nacht ergens tussen 2 en 3 weten we het.
In St-Tuiden gaan ze alles op de voet volgen, er staan grote schermen op de markt.
En als Rundskop zou winnen gaan ze daar feesten en terecht, het mag zo al vind ik, want als Vlaamse film een Oscar nominatie binnenhalen is al een feestje op zich.
Ik duim in elk geval.
Op hoop van zege...
Bowlingfeest alias laat nieuwjaarsfeestje...
Ja..daar waren ze weer, de vrienden..gekomen om weer heerlijke uren samen door te brengen.
Bowlen dat gingen we deze keer nog eens doen, want ja dit was weer een tijdje geleden.
Maar eerst samen aan tafel om gezellig te fondueën en bij te babbelen, want er waren mensen bij die we een heel tijdje niet gezien hadden.
Er was ook een nieuwkomer bij, die we hartelijk welkom hebben geheten, in de hoop dat ook zij en haar zoon geregeld de gelegenheid zullen hebben om met ons plezier te komen maken.
Er zijn ook weer prachtige foto's hiervan gemaakt en de fun spettert er af, een zooitje ongeregeld noemde een Nederlandse vriendin het....LOL.
Onze band met elkaar groeit met de tijd, ondanks dat wij over het ganse land verspreid zitten.
En ook zitten er verschillende leeftijden tussen, ook bij de kinderen en toch klikt alles in elkaar.
Wij hebben allemaal ons eigen verhaal, verschillende beroepen, andere dialecten en toch verstaan wij elkaar.
Er is één gemene deler; diabetes.
Dit heeft ons doen samensmelten, wij hebben begrip voor elkaar en helpen en steunen elkaar als het wat minder gaat.
En proberen zoveel moois mogelijk uit het leven te halen.
Zou dit VRIENDSCHAP zijn?
Bowlen dat gingen we deze keer nog eens doen, want ja dit was weer een tijdje geleden.
Maar eerst samen aan tafel om gezellig te fondueën en bij te babbelen, want er waren mensen bij die we een heel tijdje niet gezien hadden.
Er was ook een nieuwkomer bij, die we hartelijk welkom hebben geheten, in de hoop dat ook zij en haar zoon geregeld de gelegenheid zullen hebben om met ons plezier te komen maken.
Er zijn ook weer prachtige foto's hiervan gemaakt en de fun spettert er af, een zooitje ongeregeld noemde een Nederlandse vriendin het....LOL.
Onze band met elkaar groeit met de tijd, ondanks dat wij over het ganse land verspreid zitten.
En ook zitten er verschillende leeftijden tussen, ook bij de kinderen en toch klikt alles in elkaar.
Wij hebben allemaal ons eigen verhaal, verschillende beroepen, andere dialecten en toch verstaan wij elkaar.
Er is één gemene deler; diabetes.
Dit heeft ons doen samensmelten, wij hebben begrip voor elkaar en helpen en steunen elkaar als het wat minder gaat.
En proberen zoveel moois mogelijk uit het leven te halen.
Zou dit VRIENDSCHAP zijn?
zaterdag 25 februari 2012
Ongelukkige prins
Vorige week in het nieuws, gazetten ed meer:
Nederlandse prins heeft een skiongeluk door een lawine, hij was buiten de piste gaan skiën ondanks de waarschuwing voor lawinegevaar.
Een beetje dom natuurlijk, en het heeft zo'n grote impact gehad.
Hij heeft een hele tijd onder de sneeuw bedolven gezeten met ademnood ed meer.
De reanimatie heeft ook heel lang geduurd, dus dat was ook al geen goed teken.
Een volledige week hebben de dokters hem in een kunstmatige coma gehouden in de hoop zo de hersenschade te kunnen beperken.
Ze zijn hem langzaam uit die kunstmatige coma aan het halen nu, maar de prognoses zien er jammer genoeg niet schitterend uit, het kan zijn dat hij nooit meer wakker wordt.
De prins heeft toen, bewust of onbewust, een risico genomen dat zijn hele verdere toekomst en de impact op zijn gezin en familie zal blijven beïnvloeden.
De familie heeft onnoemelijk veel leed en verdriet nu.
Heel zijn land en ook de Vlamingen leven mee, maar dat kan hem jammer genoeg niet helpen.
Mensen nemen soms berekende risico's, maar met de natuur kan je geen rekening houden, dat is gewoon niet in te schatten.
Ik hou zelf ook wel van risico's nemen, maar als de weerstations zeggen dat het gevaarlijk is om buiten de pistes te skiën vanwege lawinegevaar, had ik er niet aan begonnen.
Het is erg wat er gebeurt is en hij zal het zelf waarschijnlijk nooit weten wat hij aangericht heeft, die ongelukkige prins.
Nederlandse prins heeft een skiongeluk door een lawine, hij was buiten de piste gaan skiën ondanks de waarschuwing voor lawinegevaar.
Een beetje dom natuurlijk, en het heeft zo'n grote impact gehad.
Hij heeft een hele tijd onder de sneeuw bedolven gezeten met ademnood ed meer.
De reanimatie heeft ook heel lang geduurd, dus dat was ook al geen goed teken.
Een volledige week hebben de dokters hem in een kunstmatige coma gehouden in de hoop zo de hersenschade te kunnen beperken.
Ze zijn hem langzaam uit die kunstmatige coma aan het halen nu, maar de prognoses zien er jammer genoeg niet schitterend uit, het kan zijn dat hij nooit meer wakker wordt.
De prins heeft toen, bewust of onbewust, een risico genomen dat zijn hele verdere toekomst en de impact op zijn gezin en familie zal blijven beïnvloeden.
De familie heeft onnoemelijk veel leed en verdriet nu.
Heel zijn land en ook de Vlamingen leven mee, maar dat kan hem jammer genoeg niet helpen.
Mensen nemen soms berekende risico's, maar met de natuur kan je geen rekening houden, dat is gewoon niet in te schatten.
Ik hou zelf ook wel van risico's nemen, maar als de weerstations zeggen dat het gevaarlijk is om buiten de pistes te skiën vanwege lawinegevaar, had ik er niet aan begonnen.
Het is erg wat er gebeurt is en hij zal het zelf waarschijnlijk nooit weten wat hij aangericht heeft, die ongelukkige prins.
vrijdag 24 februari 2012
Krokusvakantie
Voor de kids duurt ze nog 2 dagen, het weekend, maar voor mij is ze voorbij ..gelukkig!!!
Hoezo zie ik jullie denken...awel , een vakantie bij ons betekent ; veel vrouwen thuis voor hun kids, en zoals nu in de winter er nog de zieken bovenop, dus héééééééééééél veeeeeel werk voor de collega's en mezelf.
Gelukkig hebben we jobstudentjes meegekregen, en ik had geluk : ze konden werken, anders had ik het helemaal niet meer zien zitten, gemiddeld 8 à 9 uur werken + de tijd die je rondrijdt ook nog eens.
Hier thuis was het dan "vava en kleinzoon" time, en de eerste dagen ging dat nog wel maar de laatste 2 dagen voelde je wel dat het voor de vava wat veel werd, hij heeft dat vroeger nooit moeten doen op de kinderen letten, en als je weet dat de kleinzoon verwacht dat je veel met hem bezig bent en met hem mee racet dan kan je natuurlijk je gazet niet rustig lezen.
Krokusvakantie betekent ook dat de carnavalsgekte is losgebarsten en de vasten is begonnen.
Of de traditie van Aswoensdag, een kruisje halen, nog leeft weet ik niet, maar ik weet wel dat de 40-dagentijd dan begint.
Ongeveer 6 weken nog en dan is het Pasen.
Dan is hopelijk de prille lente ook in het land en kunnen we weer buitenactiviteiten plannen.
maar voorlopig staat mijn agenda nog vol genoeg hoor, geen paniek.
Maar de lente, die mag gaan komen....met veel zon en warmte om ons aan op te warmen.
Hoezo zie ik jullie denken...awel , een vakantie bij ons betekent ; veel vrouwen thuis voor hun kids, en zoals nu in de winter er nog de zieken bovenop, dus héééééééééééél veeeeeel werk voor de collega's en mezelf.
Gelukkig hebben we jobstudentjes meegekregen, en ik had geluk : ze konden werken, anders had ik het helemaal niet meer zien zitten, gemiddeld 8 à 9 uur werken + de tijd die je rondrijdt ook nog eens.
Hier thuis was het dan "vava en kleinzoon" time, en de eerste dagen ging dat nog wel maar de laatste 2 dagen voelde je wel dat het voor de vava wat veel werd, hij heeft dat vroeger nooit moeten doen op de kinderen letten, en als je weet dat de kleinzoon verwacht dat je veel met hem bezig bent en met hem mee racet dan kan je natuurlijk je gazet niet rustig lezen.
Krokusvakantie betekent ook dat de carnavalsgekte is losgebarsten en de vasten is begonnen.
Of de traditie van Aswoensdag, een kruisje halen, nog leeft weet ik niet, maar ik weet wel dat de 40-dagentijd dan begint.
Ongeveer 6 weken nog en dan is het Pasen.
Dan is hopelijk de prille lente ook in het land en kunnen we weer buitenactiviteiten plannen.
maar voorlopig staat mijn agenda nog vol genoeg hoor, geen paniek.
Maar de lente, die mag gaan komen....met veel zon en warmte om ons aan op te warmen.
zondag 19 februari 2012
Weten waarom je het doet
Ik moest normaal deze middag naar pa, voor een speciale gelegenheid, maar door omstandigheden is dat komen te vervallen.
Maar omdat ik dan toch naar Antwerpen zou gaan, had ik nog een klein tussenstopje gepland, zowel in Mechelen als in Antwerpen zelf.
Dat tussenstopje is dan wel doorgegaan, bij mijn compagnon in Mechelen Hippo's vriendjes gaan ophalen en dan door naar Antwerpen.
Daar aangekomen ging ik de bestelde sleutelhangers afleveren.
En daar bij de dame die mij gemaild had leerde ik een schattig meisje en haar grote broer kennen.
Nu heeft dat meisje sinds haar 2,5 jaar type 1 diabetes, ze is nu 4 jaar.
Anderhalf jaar dus al.
Ze draagt net als ik een pompje, ik liet de mijne spontaan zien en ik had ook mijn T-shirt van Hippoandfriends aan dus liet ik deze ook zien.
De familie is vorig jaar ook op de kidsdag geweest en gaan dit jaar ook. Ik heb haar verteld dat ik daar ook ga zijn.
Heb ook even met de mama gepraat, zij vindt Hippoandfriends fantastisch.
Ze zei ook dat het in het begin een schok was om een kind met DB te hebben en te leren om er mee om te gaan.
Ook nu, nu het meisje naar de kleuterschool gaat had ze gevreest dat het mis zou lopen, maar gelukkig staan ze op de school er wel voor open, ze vragen ook geregeld aan het db team dat het meisje behandelt om elk nieuw schooljaar te komen om de leerkracht dit aan te leren om te prikken en te meten en op de symptomen te letten van een hypo.
Ik heb de mama ook een kaartje van het vlaamsdiabetesforum.be meegegeven en gezegd dat ze daar ook terecht kan met eventuele vragen, zij heeft ook mijn emailadres, dus indien nodig kan zij mij ook zo bereiken.
En ik had ook de indruk dat ons babbeltje goed heeft gedaan. Soms hebben mensen wel nood aan iemand die zelf diabetes heeft en sommige symptomen kan verklaren die haar kleine meid nog niet kan verwoorden.
Dus ben ik blij dit weer gedaan te hebben, ik weet waarom ik het doe!!!
Dit schattig meisje is maar een jaar jonger dan mijn 2 jongste kleinkinderen.
Het was weer even slikken, hiermee geconfronteerd te worden.
Maar omdat ik dan toch naar Antwerpen zou gaan, had ik nog een klein tussenstopje gepland, zowel in Mechelen als in Antwerpen zelf.
Dat tussenstopje is dan wel doorgegaan, bij mijn compagnon in Mechelen Hippo's vriendjes gaan ophalen en dan door naar Antwerpen.
Daar aangekomen ging ik de bestelde sleutelhangers afleveren.
En daar bij de dame die mij gemaild had leerde ik een schattig meisje en haar grote broer kennen.
Nu heeft dat meisje sinds haar 2,5 jaar type 1 diabetes, ze is nu 4 jaar.
Anderhalf jaar dus al.
Ze draagt net als ik een pompje, ik liet de mijne spontaan zien en ik had ook mijn T-shirt van Hippoandfriends aan dus liet ik deze ook zien.
De familie is vorig jaar ook op de kidsdag geweest en gaan dit jaar ook. Ik heb haar verteld dat ik daar ook ga zijn.
Heb ook even met de mama gepraat, zij vindt Hippoandfriends fantastisch.
Ze zei ook dat het in het begin een schok was om een kind met DB te hebben en te leren om er mee om te gaan.
Ook nu, nu het meisje naar de kleuterschool gaat had ze gevreest dat het mis zou lopen, maar gelukkig staan ze op de school er wel voor open, ze vragen ook geregeld aan het db team dat het meisje behandelt om elk nieuw schooljaar te komen om de leerkracht dit aan te leren om te prikken en te meten en op de symptomen te letten van een hypo.
Ik heb de mama ook een kaartje van het vlaamsdiabetesforum.be meegegeven en gezegd dat ze daar ook terecht kan met eventuele vragen, zij heeft ook mijn emailadres, dus indien nodig kan zij mij ook zo bereiken.
En ik had ook de indruk dat ons babbeltje goed heeft gedaan. Soms hebben mensen wel nood aan iemand die zelf diabetes heeft en sommige symptomen kan verklaren die haar kleine meid nog niet kan verwoorden.
Dus ben ik blij dit weer gedaan te hebben, ik weet waarom ik het doe!!!
Dit schattig meisje is maar een jaar jonger dan mijn 2 jongste kleinkinderen.
Het was weer even slikken, hiermee geconfronteerd te worden.
zaterdag 18 februari 2012
Das nie moeilijk da...
Ik was deze morgen met een hele mooie waarde opgestaan, dus was ik wreed content.
Maar...stommeling als ik ben was ik vergeten te bolussen na mijn ontbijt en aangezien het een stevig ontbijt was lopen de waarden stevig op dan.
Dus deze middag de bolus aangepast om het terug op een normaal peil te krijgen. En dat lukt gewoonlijk ook wel, 2 u erna sta ik weer goed dan.
Ben na het middageten gaan winkelen met de echtgenoot en in de winkel had ik een beetje pijn waar de catheter zit.
Dan weet ik gewoonlijk al dat het niet goed is. Maar ik had zo het gedacht, deze steekt nog maar van gistermiddag, normaal doe ik 3 dagen met 1 catheter.
Dus toen wij thuiskwamen gemeten en ja het was wel gezakt, van 449 naar 299 + het middageten, ja ok het zakt maar niet snel genoeg dus.
Dan een correctiebolus gegeven en nu weer gemeten na twee uur...:-( 279...nee niet goed dus.
Heb dan de catheter verwijderd en ja daar kwam het, er spoot bloed uit, dus waarschijnlijk heeft het infuus zich verplaatst en een adertje geraakt en geraakt daardoor mijn insuline niet meer op zijn plaats.
Dit zal ook weer een mooie blauwe plek worden, al het bloed heeft een cirkel gemaakt rondom de insteekplaats.
Dus nu aan mijn linkerzijde een nieuwe catheter geschoten en hopen dat het aat zakken, maar ben er wel gerust in nu, heb de oorzaak gevonden en aangepakt.
Maar het bewijst wel dat je alert moet blijven, als je insuline spuit of bolust, je niets eet ondertussen dan moeten je waarden zakken.
Indien niet is er actie vereist.
Want dan raak je in hyperland verzeilt en daar wil ik niks meer mee te maken hebben, je voelt je ellendig mee, verschrikkelig moe, braken, alleen maar misérie dus.
Dus seffens voor het eten zeker nog eens prikken en hopen op een "normale" waarde.
Een uur later...ben gezakt naar 153, dat is goed dus...probleem opgelost
Maar...stommeling als ik ben was ik vergeten te bolussen na mijn ontbijt en aangezien het een stevig ontbijt was lopen de waarden stevig op dan.
Dus deze middag de bolus aangepast om het terug op een normaal peil te krijgen. En dat lukt gewoonlijk ook wel, 2 u erna sta ik weer goed dan.
Ben na het middageten gaan winkelen met de echtgenoot en in de winkel had ik een beetje pijn waar de catheter zit.
Dan weet ik gewoonlijk al dat het niet goed is. Maar ik had zo het gedacht, deze steekt nog maar van gistermiddag, normaal doe ik 3 dagen met 1 catheter.
Dus toen wij thuiskwamen gemeten en ja het was wel gezakt, van 449 naar 299 + het middageten, ja ok het zakt maar niet snel genoeg dus.
Dan een correctiebolus gegeven en nu weer gemeten na twee uur...:-( 279...nee niet goed dus.
Heb dan de catheter verwijderd en ja daar kwam het, er spoot bloed uit, dus waarschijnlijk heeft het infuus zich verplaatst en een adertje geraakt en geraakt daardoor mijn insuline niet meer op zijn plaats.
Dit zal ook weer een mooie blauwe plek worden, al het bloed heeft een cirkel gemaakt rondom de insteekplaats.
Dus nu aan mijn linkerzijde een nieuwe catheter geschoten en hopen dat het aat zakken, maar ben er wel gerust in nu, heb de oorzaak gevonden en aangepakt.
Maar het bewijst wel dat je alert moet blijven, als je insuline spuit of bolust, je niets eet ondertussen dan moeten je waarden zakken.
Indien niet is er actie vereist.
Want dan raak je in hyperland verzeilt en daar wil ik niks meer mee te maken hebben, je voelt je ellendig mee, verschrikkelig moe, braken, alleen maar misérie dus.
Dus seffens voor het eten zeker nog eens prikken en hopen op een "normale" waarde.
Een uur later...ben gezakt naar 153, dat is goed dus...probleem opgelost
Grijns ;-)
Gistermiddag op een klein familiebedrijf.
Twee broers en een zus leiden deze zaak. Wij gaan elke vrijdagmiddag daar poetsen.
Vriendelijke mensen, echte Limburgers. LOL.
De broers naderen de middelbare leeftijd en de zus is een kakennestje denk ik, begin van de 30 ongeveer.
Een mooi meisje wou ik zeggen, maar uiteraard is het dus een mooie jonge vrouw.
Blijkbaar is ze nog vrijgezel, want toen ik de burelen aan het poetsen was, was zij tegen haar broer aan het vertellen dat ze via FB een date versierd had. Ik had het eerst niet gevolgd want mijn gehoor is nog niet optimaal na de oorontsteking die ik ll had gehad.
Maar de broer vroeg toen aan de zus vanwaar de date was, zij moet toen geantwoord hebben; van Antwerpen.
Hij reageerde toen wat luider, toch géén Antwerpenaar zeker, dat ga je toch niet in de familie inbrengen hé.....LOL.
Jullie kunnen begrijpen dat ik toen een grimas trok en begon te grinniken.
De broer had het eerst niet door maar de zus wel, ik zei tegen haar dat ze uitstekende smaak had.
De broer verbijsterd tegen mij; ben jij van Antwerpen?
Waarop mijn antwoord; geboren en getogen!
De zus en ik kwamen echt niet meer bij van het lachen, je moest het gezicht van die man zien.
Toen ik zei van; heb je dat nog niet gehoord ? Waarop de broer zei; buiten goeiemiddag heb je zeg jij niet zoveel gezegd...
Dus moet ik daar Antwerpse les gaan geven en gaan bemiddelen in een nakende relatie LOL.
Ze gaan me op de hoogte houden.
Maar hiermee is ook bewezen dat Limburgers humor hebben...alleen wat trager dan Antwerpenaars....
Sorry, ik kon het niet laten...aan mijn Limburgse vrienden, I love you
Twee broers en een zus leiden deze zaak. Wij gaan elke vrijdagmiddag daar poetsen.
Vriendelijke mensen, echte Limburgers. LOL.
De broers naderen de middelbare leeftijd en de zus is een kakennestje denk ik, begin van de 30 ongeveer.
Een mooi meisje wou ik zeggen, maar uiteraard is het dus een mooie jonge vrouw.
Blijkbaar is ze nog vrijgezel, want toen ik de burelen aan het poetsen was, was zij tegen haar broer aan het vertellen dat ze via FB een date versierd had. Ik had het eerst niet gevolgd want mijn gehoor is nog niet optimaal na de oorontsteking die ik ll had gehad.
Maar de broer vroeg toen aan de zus vanwaar de date was, zij moet toen geantwoord hebben; van Antwerpen.
Hij reageerde toen wat luider, toch géén Antwerpenaar zeker, dat ga je toch niet in de familie inbrengen hé.....LOL.
Jullie kunnen begrijpen dat ik toen een grimas trok en begon te grinniken.
De broer had het eerst niet door maar de zus wel, ik zei tegen haar dat ze uitstekende smaak had.
De broer verbijsterd tegen mij; ben jij van Antwerpen?
Waarop mijn antwoord; geboren en getogen!
De zus en ik kwamen echt niet meer bij van het lachen, je moest het gezicht van die man zien.
Toen ik zei van; heb je dat nog niet gehoord ? Waarop de broer zei; buiten goeiemiddag heb je zeg jij niet zoveel gezegd...
Dus moet ik daar Antwerpse les gaan geven en gaan bemiddelen in een nakende relatie LOL.
Ze gaan me op de hoogte houden.
Maar hiermee is ook bewezen dat Limburgers humor hebben...alleen wat trager dan Antwerpenaars....
Sorry, ik kon het niet laten...aan mijn Limburgse vrienden, I love you
vrijdag 17 februari 2012
't Is niet eerlijk..
het leven, dat weten we allemaal!
Gisteren, in de voormiddag kreeg ik een telefoontje van een collega.
Een andere collega van ons was ziek geworden, zij was woensdagavond na het werk nog naar de dokter terug geweest en ze moet thuisblijven.
Ze is al een tijdje op de sukkel, heeft last van hoge bloeddruk en constante vermoeidheid.Haar bloeddruk was geregeld 18...
Eerst dacht ik dat het de reactie was op het ongeval van haar zoon, vorig jaar augustus.
Haar zoon en zijn vriend zijn toen aangereden door een auto op het fietspad. De vriend was toen op slag dood en de haar zoon leeft nog, maar dat is het dan ook.
Hij heeft dagen in coma gelegen, is er wel doorgekomen en zijn hersens werken wel normaal. Maar zijn lichaam is voorgoed beschadigt, hij heeft sindsdien al vele operaties ondergaan, maar eigenlijk is de jongen zijn leven voorbij.
Natuurlijk heeft mijn collega daar een zware klap van gekregen.
Dus ja, dachten wij eerst allemaal dat haar verhoogde bloeddruk en de vermoeidheid hier vandaan kwam.
Maar blijkbaar is er meer aan de hand.
Ze heeft ook nog eens een zware verhoging van witte bloedcellen in haar borsten en iedereen weet wat dit betekent.
Toen ik haar gisteren in de late namiddag belde zei ze me ; het ziet er niet goed uit...ze moet een mammografie op 29 februari laten doen.
Ze kon het in het ziekenhuis laten doen, maar zij wou het bij de gynecoloog laten doen. Dus pas de 29 ste. Dit moet zenuwslopend zijn voor haar, die onzekerheid...
Als ik in haar plaats had geweest, ik had het direct in het ziekenhuis laten doen, maar zij kiest hiervoor.
De collega die mij gebeld heeft en ikzelf zijn er niet goed van, ook omdat onze zieke collega niet wil dat onze teamleiding al iets te weten zou komen.
Tegen ons heeft ze het verteld, omdat ze ons vertrouwd en het ook kwijt moet natuurlijk. En natuurlijk, als het het ergste is, gaan wij haar bezoeken en steunen.
Maar het ergste van al is, onze zieke collga moet nog maar 2 maanden werken en zou dan samen met haar man nog kunnen genieten van het leven, ze hebben hier samen zo hard voor gewerkt.
Maar als zij echt borstkanker heeft dan gaat ze een moeilijke weg tegemoet.
En dan vraag ik me af; waarom?
Heeft ze nog niet genoeg meegemaakt, het is een lieve vrouw en een fantastische collega.
Wij hebben met ons drieën al zoveel leut gemaakt op het werk en ook samen heel hard gewerkt. Als wij met zijn drieën een werk moesten opknappen was het gegarandeerd in orde, en lachten met de stomme stoten die we soms al hadden uitgehaald....
Dus komt weer de vraag; WAAROM???????
Gisteren, in de voormiddag kreeg ik een telefoontje van een collega.
Een andere collega van ons was ziek geworden, zij was woensdagavond na het werk nog naar de dokter terug geweest en ze moet thuisblijven.
Ze is al een tijdje op de sukkel, heeft last van hoge bloeddruk en constante vermoeidheid.Haar bloeddruk was geregeld 18...
Eerst dacht ik dat het de reactie was op het ongeval van haar zoon, vorig jaar augustus.
Haar zoon en zijn vriend zijn toen aangereden door een auto op het fietspad. De vriend was toen op slag dood en de haar zoon leeft nog, maar dat is het dan ook.
Hij heeft dagen in coma gelegen, is er wel doorgekomen en zijn hersens werken wel normaal. Maar zijn lichaam is voorgoed beschadigt, hij heeft sindsdien al vele operaties ondergaan, maar eigenlijk is de jongen zijn leven voorbij.
Natuurlijk heeft mijn collega daar een zware klap van gekregen.
Dus ja, dachten wij eerst allemaal dat haar verhoogde bloeddruk en de vermoeidheid hier vandaan kwam.
Maar blijkbaar is er meer aan de hand.
Ze heeft ook nog eens een zware verhoging van witte bloedcellen in haar borsten en iedereen weet wat dit betekent.
Toen ik haar gisteren in de late namiddag belde zei ze me ; het ziet er niet goed uit...ze moet een mammografie op 29 februari laten doen.
Ze kon het in het ziekenhuis laten doen, maar zij wou het bij de gynecoloog laten doen. Dus pas de 29 ste. Dit moet zenuwslopend zijn voor haar, die onzekerheid...
Als ik in haar plaats had geweest, ik had het direct in het ziekenhuis laten doen, maar zij kiest hiervoor.
De collega die mij gebeld heeft en ikzelf zijn er niet goed van, ook omdat onze zieke collega niet wil dat onze teamleiding al iets te weten zou komen.
Tegen ons heeft ze het verteld, omdat ze ons vertrouwd en het ook kwijt moet natuurlijk. En natuurlijk, als het het ergste is, gaan wij haar bezoeken en steunen.
Maar het ergste van al is, onze zieke collga moet nog maar 2 maanden werken en zou dan samen met haar man nog kunnen genieten van het leven, ze hebben hier samen zo hard voor gewerkt.
Maar als zij echt borstkanker heeft dan gaat ze een moeilijke weg tegemoet.
En dan vraag ik me af; waarom?
Heeft ze nog niet genoeg meegemaakt, het is een lieve vrouw en een fantastische collega.
Wij hebben met ons drieën al zoveel leut gemaakt op het werk en ook samen heel hard gewerkt. Als wij met zijn drieën een werk moesten opknappen was het gegarandeerd in orde, en lachten met de stomme stoten die we soms al hadden uitgehaald....
Dus komt weer de vraag; WAAROM???????
woensdag 15 februari 2012
1 klein brokje ellende
Hij kwam huilend de trap af deze morgen, zo rond 6 uur, een kwartier voor ik naar mijn werk moest vertrekken.
Ik vroeg wat er aan de hand was; zo'n hoofdpijn bomma...hij zag wit en je zag dat hij echt pijn had, het was geen comedie.
Ook braakneigingen waren erbij. Ik zei hem ga bij vava liggen in bed en rust nog wat. Maar nee dat wou hij niet.
Dus zijn we vava maar gaan wakker maken en die is mee naar beneden gekomen.
Dan zijn ze met hun 2 op de zetel gaan liggen, klein venteke met hoge koorts en misselijk.
Hij heeft dit de laatste tijd nogal makkelijk en wij denken meer en meer in de richting van migraine aanvallen die de kleine krijgt.
De dokter is in de voormiddag nog bezocht geweest en zijn mama heeft het ook verteld van die hoofdpijnen.Maar de huisarts reageert er niet echt op.
Hij heeft ook wel een maagontsteking blijkbaar want de medicatie die hij gekregen heeft is daarvoor.
