Donderdag 24 november 1988, vandaag exact 23 jaar geleden is ons ma gestorven.
Haar laatste week staat in mijn geheugen gegrift.
Zelf heb ik haar het laatst, 2 dagen ervoor, dinsdagavond gezien.
Toen al was het duidelijk dat haar doodsstrijd was ingezet.Haar huid was toen aan het openscheuren en het water kwam zo naar buiten. Het was toen duidelijk dat ma stilaan aan het verdrinken was.
Mijn pa, broers, schoonzus en ikzelf hebben toen die hele avond gehuild want hoewel het toen niet uitgesproken werd, wist ieder van ons dat het een kwestie van tijd was.
Mijn dochters waren toen juist 4 en 3 geworde'n en ma zou haar kleindochters nooit zien opgroeien en volwassen zien worden.
Gelukkig zijn er nog foto's waar ma met mijn dochters opstaat zodat ze haar toch nog een beetje kunnen visualiseren.
Ze leed aan longkanker, het was maart of april ontdekt, een verkoudheid die niet overging.....maar dat was eigenlijk normaal bij haar, ze had zwakke longen en liet elk jaar longfoto's nemen.
Ze had immers in 1958 een jaar in een sanatorium gelegen met TBC, als ik het me goed herinner had zij en mijn oudste broer dit toen gekregen door melk te drinken.
Daarom liet ma elk jaar longfoto's nemen en ik weet nog dat in december '87 er ook nog foto's genomen zijn en toen was alles nog ok.
Maar toen in maart '88 ofzo stuurde onze toenmalige huisarts haar door naar een longspecialist en toen kwam het gevreesde verdict; longkanker!
Mijn moeder had in ' 58 in dat sanatorium waar ze toen verbleef voor haar longen, leren roken.
En dat is dan zovele jaren later haar dood geworden, amper 53 jaar oud.
Ik voelde me vandaag niet schitterend, last van mijn maag....toen ik de datum zag wist ik waarom..
Geen opmerkingen:
Een reactie posten