Mama

Mama, je bent er al 24 jaar niet meer...
ik was 28 toen jij stierf, mijn dochters amper 4 en 3 jaar...

Mijn dochters zijn ondertussen bijna 28 en 27 jaar,
ik heb kleindochters van 10 en 5 jaar en ook een kleinzoon van 5 jaar...

Dit alles heb jij niet meer mogen meemaken...
Jij en ik, het klikte niet altijd..ik weet het, ik was een rebel
maar ik mis je nog altijd..
Jij hebt mijn dochters niet zien opgroeien....
Jij hebt deze vreugde van opgroeiende kleinkinderen niet mogen beleven...

Misschien is dat de reden dat ik dit met overgave doe, genieten van mijn kleinkinderen
Ik heb gezien hoe snel het leven kan eindigen..
Zelf begin ik nu de leeftijd te naderen waarop jij gegaan bent...

en mama, soms ben ik bang
want ik wil en zal leven,
er is nog een vierde kleinkind op komst en ook dat wil ik volwassen zien worden...

Mama, we hebben woordenwisselingen gehad, want je was het nooit eens met mijn keuzes.
Over kleding, haarsnit, vrienden en vriendinnen,
ja er was een generatiekloof....
maar mama, weet dat ik je mis...

Het had zo leuk kunnen zijn als jij mijn kinderen en kleinkinderen ook had kunnen zie opgroeien..
Je kreeftendochter