Maar ik heb tegen mijn dochter gezegd , als hij dit binnen nu en een paar maanden weer heeft dat ze naar de kinderarts moet en hem volledig moet laten onderzoeken.
Een kind van vijf jaar mag geen hoofdpijn of een maagontsteking of stress hebben.
Hij is er ellendig aan toe, maar hij wil naar school want overmorgen is het carnavalsfeest en hij heeft een pakje om als racepiloot te gaan.
De dokter heeft gezegd als zijn koorts beneden de 38° is hij daar dan naartoe mag, maar juist de uren van het feestje.
Ik duim voor hem dat de koorts zakt en hij zich dan wat beter voelt.
maar ik heb de dochter ook gezegd dat hij in 't weekend bij ons moet blijven, niet mee met haar.
Bij ons kan hij voldoende rusten en moet hij niet mee buiten, als de dochter en haar vriend dan weg willen kunnen ze dat rustig doen zonder de kleine extra te belasten.
Duimen jullie mee dat hij toch naar het carnavalsfeestje in zijn school kan?
Ik vroeg wat er aan de hand was; zo'n hoofdpijn bomma...hij zag wit en je zag dat hij echt pijn had, het was geen comedie.
Ook braakneigingen waren erbij. Ik zei hem ga bij vava liggen in bed en rust nog wat. Maar nee dat wou hij niet.
Dus zijn we vava maar gaan wakker maken en die is mee naar beneden gekomen.
Dan zijn ze met hun 2 op de zetel gaan liggen, klein venteke met hoge koorts en misselijk.
Hij heeft dit de laatste tijd nogal makkelijk en wij denken meer en meer in de richting van migraine aanvallen die de kleine krijgt.
De dokter is in de voormiddag nog bezocht geweest en zijn mama heeft het ook verteld van die hoofdpijnen.Maar de huisarts reageert er niet echt op.
Hij heeft ook wel een maagontsteking blijkbaar want de medicatie die hij gekregen heeft is daarvoor.
Maar ik heb tegen mijn dochter gezegd , als hij dit binnen nu en een paar maanden weer heeft dat ze naar de kinderarts moet en hem volledig moet laten onderzoeken.
Een kind van vijf jaar mag geen hoofdpijn of een maagontsteking of stress hebben.
Hij is er ellendig aan toe, maar hij wil naar school want overmorgen is het carnavalsfeest en hij heeft een pakje om als racepiloot te gaan.
De dokter heeft gezegd als zijn koorts beneden de 38° is hij daar dan naartoe mag, maar juist de uren van het feestje.
Ik duim voor hem dat de koorts zakt en hij zich dan wat beter voelt.
maar ik heb de dochter ook gezegd dat hij in 't weekend bij ons moet blijven, niet mee met haar.
Bij ons kan hij voldoende rusten en moet hij niet mee buiten, als de dochter en haar vriend dan weg willen kunnen ze dat rustig doen zonder de kleine extra te belasten.
Duimen jullie mee dat hij toch naar het carnavalsfeestje in zijn school kan?
dinsdag 14 februari 2012
Mijne vent ;-)
Oep zen plat Antwaarps.....
mijne echtgenoot dus.
Ik hou nog altijd even veel van hem als de dag dat ik hem ontmoette, alleen anders....na al die jaren tezamen.
Toen de eerste verliefdheid weg was, kwam de echte toets, het leven...zou de liefde overwinnen?
Want wij zijn 2 totaal verschillende karakters, ik ben water en hij is heel aards.
Hij heel nuchter en meestal realistisch, ik dromerig en avontuurlijk.
We hebben onze wilde jaren achter de rug, allee hij wel, van mezelf ben ik nog niet zo zeker...LOL
Wij zijn gezamelijk door diepe dalen gegaan en hebben natuurlijk ook mooie momenten gehad.
Er zijn momenten dat hij twijfelde aan mijn liefde voor hem, net zoals ik ook deed maar dan andersom....
Ik was nog jong en redelijk jaloers, ook omdat ik zo onzeker was, had voor hem al teveel bedrogen geweest, dus heeft hij mij met veel geduld geleerd vertrouwen te hebben.
Ook het feit dat hij zijn grote liefde, motorcross, in het weekend voor mij stelde heeft moeilijk gelegen. Maar ik was er wel elk weekend bij om hem te steunen en te supporteren en te luisteren als er iets misliep.
Nu zijn we beiden ouder en bezadiger geworden en begint het meer in de plooi te vallen.
Alhoewel ik ondertussen andere interesses heb en in het weekend geregeld weg ben, kunnen we toch de momenten dat we samen zijn van elkaar genieten.
Ja, de liefde heeft overleefd en zit héél diep...
Dus kan ik met een gerust hart zeggen;
schat, ik hou van je.
mijne echtgenoot dus.
Ik hou nog altijd even veel van hem als de dag dat ik hem ontmoette, alleen anders....na al die jaren tezamen.
Toen de eerste verliefdheid weg was, kwam de echte toets, het leven...zou de liefde overwinnen?
Want wij zijn 2 totaal verschillende karakters, ik ben water en hij is heel aards.
Hij heel nuchter en meestal realistisch, ik dromerig en avontuurlijk.
We hebben onze wilde jaren achter de rug, allee hij wel, van mezelf ben ik nog niet zo zeker...LOL
Wij zijn gezamelijk door diepe dalen gegaan en hebben natuurlijk ook mooie momenten gehad.
Er zijn momenten dat hij twijfelde aan mijn liefde voor hem, net zoals ik ook deed maar dan andersom....
Ik was nog jong en redelijk jaloers, ook omdat ik zo onzeker was, had voor hem al teveel bedrogen geweest, dus heeft hij mij met veel geduld geleerd vertrouwen te hebben.
Ook het feit dat hij zijn grote liefde, motorcross, in het weekend voor mij stelde heeft moeilijk gelegen. Maar ik was er wel elk weekend bij om hem te steunen en te supporteren en te luisteren als er iets misliep.
Nu zijn we beiden ouder en bezadiger geworden en begint het meer in de plooi te vallen.
Alhoewel ik ondertussen andere interesses heb en in het weekend geregeld weg ben, kunnen we toch de momenten dat we samen zijn van elkaar genieten.
Ja, de liefde heeft overleefd en zit héél diep...
Dus kan ik met een gerust hart zeggen;
schat, ik hou van je.
sms discussie
Kennen jullie deze al?
Ik weet niet of het al bestaat, maar ik heb het vandaag toegepast.
Kreeg een vraag van een leidinggevende van mijn werk en ik antwoord, en had daarna nog vele vragen waar ik moest op reageren.
Ik had op dat moment zoiets van, bel dan, want nu ben ik elke keer wel wat tijd kwijt om mijn teksten te typen en door te sturen.
Maar langs de andere kant dacht ik wel 2 keer na, hoe ik ging antwoorden, want als je iets text kan het tegen je gebruikt worden ook natuurlijk.
En aangezien het crisis is bij ons, en er ontslagen (kunnen) gaan vallen, moeten wij onze woorden wikken en wegen.
Maar ik ben beleefd gebleven en voorzichtig mijn mening gezegd.
En blijkbaar heeft dit wel invloed gehad, want het laatste wat ik in deze discussie heb gehoord is dat het probleem verholpen is en dat de klant ermee akkoord gaat.
En deze sms hou ik natuurlijk ook bij, voor als er later misschien toch weer onduidelijkheid heerst en er een sms discussie ontstaat....;-)
Zou dit een nieuw woord zijn om in de Van Daele te worden opgenomen?
smsdisdussie.....
Ik weet niet of het al bestaat, maar ik heb het vandaag toegepast.
Kreeg een vraag van een leidinggevende van mijn werk en ik antwoord, en had daarna nog vele vragen waar ik moest op reageren.
Ik had op dat moment zoiets van, bel dan, want nu ben ik elke keer wel wat tijd kwijt om mijn teksten te typen en door te sturen.
Maar langs de andere kant dacht ik wel 2 keer na, hoe ik ging antwoorden, want als je iets text kan het tegen je gebruikt worden ook natuurlijk.
En aangezien het crisis is bij ons, en er ontslagen (kunnen) gaan vallen, moeten wij onze woorden wikken en wegen.
Maar ik ben beleefd gebleven en voorzichtig mijn mening gezegd.
En blijkbaar heeft dit wel invloed gehad, want het laatste wat ik in deze discussie heb gehoord is dat het probleem verholpen is en dat de klant ermee akkoord gaat.
En deze sms hou ik natuurlijk ook bij, voor als er later misschien toch weer onduidelijkheid heerst en er een sms discussie ontstaat....;-)
Zou dit een nieuw woord zijn om in de Van Daele te worden opgenomen?
smsdisdussie.....
zondag 12 februari 2012
Jeugdprinses Carnaval
Mijn oudste kleindochter is lid van de carnavalsvereniging " De Pietermannen" van Leuven, samen met haar vake en moeke, de ouders van mijn schoonzoon.
Nu is ze dit jaar verkozen tot jeugdprinses van haar carnavalvereniging.
Ze zal dus ook dit jaar weer op de carnavalswagen staan, bij vele stoeten, door weer en wind.
Maar ze doet dit graag, dus laat haar maar meegaan, voor sociale contactvaardigheid is dit het summum.
Dit vindt ik zelf ook zeer belangrijk dat je als kind leert omgaan met alle soorten van mensen en weet hoe je respectvol met iedereen kan omgaan.
Ze zal het druk hebben komende maanden want het carnavalsseizoen staat op punt om in volle hevigheid los te barsten.
