Kasterlee

Het pompoenendorp, kabouterdorp, Kempisch dorp met nog veel natuur....en nog zoveel meer.
Ik ben er de laatste weken weer geregeld gepasseerd, naar en van klanten.

Dit dorp heeft iets van mij....
Jeugdherinneringen, de zomers van 69, 70 en 71.
Schitterende zomers, waar mijn jongste broertje nog een babyboy was...
Waar ik met mijn oudste broer cowboy en indiaan gespeeld heb, kampen gebouwd in dat ozo grote bos.
Ik heb er in de bomen leren klimmen...enfin die tijd was ik een halve jongen inplaats van een keurig meisje.

Als pa vakantie had, hij reed elke dag op en af naar zijn werk te Merksem, dan gingen we wandelen, de Hoge Mouw beklimmen zo tevoet onderweg naar het dorp.
De Valk, de dorpsherberg is er nog altijd...en bakkerij Van Heukelom waar je het lekkerste brood en gebak kon en kan krijgen...deze bakker is ver bekend in de omstreken.
Of te voet naar Lichtaart, door de holle weg met zijn toen pittoreske dorpsplein.

Maar waar ik altijd het meest naartoe getrokken wordt is De Watermolen, aan de rand van het dorp.
In de zomer en ook in de herfst is dit een mooi plekje om na een wandeling te terassen en iets te eten.
Toen in die jaren was er ook nog een speeltuintje aan en de Nete loopt er naast, je kan daar kajakken ook trouwens.
Maar toen in die tijd mocht je daar nog zwemmen in de Nete, en dat heb ik met de oudste broer geregeld gedaan terwijl kleine broer in de speeltuin was en de ouders genoten van een frisse pint.

Dus ja, als ik in Kasterlee passer en ik heb tijd, zoals deze week stop ik aan De Watermolen en ga er op zijn minst een koffietje drinken en wat mijmeren...
Toen waren het nog zomers...