vrijdag 4 november 2011

Hey mateke

stuur jij al die zon naar ons toe op deze 4 de november.
Om ons te laten weten dat je het goed stelt en dat je nog altijd het zonnetje in huis
bent, ook al ben je niet meer onder ons?

Het is een prachtige dag, zo'n dag waar jij zo van hield. Is dit speciaal voor jouw verjaardag.
Weet dat we hier met velen aan je denken en je nog steeds missen.
Onze goede vriend die er de moed inhield, ook al leed je veel pijn.
Die ons zo opvrolijkte en zei van hey laat de moed niet zakken, toen het zelf al ondraaglijk
werd voor jou.

Jij die mij kwam bezoeken als wij in de zomervakantie aan zee waren.
Met je sappig Westvlaams dat ik niet altijd zo goed verstond, maar dat je lief vrouwtje dan weer
vertaalde voor mij.
Je kon zo goed vertellen over Cap Gris en de mooie streek in Frankrijk waar jullie geregeld naartoe gingen. Deze streek was immers niet zover voor jullie, eigenlijk kort bij huis.
En de zee is er mooier dan hier.
Je interesse voor W.O.I. Ook het feit dat ik woon waar jij je legerdienst hebt gedaan was een mooi gespreksonderwerp. Ja het leger was jouw ding wel.

Mateke, weet dat ik zeker op deze dag, jouw verjaardag aan je denk. En al het goede dat je mij geschonken hebt, vooral de vriendschap.
Maar gelukkig zijn er nog tastbare bewijzen van jou hier op aarde, je zoon en je kleinkinderen en natuurlijk je vrouw.
Ik zoek hen binnenkort nog wel op, beloofd!

Dus, mijne vriend weet dat ik nog aan je denk en met je spreek, zeker als ik goede raad nodig heb.
Ik hou van je en vergeet je nooit.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten