Letterlijk dus...
Mijn stem lijkt momenteel meer op het schurend scharniertje zegt mijn oudste.
Het kost mij moeite om te praten, ik klink raar, ook voor mezelf en ik raak buiten adem als ik me forceer om iets te zeggen.
Dus probeer ik zo weinig mogelijk te zeggen, maar het is moeilijk, zeker als je werk hebt bij de klanten en ze je iets vragen.
Ook het feit dat ik van het vrouwelijk geslacht ben maakt het extra moeilijk...want ja mijn kwebbel staat zelden stil...
En mijn oudste zegt ook thee met honing drinken, heb het nu gedaan, maar voor de honing moet ik wel extra insuline geven...
We zullen wel zien, het betert wel.
Ik ken in elk geval al 1 persoon die hoopt dat dit nog een paar dagen aanhoudt; mijn echtgenoot...
Het is eindelijk wat stiller in huis nu...LOL
Geen opmerkingen:
Een reactie posten