Mijn partner heeft vorige week een jichtaanval gehad in één van zijn benen, zodanig zelfs dat hij zijn knie niet meer kon plooien en de trap niet op kon.
Dus "kampeerde" hij op de zetel beneden.
Veel plaats boven in het bed dus dacht ik.
Maar dat was buiten onze 2 kittetjes gerekend, die dachten, nu gaan wij eens zalig bij ons vrouwke liggen....
Eén aan de linkerkant en één aan de rechterkant....
De hond slaapt normaal op de gang naast onze kamerdeur...maar ook zij profiteerde van de situatie..zij lag op de grond aan het voeteneinde.
Het leek wel of ik bewaakt moest worden...LOL
En wees gerust, stipt halfacht maakten de 2 deugnietjes mij wakker, met hun pluisstaarten langs mijn neus, aan mijn vingers lekken...
Opstaan vrouwke, het is onze etenstijd, wij hebben honger!
Dus ja, wat doe je dan?
Die deugnietjes eten geven natuurlijk en de hond buiten laten.
En zo begint een mens aan zijn dagdagelijkse bezigheden.
Hier krijgen de dieren eerst hun zorgen en dan pas de mensen.
Maar , ik krijg zoveel terug van die schatjes dat ik dit met liefde en plezier doe.
Momenteel zijn het huiskatten aan het worden, want ze willen niet buiten nu, maar ja het is ook geen denderend weer, misschien verandert het wel als de zon ooit weer gaat schijnen.
Dus overal waar ik ga in huis word ik gevolgd, vooral door het jongste kitten, dat is echt een fletsmieke...ga ik ergens zitten om te lezen of op de pc verrichtingen te doen, zij zit op mijn schoot.
Knuffeltjes geven, spinnen, aan mijn vingers lekken....ze is zo lief....
Het oudste kitten is ook lief en fletserig, maar alleen als zij het wil...zij heeft al een eigen wil, maar ze is dan ook 2 maanden ouder en eind augustus wordt zij gesteriliseerd.
Na het morgeneten doen beide katjes aan wat wij "kattencath" noemen.
Toen de jongste hier de eerste dagen was hoorden wij haar al wel eens piepen als de oudste wat bruut was, maar dat hoort erbij, dat is de rangorde leren.
Toen wou de kleinzoon en de hond het jongste katje helpen, maar ik heb beide duidelijk gemaakt dat ze de katjes niet mogen storen als ze met elkaar spelen of vechten.
Dieren, ik kan er uren naar kijken, genieten en zelf mee bezig zijn...het maakt mij rustig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten