Zo jammer voor haar.

Een paar dagen geleden was ik aan het chatten met een dame die tot mijn hechte vriendenkring behoort.

En zij had net ervoor met een andere dame gechat die we beiden nog goed gekend hebben.
Zij vertelde mij dat de dame in kwestie borstkanker had gehad, was geopereerd + bestralingen gekregen.

Nu vind ik dat wel jammer dat die dame dit heeft moeten doormaken, ik wens het niemand toe...maar verder laat het me eigenlijk koud.
Want die dame was x aantal jaren geleden goed bevriend met mij, althans dat dacht ik toch.
Ik reed geregeld naar haar toe en het was een eindje rijden.
Haar man is zelfstandige, heeft een zaak samen met zijn broer, altijd aan het werken.
En de dame was huisvrouw, zij moest zorgen dat het huis aan kant was, het eten op tafel staat als hij thuis komt en de was en de plas op tijd gedaan.
Zij was lid van ons vorige forum, maar mocht na een tijdje er niet meer op van haar man, want wij hadden te moderne ideeën.

Zij was ook nog nooit buiten België geweest, kwam amper aan zee, alhoewel dat het niet zover was voor hun.
Zij hoorde mijn verhalen over Griekenland en vertelde mij dat ze ook nog nooit in een vliegtuig had gezeten en als het aan hare M zou liggen zou ze nooit ergens komen.
Dus stelde ik voor dat ze dan toch eens met mij zou meegaan, zou ze toch al een klein stukje van de wereld gezien hebben.
Ze kreeg toestemming van haar man, maar het mocht allemaal wel niet veel kosten :-(.

Had ik maar nooit dit voorstel gedaan...
We hadden afgesproken dat we elkaar zouden vrijlaten, want zij wou wel eens een hele middag op het strand of aan het zwembad doorbrengen.
Dat was goed voor mij, dan kon ik wandelen langs de baai van Laganas.
En 's avonds zouden we afwisselend in het hotel aan de bar doorbrengen of in de hoofdstad van het eiland en daar wat flaneren door de stad en ergens terrasjes doen.
Maar zij had ook haar laptop mee....en daar kan zij mee skypen.
Met gevolg dat ze elke avond na het avondeten op onze kamer met haar man , soms 4 uur lang, aan het skypen was....
Want ze mistte haar "manneke" zo...
OMG....

Zelf bel ik om de 2 à 3 dagen een kwartier naar huis om te laten weten dat alles in orde is en voor de rest staat mijn gsm uit.....en amuseer ik mij.
Ik heb daar van de stress een paar keer hypo's gehad die ik wel kon oplossen alleen de laatste avond is het serieus misgelopen.
Toen wij in Zaventem op het vliegveld aankwamen hebben wij onze koffers opgehaald en naar de uitgang gelopen.
Haar man stond daar en ze heeft mij nauwelijks gegroet.
Ik heb er naderhand niets meer van gehoord, alleen heeft zij op ons forum nog wel verklaard dat diabeten niet alleen mogen reizen.
En dat was er helemaal over voor mij.
Dit betekende het einde van een eigenlijk éénzijdige vriendschap.