2011 loopt ten einde...hop naar 2012.

De laatste uren van dit jaar.
Dus wordt het tijd om een inventaris te maken.
Hoe was dit jaar, heb ik iets verwezenlijkt?
In elk geval er waren goede momenten, maar te weinig.

Het jaar was al niet goed begonnen, mijn pa was ziek en er moesten regelingen
getroffen worden zodat hij toch nog thuis kon blijven wonen. Hij wou en wil niet naar een rusthuis.
Het heeft een tijdje goed gegaan tot hij een week of 6 terug met spoed moest geopereerd worden.
Hij herstelt, maar te traag naar zijn zin.

De ziekte van pa heeft ook bij mij gevolgen gehad.
Op het werk was het druk en met de zorgen van pa maakte het dat ik gemiddeld maar
4 uur per nacht sliep, maanden aan een stuk.
En dan ja, op een dag zegt je lichaam; STOP....
Op een avond begin maart flauwgevallen en met de ambulance naar het ziekenhuis.
Eerste verdict was; epilepsie...maar enkele weken later tot op heden bleek dit een verkeerd verdict; het was gewoon oververmoeidheid.
Maar het kwaad was toen al geschied, ik moest medicatie voor die vermeende epilepsie nemen en had daardoor 4 maanden rijverbod en was dus ook technisch werkloos.
Dit heeft ook een financieële kater veroorzaakt...eer mijn dossier in orde was waren er al 3 maanden om.
Drie maanden zonder inkomen...en de rekeningen blijven binnenkomen...
Ik had wel wat reserve en ook mijn verlofgeld was er nog, maar daar overbrug je geen 3 maanden mee.

Tijdens die periode heb ik nog een grote slag gehad.
Mijne maat, mijn voorbeeld had zijn strijd verloren...zolang gevochten tegen de kanker.
Zijn foto met zijn strooien hoed die ik een paar jaar geleden, bij hem in zijn tuin heb genomen steekt in mijn agenda.
Ik neem mijne maat overal mee naartoe, waar ik ook ga.
Al een paar dagen zijn mijn gedachten weer constant bij hem, zijn vrouw en zijn kinderen en kleinkinderen.
Voor hun zijn dit extra moeilijke dagen, eerste kerst en nieuwjaar zonder hem.
Zijn begrafenis was in intieme kring, maar de familie had mij en een vriendin erbij gevraagd, wat ik een hele
eer vond en nog altijd vindt.
Ik heb afscheid van hem kunnen nemen, op mijn manier.

Maar 2011 was niet altijd minder goed.
Tijdens de verplichte maanden thuis heb ik alles eens op een rijtje kunnen zetten en mezelf ontdekken.
Ik heb geleerd dat ik meer voor mezelf moet opkomen en doen wat ik graag doe.
En dat doe ik nu met volle teugen.
Ook de vakantie aan zee met de kleinzoon was zeer geslaagd, wij hadden de beste weerdagen van de hele zomer eruit gepikt en hebben 10 dagen genoten.
In september ben ik dan terug mogen gaan werken, dit was met volle goesting.

Er zijn al betere jaren geweest, maar ja dat is het leven hé....
Ik ga ervan uit dat 2012 alleen maar beter kan....

Het eerste lichtpuntje daar is er al.
Mijn dochter studeert op 27 januari af als verpleegster.
En ze heeft al werk.
Dus hop naar
2012

Stevia

Een "nieuw" zoetprodukt voor in je thee, koffie, yoghurt, gebak, chocolade enz...
Hoewel nieuw is het niet echt, in Amerika, Azië en de rest van de wereld was het al goedgekeurd.
Ook in sommige landen van Europa al, alleen hier weer niet.
Er moest bijkomend onderzoek komen.

Maar nu sinds december is het plantje en zijn zoetstoffen goedgekeurd.
Het is een natuurlijk produkt en het heeft geen bijwerkingen in tegenstelling tot sommige chemisch samengestelde zoetstoffen, die bij sommige mensen laxerend werken.
Ook de caloriewaarde en de koolhydraten zijn verwaarloosbaar of niet bestaande.

En aangezien het plantje tot 200x harder zoet dan gewone suiker moest het juiste evenwicht gezocht worden.
Blijkbaar is dit wel gelukt, ik heb daarstraks zowel de klontjes als de poeder van Pure Via gekocht.
Ik heb direct thee gemaakt en gezoet met 1 klontje en dit was voldoende om mijn thee voldoende zoet te krijgen.
Op dit vlak is stevia al geslaagd bij mij.
Nu ga ik 1 van de dagen yoghurt proberen, ik weet hoeveel canderel ik normaal gebruik.
Van stevia ga ik eerst proberen met de helft van die hoeveelheid canderel.
En zullen we proeven of de redenering klopt.
Ook zal ik binnenkort eens proberen om een cake met stevia te bakken.
Recepten over gebruik met stevia kan je trouwens hier vinden;

http://www.purevia.net/

ben er ook zeker van dat dit met de tijd zal aangevuld worden.
Alleen door iets uit te proberen kan je oordelen wat kan of niet.
Ik heb wel een vermoeden dat stevia bij een blijvertje zal worden.

Het zit in dezelfde prijsklasse als Canderel en Damhert, dus daar ga ik het zeker niet voor laten.
Jullie horen hier later nog wel van...

Eten

Overdaad schaad zegt men.
En ja dat is waar, maar ik heb niet overdadig gedaan dezer dagen.
Gewoon door het feit, dat mijn maag het niet meer aankan....ik kan gewoon niet meer die hopen eten, ook niet als ik er 4 à 5 uur over mag doen.

Ik heb ook géén zin meer om te eten.
Als ik bij klanten kom, er staat overal wel pralines, vlaaien, worstjes, kaas en andere snacks.
En overal hoor ik hetzelfde; neem gerust hoor, zoveel als je zelf wil....
Maar ik wil dus niet...maar uit beleefdheid neemt je dan het kleinste dat je ziet liggen.

Vooral veel suiker zie ik liggen en als ik dan zeg van; nee ik probeer mijn suikers onder controle te
houden is het altijd van, ja maar ééntje kan géén kwaad.
Dan antwoord ik ; ja dat zegt iedereen waar ik kom.

Sommige mensen blijven dan nog aandringen, ik hou daar echt niet van....als ik nee zeg is dat om een reden.
Maar enfin, het einde is bijna in zicht...hoop ik toch.
Na nieuwjaar nog een paar recepties en dan zal het wel ineens weer crisis zijn in de bedrijven zeker...

Hier thuis gaat het heel sober zijn, want zoals gezegd, ik heb géééééén zin.......
Zelfs een boterhammeke is omdat het moet, want anders at ik gewoon niet.
Ik drink wel liters thee om het vochtgehalte in mijn lichaam goed te houden.

27 januari

dan wordt het officieel.
Mijn oudste studeert dan af als verpleegkundige.

Na al haar stageperiodes had ze al vele aanbiedingen gekregen om ergens te beginnen.
Dus heeft ze de luxe om te kiezen.
En ze was dus vorige maandag gaan solliciteren bij het Wit-Gele kruis.
Ze is onmiddelijk aangenomen, contract getekend en alles.
Ze begint 1 april 2012 (nee, géén grap), maar ze moet op haar huidige werk nog een opzeg doen.

Dan begint eindelijk haar droomjob.
Ik wens haar veel succes toe en zeker veel werkplezier.
Want ook dat is belangrijk, dat je graag gaat werken, want anders duurt je werkende leven
wel heel lang.
Geschreven door een trotse mama....

De week tussen kerst en Nieuwjaar

Deze week is al jaren mijn favoriete week...om te werken dan toch, ;-).
Het is de rustigste week van het hele jaar, de meeste bedrijven zijn gesloten, alles wat met de bouw te maken heeft, scholen ed...
En de bedrijven die werken doen dit met minimale bezetting. Er zijn weinig telefoons die opgenomen moeten worden.
Dus deze week wordt er al eens meer met de aanwezige collega's gekletst en een extra koffietje gedronken. Zelfs de poetsdame die komt wordt iets meer in de watten gelegd.
Dus ja, ook wij werken in een lagere versnelling deze week.
Alleen wat echt moet gedaan worden, wordt gedaan. Want ook nu er minder personeel is wordt het immers niet zo vuil en komt de mensen een praatje met je maken, het begint met; heb je fijne kerstdagen gehad en dan ben je vertrokken natuurlijk.
En als je aangeeft dat je nu werkelijk moet starten met je werk zeggen de meesten van doe maar rustig, nu mag het wel eens.

Ook op de baan is het overal rustig, amper vrachtwagens die in de weg rijden, nergens geen files...allee toch niet hier op de buiten...LOL.
Nu kan ik echt relaxed naar mijn klanten toe rijden en met een grote glimlach binnenkomen.
Op deze manier wil ik makkelijk 500 km / dag rijden, zo is het leuk.
Dus ga ik deze week nog genieten, want vanaf volgende week zal het weer helemaal anders zijn.....druk, druk en nog eens druk...

Musical

Dit is iets wat ik nog niet heb gedaan, als avondje uit...naar een musical gaan.
Toen ik een paar weken geleden had gehoord dat "Fiddler on teh roof "werd gespeeld in Antwerpen ben ik direct op de site van de Stadsschouwburg gaan kijken.
Maar er was maar 1 probleempje, doordat de feestdagen in het weekend vallen, traden ze dan niet op, wat ik ook wel begreep.

Dus had ik een keert voor gisteravond gereserveerd, 2 de kerstdag.
Nu had ik wel geluk dat er niet moest gewerkt worden bij ons, al onze bedrijven waren gesloten.;-)

Dus gistermiddag naar Antwerpen en gelukkig was ik op tijd vertrokken, want eens de autostrade af en het stad binnenrijden tot aan het Theaterplein kostte mij zo al 45 minuten..:-(
Gelukkig is er ook een ondergrondse parking aan de schouwburg dus géén parkeerproblemen.
Ben ook nog eerst een klein hapje gaan eten bij Houten Clara en toen was het tijd.
Ik was een beetje opgewonden, had de musical ooit, lang geleden bij mijn ouders thuis op televisie gezien.
En dan spreek ik nu over begin jaren '70 ongeveer, de Engelse versie met ondertiteling.
Het liedje " If I was a rich man" is me toen altijd bijgebleven.

En toen begon de voorstelling, de zaal was uitverkocht, er waren nog mensen aan de kassa komen vragen om kaarten, maar nee niks meer...
Ik had een mooie plaats, kon alles goed zien en horen en was direct mee in het verhaal.
Voor degenen die het verhaal niet kennen, het speelt zich af in Rusland omstreeks 1904, een joods dorp . De Revolutie nadert.
Een joods gezin, vader moeder en 5 huwbare dochters. Toen werden de dochters nog gekoppeld en uitgehuwelijkt door een koppelaarster.
De vader en de bruidegom drinken een glas op de bruiloft en dan is de bruid verloofd...
Maar de 3 oudste dochters zijn niet blij met die gang van zaken en komen in opstand en trouwen uiteindelijk met de man van wie ze houden.
Maar de revolitie nadert, er komen vreemden met andere ideeën in het dorp, de opstandelingen maken het de dorpelingen ook niet makkelijk.
En dan op een dag is het zover, de joodse gemeenschap moet het dorp ontruimen, het hele gebied wordt op geëist.
Het vertrek van de mensen uit het dorp naar alle windstreken, het hele gezin dat hierdoor uit elkaar valt....

Prachtig gebracht door Lucas Van den Eynde, Karin Jacobs, Deborah De Ridder, Jelle en Clara Cleymans, Liliane Dorekens...
Allemaal rasartiesten die hun verdiende staande ovatie hebben gekregen.
Het was de moeite.

Mijmeringen...

Wat doe je op een dag als deze, als het nog rustig is in huis?
Juist ja, mijmeren over de kerstavonden vroeger met de familie..
Toen de broers en ik nog kleiner waren kregen we thuis onze kerstpakjes echt nog wel op kerstavond.
Maar aangezien er thuis 's middags warm werd gegeten weet ik wel niet meer hoe dat was...maar er waren wel lekkere hapjes, worstjes, kaas ,chips en natuurlijk pralines.
Mijn ouders dronken dan een glaasje wijn of aperatiefjes.
Zelf dronk ik fruitsap want dat was er anders niet.

Later toen de broers en ik volwassen waren en op ons eigen woonden, allee ik en de oudste dan toch al, werd het traditie om op kerstdag te gaan eten.
Zelf heb ik mijn partner leren kennen in september '83, dus kerstdag '83 was echt wel een vuurdoop voor hem.
Pa had een tafel gereserveerd in Den en Heuvel in Kasterlee.
Mijn partner moest in het "pak", dat was toch een beetje de gewente bij ons, dat je je opkleedde voor zulke gelegenheden.
Maar mijn partner was dit niet gewend, hij heeft dit soort opvoeding nooit gehad.
Dus hij was nerveus, want ook; hij en mijn ma kwamen niet zo goed over elkaar.....maar dat lag niet aan hem, mijn ma heeft nooit vrienden ( gewone of closere) van mij aanvaard, ze waren nooit "goed" genoeg...
Ik heb mijn partner moed moeten inspreken, hem op voorhand ook de tafelschikking uitgelegd en voorgedaan.
Ik weet ook nog dat wij na de kerstlunch zijn gaan wandelen in Kasterlee, en dat wij de jongeren de Hoge Mouw hebben beklommen hebben...wat niet makkelijk was als je volgevreten zit...maar ja, we waren nog jong en onbezonnen LOL...
Mijn partner doet dit soort zaken nog altijd niet graag, gewoon omdat hij die luxeopvoeding niet heeft gekregen die wij wel hebben gehad.
Hij is nog altijd schuw bij dit soort zaken en distancieert zich dan, daarom is er nu bij ons een onbesproken afspraak; zulke zaken doe ik nu alleen, dan kan dit ook géén stress meer veroorzaken bij ons.

Door de jaren is er natuurlijk ook veel veranderd, wij werden een echt gezin en kregen 2 dochters.
Wij vierden kerst als gezin en hielden kerst vrij intiem onder ons.
Nu zijn onze kinderen ook uitgefladderd en hebben zij verplichtingen elders...dus vieren mijn partner en ikzelf kerst op onze manier.
Vrij sober, niet te overdadig...ik hou nog wel een paar dingen in stand, met kerstavond als ik aan het koken ben drink ik campari - orange....en een wijntje bij het eten is er ook bij.
Maar niks overdadig meer, ik kan zoveel niet meer op trouwens.
En straks als de kleinzoon thuiskomt, liggen er pakjes onder de boom.
Voor de kleindochters zullen er centjes zijn, dan kunnen ze zelf kiezen wat ze willen.
Maar de kleinzoon is gek van Cars...en nu dat Lego ook Carspakketten heeft zal hij mogen bouwen.

Door de jaren is het gevoel van kerst dus wel veranderd, ook doordat er familieleden zijn weggevallen...maar dat is het leven...
Maar gelukkig zijn er nog wel de herinneringen en kan je daar op stille momenten nog over mijmeren.

Tv kijken

Het is niet echt mijn ding televisie kijken, ik doe het zelden.
Ook gedeeltelijk omdat mijn partner een zapper is...als je iets aan het kijken bent en er is reclame zapt hij naar andere kanalen en vindt hij iets anders dan kijkt hij daar weer heen tot het op dat kanaal reclame komt.
Vroeger hadden wij daar denderende ruzies over.
We hebben ook een tijd tv op de slaapkamer gehad...daar keek ik dan meestal.

Maar nu met mijn huidige job ben ik niet zoveel meer thuis 's avonds of heb ik gewoon geen zin meer om iets te volgen...
Dus op dat punt loop ik wel achter als ik mensen hoor praten over bepaalde programma's die zij gezien hebben.
Maar langs de andere kant, hetgeen ik erover gehoord heb, al die kookprogramma's....nee, echt niet, het interesseerd mij niet, ben zo al genoeg bezig met wat en hoeveel ik ga eten om mijn suikerwaarden op peil te houden.
En dat Robisongedoe...je weet zo dat dat allemaal afgesproken spel is...nee ik heb niet het gevoel dat ik iets mis op cultureel gebied.

Geef mij maar een goed boek, daar ben ik dan op zijn minst toch al een paar dagen mee bezig.
Of zoals nu met het internet vanalles opzoeken, daar heb je oneindige mogelijkheden om bij te leren op elk soort vlak.
Naar theater gaan, musical gaan bekijken of met vrienden op stap gaan en een goed gesprek hebben, dat interesseerd mij meer.

Want ik heb deze avond weer geprobeerd om mee tv te kijken, maar het zijn WEER heruitzendingen van filmen die ik al 20 jaar geleden heb gezien.
Er zijn natuurlijk wel filmen of series die wel eens wil terugzien...maar niet als je ze al 30 keer gezien hebt.
Dus ga ik maar weer in een boek kruipen, heb er nog een zestal liggen die ik nog niet gelezen heb.
Je hoort nog wel van me...als ik een boek uit heb..

May sparkless of Light overcome darkness

Dit heb ik gisteren ergens gelezen en het blijft nazinderen.
Ik vind het een mooie spreuk of gezegde, wat het ook is.....

Een sprankeltje licht in deze donkere dagen...dat hebben we allemaal nodig.
Van gisteren al zijn alle mensen waar ik met en voor gewerkt heb mij goede feestdagen aan het wensen.
In het Vlaams, Engels en ook het Frans.

En ja, je wenst iedereen natuurlijk fijne kerstdagen en al de beste wensen aan de mensen die je pas in 2012 gaat terugzien.
Morgenavond zou de vredigste avond voor iedereen mùoeten zijn....
Maar is het dat ook?

Wat met de eenzamen, de daklozen, mensen die in het ziekenhuis liggen of bejaarden die in een rusthuis zijn, maar gemakshalve "vergeten" worden?
Wat met verwaarloosde kinderen, die geplaatst zijn en amper liefde kennen, laat staan kadootjes krijgen....

Er is zoveel dat mis loopt in de wereld.
Daarom, bedenk hoe goed wij het hebben, wij die samen met onze geliefden kunnen vieren en samen een maaltijd kunnen delen en plezier maken.
We moeten iets minder zeuren en wat meer aan mensen en kinderen denken die het met veel minder moeten doen en toch ook gelukkig zijn, op hun manier.

Ook ik zal feestvieren de volgende dagen, op een sobere manier, want ik heb al overvloedig geleefd.
Maar mijn gedachten zullen toch wel eens naar de minder bedeelden gaan.
En hopen dat ze toch ook dat spankelend lichtje hoop vinden en uit die duisternis kunnen raken....

Mijn welgemeende goede wensen aan iedereen op deze wereld.
Fijne kerstdagen met al wie je lief is!!!!
En zoek het sprankeltje licht....

Kerstgekte

Het is dus bijna zover, vandaag een week en het is kerst!
Overal zie je lichtjes, versierde etalages, huizen, honderden kerstbomen met slingers en ballen ed meer.
Overdadig dus...en dat terwijl het crisis zou zijn....

Hier wordt de kerstboom pas morgen gezet en dan nog enkel om de kleinzoon een plezier te doen.
En aangezien er hier 2 jonge katten rondlopen die de boom als extra krabpaal gaan bekijken, kan hij best niet te lang blijven staan, ik hoop dat er niet teveel ballen sneuvelen.

Voor mij persoonlijk hoeft het niet meer, vroeger wel, toen was kerst echt nog een feest...maar door de jaren zijn er in onze familie juist in deze periode minder leuke momenten gebeurd, sterfgevallen, begrafenissen, een paar jaar geleden nog mijn pa zijn vriendin die een hersenbloeding kreeg en er later (eind januari) ook aan gestorven is.
Dus nee, feest is het niet meer....
De kerstgedachte; vrede op aarde.....die heb ik het hele jaar in mijn achterhoofd en niet alleen nu deze periode.

En ook, al die cadeaus....moet dat persé???
Als je mensen die je graag ziet geregeld een knuffel geeft en zegt; ik hou van je...dat is toch veel meer waard dan materieële spullen.
Zeker nu, nu alles zo duur is en er zovele mensen in de armoede dreigen te raken...
Denk dan zeker eens aan alle daklozen die ook op deze dagen buiten moeten leven en niet zo rijkelijk kunnen eten en drinken als wij.

Nee, als heiden zal ik op 25 december wel toosten op de zonnewende...vanaf dan gaan de dagen elke dag weer beetje bij beetje lengen...
En dan kunnen we weer hopen op mooie en goede dagen, in aanloop naar de lente.

Ik wens jullie allemaal wel een prachtige kerst met jullie geliefden...
Aan mijn gezin, kinderen en kleinkinderen , familie en vrienden; ik hou van jullie...;-)

Cinemake doen

De laatste keer dat ik naar de cinema (bioskoop voor mijn Nederlandse vrienden) ben geweest dateert al van " Zot van A" en dat is ook al bijna 2 jaar geleden denk ik.
Ik ben niet zo'n cinemaganger, ik moet al echt overtuigd zijn dat het de moeite is om in de auto te stappen en naar Hasselt te rijden.
Maar over deze film had ik per toeval horen vertellen op mijn favoriete radiozender en ja Griekse mythologie is echt wel mijn ding.....

