Een luie zondag...met veel diereliefde...

Het gebeurt niet veel..een zondag dat ik inactief ben...gewoonlijk is er nog wel wat strijk, of kook ik gerechten om in de diepvries te steken, wandelen ( met of zonder hond) of als het goed weer is in de tuin wat rondkijken en kleine klusjes doen.

Nee, vandaag ( en ook de komende zondagen) heb ik "lazy sunday" gepland.
Dus deze morgen , na het ontbijt wel even mijn mails gecheckt en dan hop, de zetel in.
Ben aan een nieuw boek begonnen, er stond lekkere koffie op de salontafel, zonder koekjes ...
Was direct in mijn boek verdiept...en dan komen er 2 kleine deugnietjes je wat "pesten"...toch leuk, het vrouwke zit op de zetel, nu willen wij knuffelen moeten ze gedacht hebben.
De jongste van de 2 geeft kopjes tegen 100 in 't uur. Onze zwarte is al content als ze bij mij, tegen mijn heup aan mag zitten....het vrouwke geeft toch geregeld een aaike...
Maar met de jongste kan je dus de eerste 5 minuten geen letter lezen...daarna rolt ze zich uit op je schoot en gaat een dutje doen.

Ik hou van de meeste dieren, zelfs nijlpaarden geef ik geregeld te eten...LOL.
Zeker aaibare dieren en dieren waar ik kan mee ravotten.
Maar katten..dat is nog eens iets apart in mijn ogen, dat zijn zulke zelfstandige dieren en onafhankelijk, zij doen alleen maar waar zij zin in hebben.
Je kan ze géén kunstjes leren, zoals honden, apen ed meer...
En ik heb ook het vermoeden dat een kat jou kiest als baasje en niet andersom..

Nu, ik praat met mijn katten, althans met de jongste...zij is de aanhanklijkste van de 2.En ik heb de indruk dat zij ook luistert, zoals ze me soms aankijkt.....zou ze me brgrijpen??
Waarschijnlijk wel, aan mijn lichaamstaal.
Onze zwarte is wat schuwer, meer op haar eigen, zij kruipt de kelder in als ze genoeg heeft van ons, of de hond of de andere kat.
Zij is ook niet zo dominant als de jongste, zij bepaalt niet wie eerst of waar eet.
Is het omdat zij 2 maanden ouder isen dus toleranter naar de jongste...

Ik weet het niet.
Wat ik wel weet dat die 2 duivelkes mijn hart veroverd hebben, op die 6 maanden dat ze nu bij ons wonen.
Zij maken mij rustig als ik ergens zit en ze bij mij komen knuffelen en spinnen.
Of als de jongste tegen mij praat....proet zegt ze, en op de verschillende toonaarden kan je afgaan of ze honger heeft, ongeduldig is of aandacht nodig heeft...
Soms miaauwt ze....maar proet komt er toch het meeste uit.....

Ik hoop dat dat ze een lang en gelukkig leven hier bij ons mogen hebben...