Ik ben momenteel een boek aan het lezen over 2 nichtjes die hun overleden oudtante moeten gaan uitstrooien in de woestijn in Mali.
Waarom, dat weten ze niet, maar ze komen het te weten als ze die bepaalde plaats in de woestijn bereiken.
Ze worden er door door Toearegs naartoe gebracht, het is een moeilijke tocht.
Voetstappen in het zand door Sarah Callis....
Het verhaal bracht mij ook terug ...naar de woestijn in Egypte, 6 jaar geleden.
Het was een veertiendaagse reis, deels strandvakantie en deels rondtrekken.
De strandvakantie was in Hurghada, de Rode Zee om te duiken en te snorkelen.
Ik heb daar prachtig blauwe koraal gezien en de mooiste vissen die je maar kan bedenken.
Heb er ook voor de eerste keer wilde dolfijnen gezien. En ben op een " Bounty eiland geweest, Marmira genaamd....je kwam er met een kleiner bootje aan, en het was het gevoel dat daar de reclamespot voor Bounty was gemaakt.
Een mooi strand, rieten parasols en rieten huisjes...
De woestijn dan...
Mijn eerste kennismaking met de woestijn was een trip naar de Bedoeïnen, op theevisite.
Deze trip was in de namiddag, want we gingen ook een zonsondergang in de woestijn meemaken en de sterren en de nacht daar doorbrengen.
De theevisite bij de nomaden was heel leuk, en ondanks dat ze in een hele grote zandbak leven, lopen er geiten en pluimvee rond.....ook de kamelen waren aanwezig, heb er een ritje op gemaakt...
Wist je dat Bedoeïnen er duiven op na houden...als postduif ja...want een gsm is daar niet van toepassing..LOL..
Toen we de duiventil gingen bekijken kwam er ineens een waarschuwing van de gids....blijf stil staan....er zat een slang onder het zand, dicht bij de duiventil.
De nomademan die bij ons was heeft ze gevangen en gedood, want er lopen ook kinderen rond daar in de kampen.
Toen was ik echt even niet op mijn gemak, ik haat slangen namelijk...
Na de theevisite zijn we dan nog verder de woestijn in gereden, dit was een echte zandwoestijn, daar hebben we de zonsondergang gezien terwijl onze begeleiders een vuur aan het maken waren, want idd als de zon weg is wordt het koud daar.
De sterrenhemel is er prachtig, daar is het echt donker, zonder lichtvervuiling...daar flonkeren de sterren op hun hevigst.
Mijn tweede trip was letterlijk dwars door de woestijn, van Hurghada naar Luxor....een trip van 6 uur, in karavaan met begeleiding van militaire politie, zwaar bewapend...
Eerst heb je nog de zandwoestijn die dan later overgaat in een mengeling van zand en bergen dus ook rotsen ed, alles bedekt met zand...
Als je denkt, dit moet dan wel een saaie rit zijn geweest....nee dat was het niet....het zand en de rotsen haadden zoveel verschillende tinten bruin, niet te geloven dat er zoveel kleur in bruin kan zitten.
Halverwege hebben we een sanitaire stop gemaakt, bij een oase, waar er nomaden leefden die een klein dorpje onderhielden, en waar er je een koffietje of water kon kopen, water in flessen dan wel....want water uit die oase is toch geriskeerd voor ons westerlingen.
En toen, na 6 uur rijden kwamen we aan in Luxor, de Koningsvallei en Karnak....
Maar dat verhaal vertel ik jullie later nog wel eens...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten