I have a dream

zei Martin L.King 50 jaar geleden.

Hij wou gelijke rechten voor blank en zwart, in alle opzichten.

We zijn 50 jaar later en er is veel veranderd, soms goed maar niet altijd.

Er woedt nog altijd ergens een oorlog en meestal gaat het over godsdiensten die niet met elkaar kunnen leven.

Iedere mens schat zijn godsdienst op zijn manier en niet iedereen is het daarmee eens. En diegenen die het er niet mee eens zijn willen de anderen ervan overtuigen dat enkel hun manier van godsdienstbeleving de enige juiste is.

Met geweld indien nodig....en gebruiken daar alle middelen voor, zelfs gas of een soort van napalm en gebruiken dit tegen de zwakkeren onder hen, kinderen en vrouwen.

Je krijgt afschuwelijke beelden te zien en je ziet de mens in zijn meest afschuwelijke vorm, beestachtig...

Godsdiensten??? Waarom zijn ze nodig????

Ik weet het niet, maar ja ik ben dan ook atheïst, overtuigd zelfs...want zeg nu zelf....sinds de mens de aarde regeert is er altijd ergens oorlog geweest ...en dat om iets wat niet kan bewezen worden....om een godheid, waarvan we niet weten of die er ooit effectief is geweest.

Als je in iets wil geloven, geloof dan in jezelf, wat je kan en wat je wil leren

help je kinderen, je vrienden--> gelijk in wat zij ook geloven, heb wat meer begrip voor andersdenkenden, niet iedereen deelt jouw mening, ook de mijne niet.

Elke mens , dier , plant is uniek en net daarom kunnen we niet iedereen op dezelfde lijn krijgen.

Met Syrië nu als voorbeeld en de krantenkoppen van de laatste week in gedachten besef ik hoe moeilijk het is om die droom van Martin L. King ooit volledig gerealiseerd te krijgen.

Hier in Europa is de laatste oorlog ook nog niet zolang geleden beëindigt, denk maar aan de Balkanlanden.

Daar ging het ook over godsdiensten, taalkwesties, land en zoveel meer.

Veel hebben we nog niet geleerd uit onze geschiedenis.

Met Kerst wensen we iedereen een vreedzaam leven toe....maar altijd zijn er ergens toch altijd geschillen en misverstanden die escaleren.

Maar net al Martin L. King heb ik een droom....de droom dat de mensheid door begrip en rede toch leert samen te leven en dat er dan toch respect is voor andermans mening, ook als die afwijkt van je eigen mening.

Te lang geleden, teveel gebeurd...

Ja, het is te lang geleden dat ik geblogd en er is zoveel gebeurd ondertussen....

Sommige dingen zijn nog te rauw om over te praten, dus die komen later aan bod.

Ondanks de ziekte van mijn tante beloofde het een mooie zomer te worden, wat op weergebied in elk geval
is uitgekomen.
We hebben een groter zwembad neergezet, waar iedereen uit het gezin gretig gebruik van gemaakt heeft, zeker op de warmste julidagen. Na het werk een plonske doen was mijn eerste prioriteit als ik thuiskwam.
Ook onze 10-daagse aan zee was schitterend en die vredige momenten daar had ik dringend nodig en gelukkig wist ik toen nog niet wat er ons verderop in de zomer te wachten stond.
We hebben mooie uitstappen gedaan, een middagje strand met de kleinzoon en zalig met hem spelen in het water. De kusttram was ook weer het beste vervoermiddel voor hem en op de lange ritten sukkelt hij nog altijd in slaap, tegen de schouder van vava aan, net als toen hij nog 3 was.
De boottocht van Nieuwpoort naar Diksmuide, langs de Ijzer vond hij ook geweldig, vooral de reigers die hij zag vissen waren de max...

Wat ook leuk is, is op een mooie zondag met de dochter, schoonzoon en kleindochters naar de "beestenmarkt" in Mol gaan....kippen en een haan kopen voor bij hen in de tuin...een terrasje doen op de markt , koetjes en kalfjes praten.
Ook merken dat de kids zo rap groeien...het gaat allemaal veel te snel....maar ja ieder zijn leven is zo gevuld, en ik heb het idee dat ik enkel tijdens de zomer leef...

Want tijdens de winter is het weer niet altijd geschikt om ergens naar toe te gaan en ik rijd al zoveel met de auto rond...dus sommige weekenden blijf ik  dan thuis, lekker lezen in de zetel....

Het zal rustig gaan worden hier thuis want de dochter en kleinzoon zijn verhuisd.
Dus vava en bomma zijn op zichzelf aangewezen nu, geen klein ventje meer dat voor afleiding zorgt en ons jong houdt...
Toch zal hij nog wel geregeld een weekend komen is er beloofd en ook de kerstvakantie zal hij hier zijn.

Verder zullen we wewl zien hoe het loopt...bomma heeft alvast besloten dat ze terug gaat studeren, een nieuwe pc cursus is nodig en dan als extra uitdaging ga ik Grieks leren....als ik dan volgend voorjaar naar één van de eilanden ga kan ik misschien een praatje met de lokale bevolking slaan.
En als ik dan nog eens in de bergen wegwijzers tegenkom die enkel in 't Grieks staan zal ik kunnen lezen welke richting ik uit wil....

Net zoals ik nu zoekende ben wat ik nog met mijn leven wil gaan doen en welke kansen het leven mij nog gaat geven.