Immortals dus...en de eerste film in 3D die ik zie....
Ja, ik weet het, ik loop achter, maar ja wat wil je als je weet dat ik voor "Zot van A" in geen 5 jaar nog naar de cinema geweest....maar de keren dat ik ga heb ik wel elke keer een goede keus gemaakt, heb eigenlijk nog nooit een film gezien die echt tegenvalt....
Ze zijn wel niet allemaal van het niveau zoals ik deze avond heb gezien...

3 D, ja het was even aanpassen omdat je er midden inzit, het was echt reeël...
Ik had het gevoel naast Theseus te lopen, zijn pijn te voelen toen zijn moeder gedood werd door Hyperion...de koning die alle Hellenen dood wou en die de Minotauros tot gezel had.
De Griekse mythologie is ingewikkeld, ik heb er verschillende boeken over, maar alle mythen ken ik nog niet.
De mythe over de Minotauros , de stier die gevangen zat in een labyrint op Kreta echter wel.
Heb op Kreta zelf de muurschilderingen en afbeeldingen ervan gezien.

De strijd gaat om de "boog van Epirus" die koning Hyperion wil vinden, want zo kan hij alle Hellenen doden en is hij de machtigste koning in heel Griekenland.
En kan hij ook de Titanen los laten die in de onderwereld verblijven.
Maar Theseus is door de goden uitgekozen om de mensheid te beschermen en als de Titanen bevrijdt worden gaan de goden zich moeien in de strijd, eerder mocht het niet van Zeus.

En ik ben blij dat ik nu Zeus ook in zijn jongere versie heb gezien en niet als die oude god met zijn grijze baard...LOL...ik kan begrijpen dat hij ook naast Hera andere vrouwen heeft "bevrucht"...;-)

Dus voor mij was dit een geslaagde avond en zodra deze film op DVD uitkomt , ga ik hem kopen.
Maar ik heb nog een paar trailers gezien van films die ik wel wil zien...
Kuifje, dat wist ik al zeker...en
Groenten uit Balen, waargebeurd...nog niet zolang geleden...en aangezien Balen een buurgemeente is...
Misschien dat ik nog een cinemafanaat word??
Wie weet????

Wegpiraten noem ik hen...

Zoals jullie al wel zullen gemerkt hebben is het de laatste dagen "archieslecht" weer.
Er zijn deze week al 2 stormen gepasseerd en de rivieren lopen al bijna over. Ik hoorde daarjuist in het naar huis rijden dat er voor 5 rivieren de alarmfase is bereikt.
Er werd ook een oproep gedaan met de hevige regenval die ondertussen al naar natte sneeuw evolueerde om voorzichtig te zijn op de baan en je snelheid aan te passen.
Ik voeg daar in gedachten nog bij; en afstand houden!

Dus ja, ik rijd voorzichtig, zo rond de 100, zovcel mogelijk rechts en probeer toch minstens 50 meter afstand te houden.
Want ja door die hevige regen is de zichtbaarheid, en zeker in het donker, zeer slecht!!!
Maar op een gegeven moment nader ik dan toch een camion en omdat die extra veel water opgooien wil ik daar voor de veiligheid toch niet achter blijven hangen.
Er is niets te zien achter en opzij van mij, dus sorteer ik links voor en ga de camion inhalen.
Komt er zo'n gek achterop en maar dimmen met zijn lichten...hij kwam er met een rotvaart aan, denk dat hij makkelijk 140 reed....
Hij ging echt bumperkleven en met dat rotweer is dat echt niet verantwoord....wat als ik onverwachts moet afremmen voor iets...dus ik gewoon verder tegen 100 die camion inhalen en eens er voorbij en op veilige afstand terug rechts ingevoegd....

Maar weet je, als het droog weer had geweest, was ik gewoon naast die camion blijven rijden ...zo verschillende kilometers lang dan...want zulke etters kan ik dus niet hebben...dit soort mensen geeft niet om de veiligheid van zijn medemens....alleen zijn kick van het snelle rijden telt en dan moet iedereen maar aan de kant.
En nu met dit weer is het nog eens extra gevaarlijk....en die wegpiraten denken gewoon niet na...zouden die überhaupt kunnen denken???

Dit soort mensen zouden ze nooit een rijbewijs mogen geven...maar ochja dat is juist, die hebben géén rijbewijs nodig...die durven ook zonder te rijden...

Q !s good for you...

Sinds radio Donna ter ziele is gegaan, luister ik dus naar Q-Music.
En met plezier, voor al tussen 6 en 9 's morgens.
Reden? Natuurlijk, de mannen!!!
Sven Ornelis en Kurt Rogiers, de laatste is de droom van elke vrouw, LOL.
En sinds kort is er ook Winne, hun fantastische sidechick.
Ze brengen altijd een "big smile" op mijn gezicht, ook als het weer nogal stormachtig en depri is zoals deze morgen.

Frank De Bleekere gaat op "fluitpensioen" en dus hadden ze een pensioeneringsfeestje voor de man gepland.
De ene kwinkslag na de andere werd in het programma gegooid, de man zal met blozende kaajes in de studio gearriveerd zijn denk ik...
En Winne werd ook duchtig geplaagd, ze vertrekt op weekend naar de Ardennen deze middag en Sven riep dus op om voorzichtig te zijn als er luisteraars naar de Ardennen moeten rijden....
Winne heeft nog niet zoveel rijervaring en daar maken die 2 deugnieten natuurlijk gebruik van om haar te plagen....ze halen er zelfs iemand bij die een firma kent die een "convooi exeptionel" kon regelen...LOL

Dus ja, om als jonge vrouw tussen die 2 mannen stand te houden moet je uit goed hout gesneden zijn...dus Winne chapeau hoor!!!
Sven en Kurt, jullie hebben een gouden greep gedaan met jullie sidechick dus verzorg haar maar.
Mensen jullie maken mijn dag en het lukt jullie telkens weer om mij te doen lachen, en mij niet alleen denk ik...

Inderdaad; Q IS GOOD FOR YOU....ook al ben je de 50 al gepasseerd!!!!!

Hete grog

De tweede keer op een paar weken tijd een verkoudheid.
Met de weren die we nu hebben en het feit dat ik veelvuldig contact heb met allerhande mensen, is dit dan natuurlijk geen verrassing.
Maar deze keer was ik echt wel ellendig, het zat weer op mijn sinussen.
Dit heb ik minstens 1 x / winter....en dit vind ik niet leuk, want het betekent barstende koppijn, een serieuze hoest er bovenop en snot dat vast zit.
De valling zet zich dan vast in mijn hoofd en soms , zoals nu, op mijn longen.

Maar....in wij hebben daar een huismiddeltje voor, in het Antwerpse algemeen bekend als; een hete grog
Waaruit bestaat het?
Wel;
men neme een grote mok, je doet er
suiker of zoetmiddel in
heet water om een sterke thee te maken (mok halfvol doen)
Je doet daar nog een flink deel citroensap bij en het belangrijkste ingrediënt als laatst:
cognac of wiskey...het liefst cognac dit werkt harder.

Je drinkt dit op en je neemt er antigrippine bij in of dafalgan.
Direct je bedje in, zodat je zalig kan uitzweten.
Dit doe ik 2 avonden na elkaar en dan ben ik meestal voor 80 % genezen...

Heb het nu ook weer gedaan en voel me weer mens.
Zonder barstend koppijn leven is gewoon een zaligheid.
En nu maar hopen dat ik voldoende weerstand heb om de winter door te komen.
Ben in elk geval extra appelsienen aan het opeten, vitamine c opslagen nu.

Een luie zondag...met veel diereliefde...

Het gebeurt niet veel..een zondag dat ik inactief ben...gewoonlijk is er nog wel wat strijk, of kook ik gerechten om in de diepvries te steken, wandelen ( met of zonder hond) of als het goed weer is in de tuin wat rondkijken en kleine klusjes doen.

Nee, vandaag ( en ook de komende zondagen) heb ik "lazy sunday" gepland.
Dus deze morgen , na het ontbijt wel even mijn mails gecheckt en dan hop, de zetel in.
Ben aan een nieuw boek begonnen, er stond lekkere koffie op de salontafel, zonder koekjes ...
Was direct in mijn boek verdiept...en dan komen er 2 kleine deugnietjes je wat "pesten"...toch leuk, het vrouwke zit op de zetel, nu willen wij knuffelen moeten ze gedacht hebben.
De jongste van de 2 geeft kopjes tegen 100 in 't uur. Onze zwarte is al content als ze bij mij, tegen mijn heup aan mag zitten....het vrouwke geeft toch geregeld een aaike...
Maar met de jongste kan je dus de eerste 5 minuten geen letter lezen...daarna rolt ze zich uit op je schoot en gaat een dutje doen.

Ik hou van de meeste dieren, zelfs nijlpaarden geef ik geregeld te eten...LOL.
Zeker aaibare dieren en dieren waar ik kan mee ravotten.
Maar katten..dat is nog eens iets apart in mijn ogen, dat zijn zulke zelfstandige dieren en onafhankelijk, zij doen alleen maar waar zij zin in hebben.
Je kan ze géén kunstjes leren, zoals honden, apen ed meer...
En ik heb ook het vermoeden dat een kat jou kiest als baasje en niet andersom..

Nu, ik praat met mijn katten, althans met de jongste...zij is de aanhanklijkste van de 2.En ik heb de indruk dat zij ook luistert, zoals ze me soms aankijkt.....zou ze me brgrijpen??
Waarschijnlijk wel, aan mijn lichaamstaal.
Onze zwarte is wat schuwer, meer op haar eigen, zij kruipt de kelder in als ze genoeg heeft van ons, of de hond of de andere kat.
Zij is ook niet zo dominant als de jongste, zij bepaalt niet wie eerst of waar eet.
Is het omdat zij 2 maanden ouder isen dus toleranter naar de jongste...

Ik weet het niet.
Wat ik wel weet dat die 2 duivelkes mijn hart veroverd hebben, op die 6 maanden dat ze nu bij ons wonen.
Zij maken mij rustig als ik ergens zit en ze bij mij komen knuffelen en spinnen.
Of als de jongste tegen mij praat....proet zegt ze, en op de verschillende toonaarden kan je afgaan of ze honger heeft, ongeduldig is of aandacht nodig heeft...
Soms miaauwt ze....maar proet komt er toch het meeste uit.....

Ik hoop dat dat ze een lang en gelukkig leven hier bij ons mogen hebben...

De woestijn....

Ik ben momenteel een boek aan het lezen over 2 nichtjes die hun overleden oudtante moeten gaan uitstrooien in de woestijn in Mali.
Waarom, dat weten ze niet, maar ze komen het te weten als ze die bepaalde plaats in de woestijn bereiken.
Ze worden er door door Toearegs naartoe gebracht, het is een moeilijke tocht.
Voetstappen in het zand door Sarah Callis....

