Het echte werk

dat kan nu beginnen voor mijn oudste dochter, vanaf vandaag is ze in dienst van het Wit-Gele Kruis.
Ze heeft mij haar autoke laten bekijken en haar basisuitrusting en garderobe.
Morgen en de dagen erna gaat ze aan de slag met een collega om haar ronde te leren kennen.
En ze moet nog een paar bijscholingscursussen volgen. En dat zal met de jaren nog gebeuren, die cursussen, gewoon om bij te blijven met de meest moderne behandelingswijzen van de verpleging.

Ze zal ook nog wat gesprekken met haar hoofden ( oversten) moeten hebben over hoe er gepland wordt, ivm verlof ed.
Maar nu kan ze aan het echte werk beginnen, datgene waar ze al jaren naar trachtte.

De opzegperiode op haar vorige werk, het rustoord is op haar laatste dag nog chaotisch verlopen.
Ze had een late, namiddag + stuk van de avond, en stond er vanaf 16.30 u alleen voor.
Ze was gebriefd over een oude dame met een lage bloeddruk, deze had al een paar dagen bronchitis met medicatie, maar die lage bloeddruk baardde  de dochter wel zorgen, 7 over 4 is wel heel laag...vooral bij een dame van 86. Mijn dochter had de huisarts van de dame al gebeld en die zou later wel komen.
Ze was al een paar keer gaan kijken, zo ook vlak voor het eten...en toen lag die dame op de grond en bewoog niet meer.
Ze had gelukkig de diensttelefoon bij, belde eerst de collega op het verdiep onder haar, maar die kon niet direct komen.
De dochter was ondertussen aan het reanimeren, heeft dan de MUG gebeld en die waren er 5 minuten
later, hebben de reanimatie overgenomen en ook defibrilatie gedaan (2x).
Twintig minuten nog heeft de MUG arts en verpleging bezig geweest en hebben de dame dan naar het ziekenhuis gevoerd.
Ze leefde toen nog, maar de dochter weet  niet hoe de toestand nu is.
Maar woensdag moet ze naar het rustoord, haar badge inleveren en gaat ze eens informeren.

Ze heeft nog maar 2 maanden haar diploma en ze heeft al een leven gered.
Dus die 3 jaar studie hebben zin gehad.