Zelf ben ik niet zo'n fan van carnaval zelf, maar naar de stoet in Leuven ga ik zeker kijken. Saman met haar ouders en jonger zusje.
Ook heb ik daar al een afspraak lopen met een andere jongedame die ik al lang niet meer gezien heb.
Maar de jeugdprinses van Leuven, daar ga ik het meeste belangstelling voor hebben...want dat is mijn KLEINDOCHTER....
Nu is ze dit jaar verkozen tot jeugdprinses van haar carnavalvereniging.
Ze zal dus ook dit jaar weer op de carnavalswagen staan, bij vele stoeten, door weer en wind.
Maar ze doet dit graag, dus laat haar maar meegaan, voor sociale contactvaardigheid is dit het summum.
Dit vindt ik zelf ook zeer belangrijk dat je als kind leert omgaan met alle soorten van mensen en weet hoe je respectvol met iedereen kan omgaan.
Ze zal het druk hebben komende maanden want het carnavalsseizoen staat op punt om in volle hevigheid los te barsten.
Zelf ben ik niet zo'n fan van carnaval zelf, maar naar de stoet in Leuven ga ik zeker kijken. Saman met haar ouders en jonger zusje.
Ook heb ik daar al een afspraak lopen met een andere jongedame die ik al lang niet meer gezien heb.
Maar de jeugdprinses van Leuven, daar ga ik het meeste belangstelling voor hebben...want dat is mijn KLEINDOCHTER....
Kinderrijkdom
Rare titel denken jullie waarschijnlijk, maar ik bedoel er dit mee;
dat kinderen/ kleinkinderen je zo gelukkig kunnen maken dat je heel rijk aan gevoelens kunt zijn, ook al ben je financieel heel arm.
Nu ben ik dat (nog) niet ;-), ik kom nog rond.
Maar ik schat kinderrijkdom hoger in.
Gewoon omdat je de liefde van een kind niet kan kopen, dat moet je verdienen door er mee bezig te zijn, kleuren, spelen, verhaaltjes voorlezen, tellen en schrijven als ze in de laatste kleuterklas zitten.
Gaan zwemmen, naar de speeltuin, naar zee gaan....een cremeke (ijsjes) gaan eten, de dierentuin bezoeken en vooral naar hen luisteren als ze van school komen of ergens anders en hun dag aan je willen vertellen.
Deze morgen nog, ons venteke (kleinzoon dus) die lekker nog even bij bomma en vava komt liggen en vava wakker kietelt, lekker knus tussen ons in ligt en geniet van de warmte onder het dekbed.
beetje bij beetje wordt venteke echt wakker en vertelt hij van alles en nog wat. Hij trekt zijn lievelingspoes op bed en gaat zelf voor poes spelen ;-).
En dan is hij niet meer te houden, hij krijgt honger en wil bokes met muizekes en warme chocolademelk (boterhammen met hagelslag).
Dus bomma uit haar lekker warm bedje, en voor het gewenste ontbijt zorgen.
Ontertussen heeft venteke wel al K-Zoom opgezet om tekenfilms te kijken, maar gelukkig luistert hij wel goed als we hem aan tafel roepen.
De dag is aangebroken en we kunnen weer genieten van de rijkdom van een onschuldig kind dat gelukkig is bij zijn vava en bomma...
En wij met hem.
dat kinderen/ kleinkinderen je zo gelukkig kunnen maken dat je heel rijk aan gevoelens kunt zijn, ook al ben je financieel heel arm.
Nu ben ik dat (nog) niet ;-), ik kom nog rond.
Maar ik schat kinderrijkdom hoger in.
Gewoon omdat je de liefde van een kind niet kan kopen, dat moet je verdienen door er mee bezig te zijn, kleuren, spelen, verhaaltjes voorlezen, tellen en schrijven als ze in de laatste kleuterklas zitten.
Gaan zwemmen, naar de speeltuin, naar zee gaan....een cremeke (ijsjes) gaan eten, de dierentuin bezoeken en vooral naar hen luisteren als ze van school komen of ergens anders en hun dag aan je willen vertellen.
Deze morgen nog, ons venteke (kleinzoon dus) die lekker nog even bij bomma en vava komt liggen en vava wakker kietelt, lekker knus tussen ons in ligt en geniet van de warmte onder het dekbed.
beetje bij beetje wordt venteke echt wakker en vertelt hij van alles en nog wat. Hij trekt zijn lievelingspoes op bed en gaat zelf voor poes spelen ;-).
En dan is hij niet meer te houden, hij krijgt honger en wil bokes met muizekes en warme chocolademelk (boterhammen met hagelslag).
Dus bomma uit haar lekker warm bedje, en voor het gewenste ontbijt zorgen.
Ontertussen heeft venteke wel al K-Zoom opgezet om tekenfilms te kijken, maar gelukkig luistert hij wel goed als we hem aan tafel roepen.
De dag is aangebroken en we kunnen weer genieten van de rijkdom van een onschuldig kind dat gelukkig is bij zijn vava en bomma...
En wij met hem.
Een stukje van mijn jeugd
Toen ik deze morgen de radio opzette en het nieuws werd verteld, was het eerste item de dood van Whitney Houston.
Eerst stond ik verstomd, maar kort erna ook weer niet.
Want haar veelbelovende jaren als zangeres zijn de laatste 10 jaar volledig weggedeemsterd.
Ze leerde de verkeerde man kennen en ook door hem ook drugs en drank.
Hij sloeg haar in elkaar, maar blijkbaar kon ze hem toch niet weerstaan, maar ja hij bracht haar telkens weer in een roes.
Ze kon zo mooi zingen had vele hits en een prachtige carriere.
Ze had ook de hoofdrol samen met Kevin Costner in Bodyguard, ook zo'n mooie film.
Ze had het maar voor het grijpen, al een heel fortuin bij elkaar gezongen met haar stem, succes, status en toen een voorbeeld voor de jeugd.
Tot ze dan het "slechte" tegenkwam, met name Bobby Brown, die haar naar de verdoemenis heeft geleid, geprofiteerd van haar roem en geld.
Hij heeft haar de verkeerde kant van het leven laten zien, drugs en drank hebben haar kapotgemaakt.
Zo jammer, er zat zoveel meer in haar.
Maar haar liedjes en de film zal mij altijd bijblijven, het is immers een stukje van mijn jeugd!
maar de herinnering aan haar zal altijd tweeledig zijn; het goede en het kwade...
Eerst stond ik verstomd, maar kort erna ook weer niet.
Want haar veelbelovende jaren als zangeres zijn de laatste 10 jaar volledig weggedeemsterd.
Ze leerde de verkeerde man kennen en ook door hem ook drugs en drank.
Hij sloeg haar in elkaar, maar blijkbaar kon ze hem toch niet weerstaan, maar ja hij bracht haar telkens weer in een roes.
Ze kon zo mooi zingen had vele hits en een prachtige carriere.
Ze had ook de hoofdrol samen met Kevin Costner in Bodyguard, ook zo'n mooie film.
Ze had het maar voor het grijpen, al een heel fortuin bij elkaar gezongen met haar stem, succes, status en toen een voorbeeld voor de jeugd.
Tot ze dan het "slechte" tegenkwam, met name Bobby Brown, die haar naar de verdoemenis heeft geleid, geprofiteerd van haar roem en geld.
Hij heeft haar de verkeerde kant van het leven laten zien, drugs en drank hebben haar kapotgemaakt.
Zo jammer, er zat zoveel meer in haar.
Maar haar liedjes en de film zal mij altijd bijblijven, het is immers een stukje van mijn jeugd!
maar de herinnering aan haar zal altijd tweeledig zijn; het goede en het kwade...
zaterdag 11 februari 2012
Wat ik leuk vind
is dat je hier in je blogstatistieken kan zien waar je overal ter wereld gelezen word.
Je kan zien welk schrijfsel, welke dag en hoeveel keer het gelezen wordt. En het verbaast mij ook dat mijn schrijfsels zowel in de USA en Rusland gelezen worden.
Ook hier in Europa ziijn er mensen in mijn blogs geïnteresseerd.
Mooi zo, dat streelt mijn ego..
En ook, het inspireert mij om door te gaan, dat er mensen zijn die mijn gedachtenspinsels, mijn verleden , heden en toekomst interessant genoeg vinden om te lezen.
Dus bedankt allemaal, bekenden en onbekenden, om mij te lezen.
Ik vind het leuk.....
Je kan zien welk schrijfsel, welke dag en hoeveel keer het gelezen wordt. En het verbaast mij ook dat mijn schrijfsels zowel in de USA en Rusland gelezen worden.
Ook hier in Europa ziijn er mensen in mijn blogs geïnteresseerd.
Mooi zo, dat streelt mijn ego..
En ook, het inspireert mij om door te gaan, dat er mensen zijn die mijn gedachtenspinsels, mijn verleden , heden en toekomst interessant genoeg vinden om te lezen.
Dus bedankt allemaal, bekenden en onbekenden, om mij te lezen.
Ik vind het leuk.....
Berekoud
Al 14 dagen vriest het nu, het langste record sinds 1941 hoorde ik daarstraks op de radio.
Toen ik deze morgen opreed was het -12°.
En ik heb door de week morgenden gehad van - 15°.
Door de dag ook nooit hoger dan - 5°, echte ijsdagen dus.
En de Nederlanders werden gek, droomden van een Elfstedentocht daarboven in Friesland.
Jammer voor hen werd het afgeblazen, nergens had het ijs op dat moment een dikte van 15 cm.
Maar als ze nu wat gewacht hadden en de tocht toch op zondag hadden laten doorgaan was het misschien wel gelukt.
Maar nee, niet op zondag want dan wordt God boos, blijkbaar...
