Het mooiste plekje

Geregeld ( 3 maandelijks magazine) lees ik Griekenland Magazine,  een reismagazine enkel gewijd aan Griekenland en Cyprus.
Dit jaar bestaat dit magazine 10 jaar en ik behoor tot de trouwe lezers ervan, heb er hier er daar misschien enkele gemist wegens uitverkocht..:-(.

In het huidige staan ook weer interessante verhalen en wetenswaardigheden, en echt fantastische foto's van alle mogelijke streken en landschappen in Griekenland. Ook artikels met de bewoners van de uitgelichte streek staan erin, ik geniet echt van die verhalen en ik leer meer over de Grieken en hun gewoonten en gebruiken.

Nu, in de huidige editie wordt aan ons, de lezer, gevraagd ; welke is jullie mooiste/ favoriete plekje in Griekenland....

God, wat is dit voor een moeilijke vraag, overal, op elk eiland waar ik ben geweest heb ik een "feeling" en zelfs , zoals op Rhodos, meerder plekjes die ik prachtig vind.
Zoals Rhodos Stad 's nachts op een dakterras een wijntje drinken en genieten van het nachtelijk zicht op de oude haven, sfeervol verlicht. En daarna dwalen door de smalle straatjes en winkeltjes die alles feeëriek verlichten.
Of met je huurauto door de bergen zwerven en hier en daar geiten en schapen op je pad vinden, een bergdorpje passeren, even uitstappen om foto's te nemen en met de bewoners praten, als ze Engels of Duits verstaan en een frappé aangeboden krijgen.
Lindos of de Zeven Bronnen, of de Vlindervallei...het mooiste plekje kiezen op Rhodos is moeilijk.

Santorini dan....een pracht van een eiland als je per schip arriveert, de dorpjes liggen bovenaan op de kliffen en door de sneeuwwitte huisjes lijkt het of er sneeuw boven op de kliffen ligt.
Daar heb ik wel een favoriet plekje; Oia, het kunstenaarsdorp met zijn veelkleurige huizen, waar veelal in okerkleurige tinten moderne tekeningen opstaan, je hebt van daaruit ook een prachtig zicht op de Caldera...eeuwen geleden heeft een vulkaanuitbarsting dit eiland getroffen en daarom zijn de stranden daar zwart en bestaan uit vulkaanas.

Kreta, daar ben ik al vier keer geweest, Héraklion, Chersonissos voor het bekend werd, Rethymnon, Agia Galini dit alles heb ik al gezien, alleen de regio Chania nog niet.
De Imbroskloof is gewandeld (8 km) alleen de Samariakloof nog niet. Dus de mooiste plekjes heb ik op Kreta nog niet gezien.

Kos, 2 jaar geleden en vorig jaar gedaan. En dat op zich is al uitzonderlijk, normaal doe ik nooit 2 jaar achter elkaar hetzelfde eiland...want er zijn nog zoveel eilanden te ontdekken.
Maar Kos dus, ik werd er naartoe getrokken gelijk een magneet. Het eiland op zich is niet overdreven groot, maar er valt wel heel wat te ontdekken, en je kan ook een groot gedeelte per fiets doen.
Wat ik die 2 jaren dan ook telkens een week heb gedaan, fietsen langs stranden met de zeewind op je gezicht en de zon die je lichaam goudbruin brand.

Maar op Kos heb ik een speciaal plekje, daar ben ik helemaal thuis.
Hippocrates de eerste arts is daar geboren en heeft er lesgegeven aan zijn leerlingen onder zijn eigenste plataan.
Maar op een heuvel, 2 km van Kos stad heeft hij toendertijd het eerste sanatorium ooit gebouwd, het Asklépion.
Toen ik daar de eerste keer kwam en alles bekeek had ik een magisch gevoel...het is in 3 verdiepingen gebouwd en net toen ik helemaal bovenaan was , was het middag. Het zicht op de stad en de zee was overdonderrend mooi en ondanks de toeristen was er relatieve rust.
Daar op de hoogste tree heb ik toen mijn lunch opgegeten en genoten van het uitzicht en het gevoel van; dit is het, hier ben ik thuis. Ik leek daar letterlijk in de hemel, ook omdat ik daar heb gepraat met Hippocrates. ;-)
Een uur heb ik daar gezeten, heb van op die tree ook toen mijn oudste gebeld die toen die dag een belangrijk examen had in haar verpleegsterstudie.
Later bleek dat Hippocrates naar mij geluisterd had, want de dochter was met vlag en wimpel geslaagd.

Toen ik vorig jaar weer op Kos was, was dit ook mijn eerste uitstap, weer naar het Asklépion, alwaar ik weer diezelfde magie terugvond.
Er zullen ongetwijfeld nog prachtige plekken zijn in Griekenland en zelfs in de wereld, maar tot hiertoe is het Asklépion op Kos mijn mooiste plekje.

Ook Corfu en Zakynthos zijn mooie eilanden in de Ionische Zee, maar dat wordt voor een volgende blog.

De grote school

Vorige week maandag was het voor vele kindjes zover, hun eerste stappen in het eerste leerjaar.

Ook zo voor mijn 2 jongste kleinkinderen, de kleinzoon en de kleindochter.
De kleinzoon had er heel veel zin, hij stond al bijna 14 dagen te zeuren wanneer hij naar de grote school mocht.
De eerste schooldag was hij al om 6.45 u wakker, de vorige schooljaren moesten wij hem er om 7.30 u eruit sleuren en dan was hij nog moe..
Het kon niet vlug genoeg gaan bij hem, onybijten , nieuwe kleren aan...hij kreeg een hemd aan, aja het is een grote jongen nu en zijn nieuw boekentas met zijn eveneens nieuwe brooddoos en de gevraagde kaften erin...hij controleerde alles nog eens...zie dat mama iets vergeten was.
Bij de school aangekomen, op de speelplaats zag hij al direct zijn vriendjes en ging hij al meteen met hen rennen en rondlopen.
Toen de bel ging was het even wennen, waar moesten ze in de rij gaan staan.
Maar hun nieuwe juf was al "stand-by" en wees hun de weg, daar staat de rij van het eerste, en dan moeten jullie zo naar jullie klasje.
Omdat het de eerste dag was mochten de mama's en de papa's ook nog even mee naar de klas. Op het bord waren er blaadjes met de naam van elk kind erop, ze moesten hun naam eruit zoeken en mochten dan zelf een plaatsje zoeken waar ze wilden zitten. De juf gaf toen een beetje uitleg, zowel voor de kinderen als de ouders..En toen werden wij uitgewuifd door de kinderen.
Het was tijd om ze los te laten, zodat de juf hun kan gaan begeleiden in hun eerste stappen van hun schoolgaand leven.
Elke dag leert de kleinzoon een nieuwe letter schrijven, groter en kleiner, meer en minder...ze hebben 2 keer per week "bewegingsles" en hij is deze week al gaan zwemmen, dit gis om de 14 dagen de zxwemles.
Hij is ook al ingeschreven om op 26 september zijn eerste veldloop (je) te doen, want dat doet hij ook graag.
Zijn eerste week in de grote school is geslaagd.

De kleindochter heeft een grotere uitdaging voor zich.
Zij gaat naar een volledig nieuwe school, samen met haar zus. Hun gezin was vorig jaar verhuist en de kleindochters hebben toen hun schooljaar op hun toenmalige school afgemaakt.
Maar het was wel lastig want ze waren een eind uit de buurt gaan wonen.
Daarom was de beslissing genomen om ze vanaf dit schooljaar in hun huidige woonplaats naar de school te gaan.

Ik heb de kleindochters vorige maandag en gisteren (zaterdag) gebeld om naar hun wedervaren te vragen.
En het is blijkbaar een schot in de roos, volgens mijn oudste zijn haar 2 kindjes volledig aan het openbloeien.
Dus ook voor de jongste kleindochter is haar eerste dag in de grote school geslaagd. Alleen is de manier van lesgeven wel iets anders, zij kan al "ik" en "an" schrijven en lezen.
Maar rekenen heeft ze nog niet gedaan vertelde ze mij gisteren. Maar het is wel heel leuk hoor bomma.

Dus tegen kerst kunnen beide kabouterkes al heel wat lezen en schrijven...want daar zijn de dochters en ik het over eens...als je ziet wat een bundel leerstof dat die kids te verwerken krijgen dit jaar...wat zij nu op het einde van dit schooljaar moeten kennen, daar deden wij vroeger 2 leerjaren over.
.
Maar hier is weer een mijlpaal gezet in hun leven en onze familie..
En och, binnen 4 maanden zijn zij de jongsten niet meer, dan komt er weer een kleintje bij...waar we dit allemaal nog eens mee gaan beleven.

De schaduwen worden langer..

De eerste week van september is gepasserd en dit weekend zou het laatste echt mooie en warme dagen leveren.

Rn ja, als je rondkijkt hier in de tuin zie je dat de schaduwen langer worden, de eikels vallen, bladeren ook al, er zijn al verkleuringen in de natuur merkbaar.
Ook als de zon 's morgens opkomt of 's avonds ondergaat zie je de subtiele veranderingen, het licht is niet meer zo scherp, net zomin als de kleuren.
Het blauw van de lucht is niet meer hemelsblauw maar lichtblauw, het felle groen van de lente verandert nu in dofgroen, ook bij gebrek aan regen.
De natuur vertraagt, de bloemen zitten in hun laatste stadia, er worden géén bloemknoppen meer aangemaakt.
Hier en daar ja...is er nog een nieuw rozeknopje te bespeuren en mijn zonnebloemen fleuren het het bloemperk nog een beetje op.
Maar tegelijkertijd ben ik al bezig om de uitgebloemde potten al te verwijderen bij de éénjarigen en ookal sommige struiken aan het terugsnoeien.
Binnen dit en zes weken moet de tuin toch "winterklaar" zijn. Dit betekent bemesten waar nodig, voetjes afdekken tegen de vrieskou, heel veel terugsnoeien voor een mooie bloei voor volgend voorjaar en zomer.
Er zijn ook een deel kuipplanten zoals de hibiscus die naar binnen moeten, het kot in  om te overwinteren....
Ook de voederbakken voor de vogels moeten tegen die tijd weer bijgevuld worden.

Dus als ik nu buiten nog zit te genieten ben ik ook afscheid aan het nemen van de zomer, die al bij al niet slecht is geweesr.
Ja, de herfst is op kousevoeten naderbij aan het komen.
Laat het dan 's nachts regene aub, ik wil door de bladeren in het bos wandelen met de zon op mijn snoet...