Gezinsdrama's

Vroeger hoordde je er niks over, alhoewel ze ook wel zullen zijn voorgekomen...nu worden we er wekelijks mee overspoeld, mede door de media die op elk stukje nieuws springt en het uitvergroot.

Een gezinsdrama...ja, hoe bekijk je dat als buitenstaander?
Je leest het artikel in de krant en bekijkt de nieuwsgeving erover in het tv journaal.Er zijn verschillende versies mogelijk;
1) ouders beslissen gezamelijk over het hoe en wat, eerst de kinderen doden en dan gezamelijk zelfmoord plegen
2) partner doodt andere partner en de kinderen, zonder dat de slachtoffers iets vermoedden.

Het is hard om zulke dingen te schrijven en te lezen en meestal worden het wanhoopsdaden genoemd, zijn er financieële problemen, relatieproblemen of gaat het met 1 van de kinderen slecht.

Persoonlijk vind ik het niet kunnen...je partner/en of je kinderen doden en dan proberen zelfmoord te plegen, omdat jij vindt dat het tegenzit in je leven.
Het zijn harde tijden, dat weet ik...ook bij ons zit het niet altijd mee, wij hebben ook kopzorgen en soms problemen die niet in 1,2,3 opgelost zijn.
Maar wij blijven zoeken naar een oplossing en gewoonlijk als de wanhoop nabij is komt er dan de oplossing.

Leven is relatief en het blijft niet duren, maar probeer ook wanneer het moeilijk wordt positief te bekijken.
Want die mensen die zichzelf en hun kinderen doden omdat ZIJ het leven niet aankunnen zijn van hun misérie vanaf...maar dan begint het pas..voor de nabestaanden, zij moeten de achtergelaten sh*t opruimen en worden héél lang geconfronteerd met het leed dat hun wordt aangedaan...

Nee, hoe zwaar of hoe moeilijk ook, zelf wil ik niet vrijwillig uit het leven stappen en anderen met mijn eventueële sh*t opzadelen, ik zal zelf mijn verantwoordelijkheid wel opnemen.
En als er zich problemen voordoen en je neemt je tijd om ze te overdenken en kijkt hoe je ze kan oplossen dan kan je ze oplossen, hier helpt alleen logisch denken.
Kan je het zelf niet opgelost krijgen, dan heb je hier wel de mogelijkheden om met mensen te gaan praten die het vanuit een ander standpunt bekijken en je zo weer met raad en daad op het goede spoor kunnen krijgen.

Je moet je eigen leven maken en ik heb geleerd van hoe zwaar en moeilijk ook; als je bereidt bent met open vizier te kijken en positief te zijn dat je heel ver kan raken....
Ondanks dat het leven op zich héél hard kan zijn.
Bedenk dat wij hier in Belgenland nog altijd beter af zijn dan de kindsoldaten in Congo...om maar iets te noemen.