Nu, vandaag en morgen wordt er hier in Vlaanderen wel volop natuurijs geschaatst.
Want van Limburg tot in West- Vlaanderen liggen alle meren , sloten, rivieren en de kleinere kanalen dichtgevroren.
En zijn ze ook vrijgegeven om veilig om te schaatsen, met duizenden tegelijkertijd.
Zowel voor jong als oud een gezond alternatief van beweging in de buitenlucht die je echt niet elke winter kan beleven.
En als je terug thuiskomt, met rode wangetjes, dan kan je nog eens lekker nagenieten met een warme chocomelk en een stukje warme appeltaart.
En van de ons aangeboden ijstijd moet je toch genieten zeker want naar het schijnt is de aarde aan het opwarmen...alleen nu even niet..LOL
Toen ik deze morgen opreed was het -12°.
En ik heb door de week morgenden gehad van - 15°.
Door de dag ook nooit hoger dan - 5°, echte ijsdagen dus.
En de Nederlanders werden gek, droomden van een Elfstedentocht daarboven in Friesland.
Jammer voor hen werd het afgeblazen, nergens had het ijs op dat moment een dikte van 15 cm.
Maar als ze nu wat gewacht hadden en de tocht toch op zondag hadden laten doorgaan was het misschien wel gelukt.
Maar nee, niet op zondag want dan wordt God boos, blijkbaar...
Nu, vandaag en morgen wordt er hier in Vlaanderen wel volop natuurijs geschaatst.
Want van Limburg tot in West- Vlaanderen liggen alle meren , sloten, rivieren en de kleinere kanalen dichtgevroren.
En zijn ze ook vrijgegeven om veilig om te schaatsen, met duizenden tegelijkertijd.
Zowel voor jong als oud een gezond alternatief van beweging in de buitenlucht die je echt niet elke winter kan beleven.
En als je terug thuiskomt, met rode wangetjes, dan kan je nog eens lekker nagenieten met een warme chocomelk en een stukje warme appeltaart.
En van de ons aangeboden ijstijd moet je toch genieten zeker want naar het schijnt is de aarde aan het opwarmen...alleen nu even niet..LOL
Vrijwillig...vrijwilligerswerk ;-)
Een deel van onze leden van het Vlaamsdiabetesforum.be doen dus vrijwilligerswerk voor de vzw Hippoandfriends.com, de vzw voor onze diabeteskinderen.
En vandaag hebben wij, ergens in Mechelen dus een verkoop van sleutelhangers gehouden.
We zijn er om 11 uur aan begonnen, in een grootwarenhuis waar echt wel veel mensen passeerden.
In het begin ging het wat moeizaam, want ja het is crisis en de mensen spenderen hun geld aan eten en huishoudelijke spullen.
We hebben alles gedaan om in de kijker te lopen, foto's van kinderen die prikken en meten, insuline spuiten, 2 grote Hippo's op de tafel gezet om de aandacht van de kinderen die met de ouders meekwamen te trekken.
Ook geregeld de zin van de dag zeggen; Sleutelhangers te koop tvv kinderen met diabetes, ik had hem beter op een bandje gezet en dit constant laten afspelen....
Denk dat ik het vannacht in mijn slaap nog mompel.
Dus in het begin ging het wat moeizaam, eigenlijk wel een beetje teleurstellend als je zag hoeveel mensen er buitenkwamen met bomvolle karren en die hun hoofd dan wegdraaien als er mensen voor een goed doel hun iets willen verkopen....
Maar ja dat is de realiteit tegenwoordig, goede doelen in het buitenland daar worden miljoenen euro's voor opgehaald, maar voor de kinderen hier met een chronische ziekte is 5 € al teveel.
Er was een oudere dame die op een gegeven moment zei van; eigenlijk moest ik hier staan want ik heb kanker...toen heb ik even tot 10 geteld...wij steken het geld van de verkoop niet in onze zakken hé...het gaat naar de diabeteskinderen en het onderzoek van BDR, om een oplossing voor de ziekte DIABETES.
Maar na de middag ging de verkoop wel wat vlotter en er waren ook wel lieve mensen die zo geld gaven als donatie.
Gelukkig zijn zulke mensen er ook en dikwijls zijn het nog lotgenoten ook.
Al bij al, was het nog een redelijk goede dag, we zijn niet alles kwijtgeraakt zoals we wilden, maar dit is weer een ervaring die we rijker zijn.
Ik heb nog iets geleerd, dat als het te koud wordt, mijn meter niet meer werkt.
Deze morgen stonden we nog lekker in het zonnetje, maar het laatste anderhalf uur werd het bitter koud. En ik wou meten voor ik naar huis reed, wou het veilig houden...maar dus dan werkt je meter niet.
Heb dan maar cola gedronken voor het vertrek en thuisgekomen had ik 95, schitterend dus.
Net zoals deze dag, met vrienden vrijwilligerswerk doen kan best leuk zijn...
En vandaag hebben wij, ergens in Mechelen dus een verkoop van sleutelhangers gehouden.
We zijn er om 11 uur aan begonnen, in een grootwarenhuis waar echt wel veel mensen passeerden.
In het begin ging het wat moeizaam, want ja het is crisis en de mensen spenderen hun geld aan eten en huishoudelijke spullen.
We hebben alles gedaan om in de kijker te lopen, foto's van kinderen die prikken en meten, insuline spuiten, 2 grote Hippo's op de tafel gezet om de aandacht van de kinderen die met de ouders meekwamen te trekken.
Ook geregeld de zin van de dag zeggen; Sleutelhangers te koop tvv kinderen met diabetes, ik had hem beter op een bandje gezet en dit constant laten afspelen....
Denk dat ik het vannacht in mijn slaap nog mompel.
Dus in het begin ging het wat moeizaam, eigenlijk wel een beetje teleurstellend als je zag hoeveel mensen er buitenkwamen met bomvolle karren en die hun hoofd dan wegdraaien als er mensen voor een goed doel hun iets willen verkopen....
Maar ja dat is de realiteit tegenwoordig, goede doelen in het buitenland daar worden miljoenen euro's voor opgehaald, maar voor de kinderen hier met een chronische ziekte is 5 € al teveel.
Er was een oudere dame die op een gegeven moment zei van; eigenlijk moest ik hier staan want ik heb kanker...toen heb ik even tot 10 geteld...wij steken het geld van de verkoop niet in onze zakken hé...het gaat naar de diabeteskinderen en het onderzoek van BDR, om een oplossing voor de ziekte DIABETES.
Maar na de middag ging de verkoop wel wat vlotter en er waren ook wel lieve mensen die zo geld gaven als donatie.
Gelukkig zijn zulke mensen er ook en dikwijls zijn het nog lotgenoten ook.
Al bij al, was het nog een redelijk goede dag, we zijn niet alles kwijtgeraakt zoals we wilden, maar dit is weer een ervaring die we rijker zijn.
Ik heb nog iets geleerd, dat als het te koud wordt, mijn meter niet meer werkt.
Deze morgen stonden we nog lekker in het zonnetje, maar het laatste anderhalf uur werd het bitter koud. En ik wou meten voor ik naar huis reed, wou het veilig houden...maar dus dan werkt je meter niet.
Heb dan maar cola gedronken voor het vertrek en thuisgekomen had ik 95, schitterend dus.
Net zoals deze dag, met vrienden vrijwilligerswerk doen kan best leuk zijn...
maandag 6 februari 2012
Pluimpjes krijgen..
Een pluim krijgen is altijd leuk natuurlijk.
Ik moest vandaag bij mijn endo passeren, de driemaandelijkse uitslag van mijn suikerwaarden die uitgedrukt worden in HbA1c gehalte.
En sinds een jaar staat mijn gehalte nu altijd op het zelfde cijfer, nml 6,9%.
Sinds ik nu bijna 3,5 jaar geleden besloten heb om op een insulinepomp over te stappen ben ik langzaam naar beneden geraakt, eerst weg van de 8% die soms ook een 9% was, en dan beneden de 7 %, 6,4 is het
laagste wat ik op die 3,5 jaar heb kunnen halen, maar dat was toen met heel veel hypo's.
Mijn 6,9 nu is beter, meer waarden binnen de normen, zonder al teveel uitschieters, stabieler dus en net daarom zijn mijn endo en dvk team hier veel gelukkiger mee.
Ook omdat ik een stresserende job heb en toch zo stabiel kan blijven, ze weten dat ik niet op een regelmatige manier leef zoals iemand die van 9 tot 5 werkt.
En we gaan ook nog proberen te achterhalen wanneer ik de meeste hypo's doe en waarom, dus ik heb wat huiswerk gekregen, dit op te schrijven en door te mailen.
Als ze daar dan een regelmaat inzien worden mijn instellingen van de pomp nog eens aangepast in de hoop om mijn HbA1c met nog 0,1 of 0,2 te kunnen verlagen.
En daar mee zou ik dan zeker superblij zijn, want zeg nu zelf 6,7% klinkt nog net iets beter dan 6,9%...
En dit is dan een nog betere motivatie om latere complicaties zo lang mogelijk uit te stellen..
Ik moest vandaag bij mijn endo passeren, de driemaandelijkse uitslag van mijn suikerwaarden die uitgedrukt worden in HbA1c gehalte.
En sinds een jaar staat mijn gehalte nu altijd op het zelfde cijfer, nml 6,9%.
Sinds ik nu bijna 3,5 jaar geleden besloten heb om op een insulinepomp over te stappen ben ik langzaam naar beneden geraakt, eerst weg van de 8% die soms ook een 9% was, en dan beneden de 7 %, 6,4 is het
laagste wat ik op die 3,5 jaar heb kunnen halen, maar dat was toen met heel veel hypo's.
Mijn 6,9 nu is beter, meer waarden binnen de normen, zonder al teveel uitschieters, stabieler dus en net daarom zijn mijn endo en dvk team hier veel gelukkiger mee.
Ook omdat ik een stresserende job heb en toch zo stabiel kan blijven, ze weten dat ik niet op een regelmatige manier leef zoals iemand die van 9 tot 5 werkt.
En we gaan ook nog proberen te achterhalen wanneer ik de meeste hypo's doe en waarom, dus ik heb wat huiswerk gekregen, dit op te schrijven en door te mailen.
Als ze daar dan een regelmaat inzien worden mijn instellingen van de pomp nog eens aangepast in de hoop om mijn HbA1c met nog 0,1 of 0,2 te kunnen verlagen.
En daar mee zou ik dan zeker superblij zijn, want zeg nu zelf 6,7% klinkt nog net iets beter dan 6,9%...
En dit is dan een nog betere motivatie om latere complicaties zo lang mogelijk uit te stellen..
zondag 5 februari 2012
Radio
Zelf ben ik een fervente Q-Music luisteraar, maar hier thuis zet de heer des huizes altijd radio 2 op.
En zaterdagmorgen of zondagmorgen kan ik het nog wel pruimen...omdat er dan wel muziek van in de jaren 70,80 en 90 wordt gespeeld.
Dan komt er nog wel eens stevige rock en roll aan te pas.
Maar als er schlagermuziek opkomt ga ik lopen...dit is echt mijn ding niet, Christof, Eddy Wally en consoorten, nee bah...
Zondagmorgen tussen 8 en 10 is er een programma met 1 centrale gast waarin ook pluimen worden weggeven, ik ken de naam van het programma zelfs niet en het hangt ook een beetje van de gast af of ik het goed vind, ja dan nee.
Deze morgen was het Jan Verheyen, Vlaams filmregisseur. De gast mag ook altijd zelf de muziek kiezen
en hij had voor kleinkunst gekozen zoals Testament van je leven , Boudewijn de Groot en Het Dorp van Wim Sonneveld.
En in deze liedjes kan ik me dan weer wel vinden, het zijn ook levensliedjes, maar dan zonder het stroperige dat je bij schlagerliedjes wel hebt.
En aangezien Jan Verheyen een Antwerpenaar is en prachtige films maakt en ook dezelfde levensvisie heeft als ik vond ik deze keer het programma zeer geslaagd.
Dus ja, af en toe moet je wel eens van je eigen pad afwijken om van andere muziek dan je normale favorieten te kunnen genieten.
Zoals ze in de fotografie (LOL) zeggen, af en toe moet je het breedspectrum gebruiken om verder te zien dan je neus lang is...
En zaterdagmorgen of zondagmorgen kan ik het nog wel pruimen...omdat er dan wel muziek van in de jaren 70,80 en 90 wordt gespeeld.
Dan komt er nog wel eens stevige rock en roll aan te pas.
Maar als er schlagermuziek opkomt ga ik lopen...dit is echt mijn ding niet, Christof, Eddy Wally en consoorten, nee bah...
Zondagmorgen tussen 8 en 10 is er een programma met 1 centrale gast waarin ook pluimen worden weggeven, ik ken de naam van het programma zelfs niet en het hangt ook een beetje van de gast af of ik het goed vind, ja dan nee.
Deze morgen was het Jan Verheyen, Vlaams filmregisseur. De gast mag ook altijd zelf de muziek kiezen
en hij had voor kleinkunst gekozen zoals Testament van je leven , Boudewijn de Groot en Het Dorp van Wim Sonneveld.
En in deze liedjes kan ik me dan weer wel vinden, het zijn ook levensliedjes, maar dan zonder het stroperige dat je bij schlagerliedjes wel hebt.
En aangezien Jan Verheyen een Antwerpenaar is en prachtige films maakt en ook dezelfde levensvisie heeft als ik vond ik deze keer het programma zeer geslaagd.
Dus ja, af en toe moet je wel eens van je eigen pad afwijken om van andere muziek dan je normale favorieten te kunnen genieten.
Zoals ze in de fotografie (LOL) zeggen, af en toe moet je het breedspectrum gebruiken om verder te zien dan je neus lang is...
Landschappen fotograferen
Fotografie is dus een hobby van mij, ik heb bijna altijd mijn camera bij.
Een Canon Powershot 710. Deze is al wel 6 jaar oud en waarschijnlijk voor sommige mensen verouderd.
Maar ik vind het een handig ding, het kan in de meeste van mijn "sakoches" en er staan toch heel wat programma's op, en ik heb ze nog niet allemaal gebruikt...LOL.
Maar ik kan er prachtige landschapsfoto's mee maken...mens of dier fotograferen lukt niet zo goed bij mij, maar bloemen in close-up, of de bergen en de Middellandse Zee, opspattend water vanop een zeilboot, dat soort zaken krijg ik wel haarscherp.
Dit weekend ben ik met de kleinzoon, hier in de bossen gaan wandelen. Met de sneeuw die er gevallen was, was het wondermooi en ik heb toch ook weer 1 foto die er bovenuit steekt.
Het lijkt wel een zwart-wit foto, gewoon door het feit dat er wat mist was, géén zon dus om kleur te geven.
En aangezien ik een gekleurd mens ben, wil ik ook zoveel mogelijk kleur in mijn leven.
Maar deze foto heeft echt wel een wauw effect, zo simpel in zijn eenvoud.
Water fotograferen, dat vind ik ook zo fascinerend, zeewater dat breekt op golfbrekers, bergriviertjes die kabbelen langs rotsblokken, water dat opspat tegen de boeg van een zeilboot, golven die komen aangerolt, ik heb er al honderden van en toch kan ik zoiets blijven fotograferen.
Er zijn zoveel mooie dingen, in je eigen land en de hele wereld om op de gevoelige plaat vast te leggen , ik kan er geen genoeg van krijgen.
Als ik van een reis terugkom heb ik gemiddeld 6 à 700 foto's terug bij.
En dan op triestige winterdagen kan je die weer bekijken en mijmeren welk een geluk dat je hebt dat je dit allemaal kan meemaken.
Dat je toch een "lucky bastard" bent dat je zo'n rijk gevuld leven hebt.
Een Canon Powershot 710. Deze is al wel 6 jaar oud en waarschijnlijk voor sommige mensen verouderd.
Maar ik vind het een handig ding, het kan in de meeste van mijn "sakoches" en er staan toch heel wat programma's op, en ik heb ze nog niet allemaal gebruikt...LOL.
Maar ik kan er prachtige landschapsfoto's mee maken...mens of dier fotograferen lukt niet zo goed bij mij, maar bloemen in close-up, of de bergen en de Middellandse Zee, opspattend water vanop een zeilboot, dat soort zaken krijg ik wel haarscherp.
Dit weekend ben ik met de kleinzoon, hier in de bossen gaan wandelen. Met de sneeuw die er gevallen was, was het wondermooi en ik heb toch ook weer 1 foto die er bovenuit steekt.
Het lijkt wel een zwart-wit foto, gewoon door het feit dat er wat mist was, géén zon dus om kleur te geven.
En aangezien ik een gekleurd mens ben, wil ik ook zoveel mogelijk kleur in mijn leven.
Maar deze foto heeft echt wel een wauw effect, zo simpel in zijn eenvoud.
Water fotograferen, dat vind ik ook zo fascinerend, zeewater dat breekt op golfbrekers, bergriviertjes die kabbelen langs rotsblokken, water dat opspat tegen de boeg van een zeilboot, golven die komen aangerolt, ik heb er al honderden van en toch kan ik zoiets blijven fotograferen.
Er zijn zoveel mooie dingen, in je eigen land en de hele wereld om op de gevoelige plaat vast te leggen , ik kan er geen genoeg van krijgen.
Als ik van een reis terugkom heb ik gemiddeld 6 à 700 foto's terug bij.
En dan op triestige winterdagen kan je die weer bekijken en mijmeren welk een geluk dat je hebt dat je dit allemaal kan meemaken.
Dat je toch een "lucky bastard" bent dat je zo'n rijk gevuld leven hebt.
zaterdag 4 februari 2012
Twee katten en een hond...
Er wordt verteld dat honden en katten niet samengaan.
Dat is niet helemaal waar. Als je de twee van kleins af aan laat samen laat opgroeien, kan het wel en worden het zelfs maatjes en ook bondgenoten in "kattekwaad".
Hier loopt een Mechelse Herder, 10 jaar oud, rond.En toen zij hier als pupje arriveerde liepen hier ook al katten rond.Dus heeft zij vanaf de leeftijd van 10 weken leren omgaan met katten, en is door hen zowat opgevoed ;-).
Dan door omstandigheden, een duivemelker niet ver hier vandaan, stierven mijn katten één voor één door vergif.
Toen zijn we een aantal jaren katloos geweest.
Maar aangezien we met de hof tegen een bos aanzitten, kregen we weer muizen in huis en toen was het rap weer beslist om een kat in huis te nemen.
Dus eind april vorig jaar kwam er een zwarte kattin in huis. Maar ik ben eigenlijk héél gek op zilvergrijze katten, juist ja zoals de kat uit het oude reclamefilmpje.
Mijn vriendin met haar blonde goden, was toen ook pas haar 2 katten verloren, aan ouderdom en wou ook terug katten in huis.
En zij kent een dame die aan "poezenopvang" doet. Die dame had toen ook weer juist een nest kittens die afgezet waren bij haar. Zij heeft die met de fles groot gebracht en zocht toen mensenouders voor die kittens.
