2011 loopt ten einde...hop naar 2012.

De laatste uren van dit jaar.
Dus wordt het tijd om een inventaris te maken.
Hoe was dit jaar, heb ik iets verwezenlijkt?
In elk geval er waren goede momenten, maar te weinig.

Het jaar was al niet goed begonnen, mijn pa was ziek en er moesten regelingen
getroffen worden zodat hij toch nog thuis kon blijven wonen. Hij wou en wil niet naar een rusthuis.
Het heeft een tijdje goed gegaan tot hij een week of 6 terug met spoed moest geopereerd worden.
Hij herstelt, maar te traag naar zijn zin.

De ziekte van pa heeft ook bij mij gevolgen gehad.
Op het werk was het druk en met de zorgen van pa maakte het dat ik gemiddeld maar
4 uur per nacht sliep, maanden aan een stuk.
En dan ja, op een dag zegt je lichaam; STOP....
Op een avond begin maart flauwgevallen en met de ambulance naar het ziekenhuis.
Eerste verdict was; epilepsie...maar enkele weken later tot op heden bleek dit een verkeerd verdict; het was gewoon oververmoeidheid.
Maar het kwaad was toen al geschied, ik moest medicatie voor die vermeende epilepsie nemen en had daardoor 4 maanden rijverbod en was dus ook technisch werkloos.
Dit heeft ook een financieële kater veroorzaakt...eer mijn dossier in orde was waren er al 3 maanden om.
Drie maanden zonder inkomen...en de rekeningen blijven binnenkomen...
Ik had wel wat reserve en ook mijn verlofgeld was er nog, maar daar overbrug je geen 3 maanden mee.

Tijdens die periode heb ik nog een grote slag gehad.
Mijne maat, mijn voorbeeld had zijn strijd verloren...zolang gevochten tegen de kanker.
Zijn foto met zijn strooien hoed die ik een paar jaar geleden, bij hem in zijn tuin heb genomen steekt in mijn agenda.
Ik neem mijne maat overal mee naartoe, waar ik ook ga.
Al een paar dagen zijn mijn gedachten weer constant bij hem, zijn vrouw en zijn kinderen en kleinkinderen.
Voor hun zijn dit extra moeilijke dagen, eerste kerst en nieuwjaar zonder hem.
Zijn begrafenis was in intieme kring, maar de familie had mij en een vriendin erbij gevraagd, wat ik een hele
eer vond en nog altijd vindt.
Ik heb afscheid van hem kunnen nemen, op mijn manier.

Maar 2011 was niet altijd minder goed.
Tijdens de verplichte maanden thuis heb ik alles eens op een rijtje kunnen zetten en mezelf ontdekken.
Ik heb geleerd dat ik meer voor mezelf moet opkomen en doen wat ik graag doe.
En dat doe ik nu met volle teugen.
Ook de vakantie aan zee met de kleinzoon was zeer geslaagd, wij hadden de beste weerdagen van de hele zomer eruit gepikt en hebben 10 dagen genoten.
In september ben ik dan terug mogen gaan werken, dit was met volle goesting.

Er zijn al betere jaren geweest, maar ja dat is het leven hé....
Ik ga ervan uit dat 2012 alleen maar beter kan....

Het eerste lichtpuntje daar is er al.
Mijn dochter studeert op 27 januari af als verpleegster.
En ze heeft al werk.
Dus hop naar
2012