Het verhaal bracht mij ook terug ...naar de woestijn in Egypte, 6 jaar geleden.
Het was een veertiendaagse reis, deels strandvakantie en deels rondtrekken.
De strandvakantie was in Hurghada, de Rode Zee om te duiken en te snorkelen.
Ik heb daar prachtig blauwe koraal gezien en de mooiste vissen die je maar kan bedenken.
Heb er ook voor de eerste keer wilde dolfijnen gezien. En ben op een " Bounty eiland geweest, Marmira genaamd....je kwam er met een kleiner bootje aan, en het was het gevoel dat daar de reclamespot voor Bounty was gemaakt.
Een mooi strand, rieten parasols en rieten huisjes...

De woestijn dan...
Mijn eerste kennismaking met de woestijn was een trip naar de Bedoeïnen, op theevisite.
Deze trip was in de namiddag, want we gingen ook een zonsondergang in de woestijn meemaken en de sterren en de nacht daar doorbrengen.
De theevisite bij de nomaden was heel leuk, en ondanks dat ze in een hele grote zandbak leven, lopen er geiten en pluimvee rond.....ook de kamelen waren aanwezig, heb er een ritje op gemaakt...
Wist je dat Bedoeïnen er duiven op na houden...als postduif ja...want een gsm is daar niet van toepassing..LOL..
Toen we de duiventil gingen bekijken kwam er ineens een waarschuwing van de gids....blijf stil staan....er zat een slang onder het zand, dicht bij de duiventil.
De nomademan die bij ons was heeft ze gevangen en gedood, want er lopen ook kinderen rond daar in de kampen.
Toen was ik echt even niet op mijn gemak, ik haat slangen namelijk...
Na de theevisite zijn we dan nog verder de woestijn in gereden, dit was een echte zandwoestijn, daar hebben we de zonsondergang gezien terwijl onze begeleiders een vuur aan het maken waren, want idd als de zon weg is wordt het koud daar.
De sterrenhemel is er prachtig, daar is het echt donker, zonder lichtvervuiling...daar flonkeren de sterren op hun hevigst.

Mijn tweede trip was letterlijk dwars door de woestijn, van Hurghada naar Luxor....een trip van 6 uur, in karavaan met begeleiding van militaire politie, zwaar bewapend...
Eerst heb je nog de zandwoestijn die dan later overgaat in een mengeling van zand en bergen dus ook rotsen ed, alles bedekt met zand...
Als je denkt, dit moet dan wel een saaie rit zijn geweest....nee dat was het niet....het zand en de rotsen haadden zoveel verschillende tinten bruin, niet te geloven dat er zoveel kleur in bruin kan zitten.
Halverwege hebben we een sanitaire stop gemaakt, bij een oase, waar er nomaden leefden die een klein dorpje onderhielden, en waar er je een koffietje of water kon kopen, water in flessen dan wel....want water uit die oase is toch geriskeerd voor ons westerlingen.

En toen, na 6 uur rijden kwamen we aan in Luxor, de Koningsvallei en Karnak....
Maar dat verhaal vertel ik jullie later nog wel eens...

Griekse koorts

Ja, krijg er weer last van....Griekse koorts. ;-)

Elk jaar rond deze tijd begin ik opzoekingen te doen, waar wil ik het volgende jaar naartoe?
Er zijn nog genoeg eilanden waar ik nog niet geweest ben, keuze zat dus.
En ik heb een klein eilandje op het oog, Kefalonia....
Maar....er is een maar....er is wel een vliegveld...maar de maatschappij waar ik normaal mee reis vliegt er niet naartoe.
Wel naar Zakynthos.
En van daaruit kan ik wel verder met de boot...de overtocht zou een uur duren. Maar hebben ze ook hotels in aanbieding??

Dus morgenmiddag, als ik van Antwerpen terug ben, ga ik eens tot bij mijn reisagent langslopen...eens kijken welke oplossingen zij kunnen aanreiken.
Misschien hebben zij wel betrouwbare maatschappijën die rechtstreeks op Kefalonia vliegen.
't Zou toch iets praktischer zijn. Géén gesleur met je koffer en handbage op de boot dan.

Kwestie van hotel wordt het "back to basic".
Ik heb nu al een paar jaar de grotere ketens gekozen All In, en eerlijk gezegd....nee, ik vind het niks.
Veel te groot en het eten is niet wat ik verwacht, dit jaar leek het meer op kantine eten.
All In is goed als je niet van je hotel weg wil, maar voor zo'n globbetrotter als ik is het verloren geld.
Ik ben normaal een hele dag weg en eet graag het echte lokale eten...dat is lekkerder en ook nog vrij goedkoop.
Of vinden jullie 10 à 12 € gemiddeld duur?...ik niet.
En ik ga waarschijnlijk ineens voor 14 dagen, want op die kleine eilandjes vliegen ze maar 1x/week en een week is te weinig voor mij.
14 dagen dus.

De voorpret is er al, de voorbereidingen zijn in hun startfase...

Wordt vervolgd....;-)

Ik hou van mijn pomp...

Extreme weersomstandigheden....
Ijzig koud of juist een hittegolf, of zoals de laatste dagen een storm...
Het heeft invloed op mijn lichaam.
Met hypo's, soms vrij lage....

Gisteren enkele uren tussen 28 en 38 gezweefd.
En gelukkig was ik nog alert genoeg om het zelf te kunnen oplossen.
Mijn pomp een tijd op 25 % gezet, voldoende cola gedronken en een reep
chocolade gegeten.
Maar het hielp niet, ik kreeg mijn waarden niet hoger...en ik moest werken...dus drastische
maatregelen genomen.
Pomp gewoon afgekoppeld voor de rest van de werktijd en koffie gedronken met veel melk in.
En toen ik gedaan had met werken, gemeten...116, joepie!!!!

Toen ik nog de spuitjes gebruiktte kon dit dus niet.
Dan zat de insuline al in je lichaam en die kon je er niet uithalen....dus bleef die gewoon doorwerken 3 tot 6 uur.
De keren dat in die gevallen in coma heb gelegen zijn niet te tellen...

Nu voel ik me veel veiliger met mijn pomp, want ook nu voel ik me zakken....ook die 28 ja die heb ik gevoeld, maar ik was toen geconcentreerd aan het werken en je denkt, direct meten....maar die direct is dan wel een kwartier of een halfuur later....
Met de spuitjes voelde ik mijn hypo's niet opkomen..

Dus ja, ik hou van mijn pomp!!!!

Week 49

Zo krijg ik elke vrijdagmiddag mijn werkplanning binnen via mail.
De planning voor de week die komt...

Deze week dus week 49...
En dan komt de schok...oei, nog maar 3 weken en we wuiven 2011 alweer uit.
Dan begroeten we 2012.

Elk jaar maak ik me bedenking; de jaren vliegen vooruit.
En idd, als je ouder wordt en je werkt nog, is dit wel zo....
Maar zou dat ook zo zijn eens je op pensioen mag. In mijn geval denk ik het wel, want ik heb nog zoveel plannen voor tegen die tijd.
Maar geldt dit ook voor de mensen die eigenlijk géén echte hobby's hebben of vooruitzichten en hele dagen in hun stoel zitten?

Zelf ben ik nu weeral opzoekingen aan het doen voor mijn reis in juni 2012.
Heb al een eilandje uitgekozen, nu nog kijken welke maatschappij mij er naartoe kan vliegen.
Half januari ga ik dan boeken.
Eind januari is het de proclamatie van mijn oudste dochter, dan is ze officieel verpleegster.

In maart 2012 heb ik ook al een paar leuke zaken gepland, een vrijgezellefeest van een vriendin en de week daarop het huwelijk.
Tijdens de zomer naar de zee voor de kleinzoon.

Ben er zeker van dat 2012 weer goed gevuld gaat zijn en dat ik volgend jaar rond deze tijd ook weer de verzuchting ga maken; weer een jaar om.
Alleen hoop ik dan, dat ik kan terugblikken op een beter jaar.
Want 2011 was waardeloos voor onze familie...

Er waren wel een paar lichtpuntjes ook...
Ik heb geleerd om meer voor mezelf op te komen en rustiger te worden.
Heb meer leren genieten van de kleine dingen des levens.
En heb mijn echte vrienden leren kennen en de schijnheiligen eruit gegooid.
Heb ook familie van mijn moeder teruggevonden.
En aan deze positieve punten trek ik me op om 2012 met vertrouwen en geloof te beginnen.
Geloof in een goed en beter jaar.

Nationale betoging....of niet?...

Nog eens voor alle duidelijkheid, dit is mijn visie...ik wil niemand iets opdringen...
De vakbonden hebben voor morgen opgeroepen om een nationale betoging te houden, tegen de besparingsakkoorden.

Net nu de onderhandelaars alles na zolang hebben rondgekregen en ons land dan toch behoedt voor extra boetes die zouden worden opgelehd door Europa, willen de vakbonden alles plat gaan leggen.
We hebben een serieuze schuldenlast die we moeten wegwerken of we raken helemaal in het hetzelfde schuitje als Griekenland, Italië, Portugal enz...

Ja, we gaan hard moeten besparen en meer op van alles en nog wat moeten betalen.
Maar hebben we een andere keuze? Ik denk het niet als we onze kinderen en de volgende generaties een kans willen geven.
We hebben de laatste 30 jaar royaal geleefd, zeer royaal en eigenlijk geld opgedaan dat we niet hadden.
Je ziet het in het dagelijkse leven ook.
We hebben zoveel al...maar het nog niet genoeg. En we gaan meer en groter kopen, op de poef.
En daar zit het gevaar, bij sommige banken en woekeraars kan je blijven lenen en je raakt in een diepe put.
Waar je nog moeilijk of helemaal niet meer uitgeraakt.

En dat was bij de vorige regeringen ook, ze hebben een hele diepe put geschupt...
En de onderhandelaars hebben vanalles uitgepuzzeld om uit die put te raken, hopelijk.....
En ja, het gaat ons pijn doen...maar hopelijk zijn we er nog op tijd bij om onze volgende generaties ook een fatsoenlijk leven te geven...

Maar niet zoals de vakbonden hopen morgen, met het land lam te leggen...want zo creeër je nog meer schulden  die moeten afbetaald worden door onszelf....
Het is in mijn ogen zeker niet de juiste oplossing.
En ja, ik ben gesyndiceerd....ben zelfs opgebracht in een " rood" nest, mijn pa was vakbondsdelegee.

Maar nu ben ik het dus niet eens met de vakbonden....de akkoorden zijn gesloten en zullen we niet kunnen tegenhouden.
En persoonlijk denk ik ook dat het de enige weg is die we kunnen gaan....want anders gaan er zeker vele armen bijkomen...