Mijn vriendin hebben daar dus elk 1 uit het nestje genomen, grijze tijgertjes.
Het mijn is een tijgerinnetje, letterlijk en figuurlijk.
Toen ze half juni bij ons kwam had ze dus eerst bang van de Mechelaar. Dat heeft een 3 tal weken geduurd en vanaf toen plaagt ze de Mechelaar.
Zij is ook de dominantste van de 2 katten. En zwarte laat het allemaal toe, alleen als het te grof wordt geeft ze wel eens een tik weg met haar poot.
Maar tijgerke plaagt dus graag en is curieus, naar van alles en nog wat.
En ze gaat graag in discussie met de Mechelaar, zij praat daar tegen...soms als zij boven op de krabpaal ligt en de Mechelaar passeert op een paar meter afstand, springt tijgerke los op de rug van de hond. Die verschiet dan wel, maar aangezien de kat dan toch van haar rug schuift, reageert ze niet verder.
Of als tijgerke op tafel ligt en de hond passeert, haar hoofd komt ongeveer gelijk met de hoogte van de tafel, geeft de kat een tik met haar voorpoot. Maar zij gebruikt géén nagels, aangezien zij met de fles is grootgebracht, dan doen katten dit niet, klauwen uitzetten.
Of als de hond slaapt op de grond gaat tijgerke met de staart van de hond spelen....en die laat dat allemaal gebeuren, af en toe trekt ze eens één van haar oogleden op.
Het gebeurt ook als de hond eten krijgt, dat de kat gaat voorproeven, kwestie van zien of hare maat wel het juiste eten krijgt denk ik...
En de katten en de hond slapen ook wel eens samen, dicht bij elkaar is lekker warm hé?
En nu, terwijl ik dit stukje aan het typen ben, ligt zwarte naast mijn laptop, ze weet dat ik haar aai dan...
Wie zegt dat honden en katten "kat en hond" zijn, heeft niet echt kennis van het dierenrijk.
Zeker in "kattekwaad" uithalen zijn ze gewoonlijk bondgenoten.
En ik hou ervan om mijn dieren zo samen bezig te zien...
Zwarte, haal je poot van mijn toetsenbord, sebiet staan hier vreemde dingen deugnietje..LOL
Dat is niet helemaal waar. Als je de twee van kleins af aan laat samen laat opgroeien, kan het wel en worden het zelfs maatjes en ook bondgenoten in "kattekwaad".
Hier loopt een Mechelse Herder, 10 jaar oud, rond.En toen zij hier als pupje arriveerde liepen hier ook al katten rond.Dus heeft zij vanaf de leeftijd van 10 weken leren omgaan met katten, en is door hen zowat opgevoed ;-).
Dan door omstandigheden, een duivemelker niet ver hier vandaan, stierven mijn katten één voor één door vergif.
Toen zijn we een aantal jaren katloos geweest.
Maar aangezien we met de hof tegen een bos aanzitten, kregen we weer muizen in huis en toen was het rap weer beslist om een kat in huis te nemen.
Dus eind april vorig jaar kwam er een zwarte kattin in huis. Maar ik ben eigenlijk héél gek op zilvergrijze katten, juist ja zoals de kat uit het oude reclamefilmpje.
Mijn vriendin met haar blonde goden, was toen ook pas haar 2 katten verloren, aan ouderdom en wou ook terug katten in huis.
En zij kent een dame die aan "poezenopvang" doet. Die dame had toen ook weer juist een nest kittens die afgezet waren bij haar. Zij heeft die met de fles groot gebracht en zocht toen mensenouders voor die kittens.
Mijn vriendin hebben daar dus elk 1 uit het nestje genomen, grijze tijgertjes.
Het mijn is een tijgerinnetje, letterlijk en figuurlijk.
Toen ze half juni bij ons kwam had ze dus eerst bang van de Mechelaar. Dat heeft een 3 tal weken geduurd en vanaf toen plaagt ze de Mechelaar.
Zij is ook de dominantste van de 2 katten. En zwarte laat het allemaal toe, alleen als het te grof wordt geeft ze wel eens een tik weg met haar poot.
Maar tijgerke plaagt dus graag en is curieus, naar van alles en nog wat.
En ze gaat graag in discussie met de Mechelaar, zij praat daar tegen...soms als zij boven op de krabpaal ligt en de Mechelaar passeert op een paar meter afstand, springt tijgerke los op de rug van de hond. Die verschiet dan wel, maar aangezien de kat dan toch van haar rug schuift, reageert ze niet verder.
Of als tijgerke op tafel ligt en de hond passeert, haar hoofd komt ongeveer gelijk met de hoogte van de tafel, geeft de kat een tik met haar voorpoot. Maar zij gebruikt géén nagels, aangezien zij met de fles is grootgebracht, dan doen katten dit niet, klauwen uitzetten.
Of als de hond slaapt op de grond gaat tijgerke met de staart van de hond spelen....en die laat dat allemaal gebeuren, af en toe trekt ze eens één van haar oogleden op.
Het gebeurt ook als de hond eten krijgt, dat de kat gaat voorproeven, kwestie van zien of hare maat wel het juiste eten krijgt denk ik...
En de katten en de hond slapen ook wel eens samen, dicht bij elkaar is lekker warm hé?
En nu, terwijl ik dit stukje aan het typen ben, ligt zwarte naast mijn laptop, ze weet dat ik haar aai dan...
Wie zegt dat honden en katten "kat en hond" zijn, heeft niet echt kennis van het dierenrijk.
Zeker in "kattekwaad" uithalen zijn ze gewoonlijk bondgenoten.
En ik hou ervan om mijn dieren zo samen bezig te zien...
Zwarte, haal je poot van mijn toetsenbord, sebiet staan hier vreemde dingen deugnietje..LOL
Eindelijk, hij is er...
Koning Winter...
We waren er een maand geleden nog mee aan het lachen, het leek wel lente, er waren al bomen aan het botten en ook kwamer er al bloemknoppen piepen.
Maar nu is het zover, ze hadden een horror winter voorspelt. Ergens in het najaar had het in de krant gestaan.
En sinds een week vriest het, zowel overdag als 's nachts.
Tijdens de dag -5 tot -10, 's nachts soms tot -15°, dus ja het is bibberen nu.
En gistermiddag begon het dan nog te sneeuwen ook, het was voorspeld, maar als er op 2 uur tijd 10 cm valt krijg je hier problemen.
Vooral op de weg dan, enorme files, in totaal 1250 km ongeveer tijdens de avondspits op een vrijdagavond.
Sommige mensen hebben er 3 uur over gedaan om thuis te raken.
Ik moest laat werken gisteren, en dat was eigenlijk een zegen op dat moment, de grootste files waren al weg....maar op het stukje naar huis waar ik normaal 20 minuten doe, was het toch nog 45 minuten rijden, de strooidiensten hadden wel hun werk gedaan, maar de koude ondergrond kon het zout zijn werk niet goed doen.
Maar in het dorp waar ik woon was er op de hoofdbaan helemaal nog niet gestrooid en ik moet 2 vrij steile bruggen op en af. Die hoofdbaan is een provinciebaan, dus daar strooit de gemeente niet, dat is voor de provinciediensten.
Maar , er zijn natuurlijk ook mooie kanten aan de sneeuw. Zo heb ik deze morgen met de kleinzoon een mooie wandeling gedaan met de kleinzoon en ook weer hele mooie foto's kunnen nemen.
En in de kleine straatjes en het bos liep het jonge geweld dartel door de sneeuw...en schoof hij op zijn (nog) kleine kontje...LOL
Maar hij genoot en hij had mooie blozende kaakjes (wangetjes) als wij terug kwamen EN reuzehonger..
We waren er een maand geleden nog mee aan het lachen, het leek wel lente, er waren al bomen aan het botten en ook kwamer er al bloemknoppen piepen.
Maar nu is het zover, ze hadden een horror winter voorspelt. Ergens in het najaar had het in de krant gestaan.
En sinds een week vriest het, zowel overdag als 's nachts.
Tijdens de dag -5 tot -10, 's nachts soms tot -15°, dus ja het is bibberen nu.
En gistermiddag begon het dan nog te sneeuwen ook, het was voorspeld, maar als er op 2 uur tijd 10 cm valt krijg je hier problemen.
Vooral op de weg dan, enorme files, in totaal 1250 km ongeveer tijdens de avondspits op een vrijdagavond.
Sommige mensen hebben er 3 uur over gedaan om thuis te raken.
Ik moest laat werken gisteren, en dat was eigenlijk een zegen op dat moment, de grootste files waren al weg....maar op het stukje naar huis waar ik normaal 20 minuten doe, was het toch nog 45 minuten rijden, de strooidiensten hadden wel hun werk gedaan, maar de koude ondergrond kon het zout zijn werk niet goed doen.
Maar in het dorp waar ik woon was er op de hoofdbaan helemaal nog niet gestrooid en ik moet 2 vrij steile bruggen op en af. Die hoofdbaan is een provinciebaan, dus daar strooit de gemeente niet, dat is voor de provinciediensten.
Maar , er zijn natuurlijk ook mooie kanten aan de sneeuw. Zo heb ik deze morgen met de kleinzoon een mooie wandeling gedaan met de kleinzoon en ook weer hele mooie foto's kunnen nemen.
En in de kleine straatjes en het bos liep het jonge geweld dartel door de sneeuw...en schoof hij op zijn (nog) kleine kontje...LOL
Maar hij genoot en hij had mooie blozende kaakjes (wangetjes) als wij terug kwamen EN reuzehonger..
Abonneren op:
Posts (Atom)