Allerheiligen

Dit is de dag, dat je volgens de katholieke kerk, je doden moet eren.
Maar aangezien ik atheïst ben, hoef ik deze verplichting niet te volgen. Want ook, dit is een uitgemolken dag, puur commercieel.
De mensen "moeten" potten chrysanten of bloemstukken op de graven gaan zetten.
En ook, de week voor Allerheiligen moeten de graven opgekuist worden, voor de ogen van de andere mensen, dat ze niks achter je rug kunnen zeggen.

Maar wat dan op die andere 363 dagen van het jaar.
Zijn die doden en graven dan ineens niet zo belangrijk voor de kerk?

Nee, dan doe ik het liever op mijn manier.
Ik herinner de dode op haar/zijn verjaardag, sterfdag en op de dagen dat er ineens iets te binnen schiet over die persoon.
Dan beleef ik die herinnering nog eens en praat ingedachten met hem/haar.
Ik haal bewust de goede momenten samen naar boven, dat moet je koesteren, de goede zaken van het leven.

En daarbij, mijn dierbare overledenen zijn allemaal gecremeerd en uitgestrooid.
Dus is er géén graf om naar toe te gaan en te treuren.
En treuren om hen moet je niet doen, want voor sommigen onder hen kwam de dood als een verlossing.
Ze hadden genoeg geleden.

Later, als het mijn tijd is wil ik dit voor mezelf ook.
Crematie en uitgestrooid worden, boven zee. Dan ben ik terug thuis, in het water.
Want dat is nog altijd mijn habitat.
En dat mijn nabestaanden dan altijd met een glimlach kunnen terugkijken, want ik heb geleefd.
Op mijn manier.