Dit is één van mijn mindere dagen....
Heb deze morgen het nieuws gekregen van het overlijden van een zielsverwant, mijne maat.
We wisten dat het ging komen en toch....toch was het onverwacht, want het ging weer wat beter met hem.
Hij heeft 3 jaar gestreden . We wisten dat hij de stijd niet kon winnen maar je blijft hopen.
Ons voorbeeld is er niet meer, maar ik heb nog smsjes, kaartjes , foto's ed van hem. Deze ga ik goed bewaren, zodat ik met hem in gedachten toch nog kan praten en eens overdenken wat hij over bepaalde zaken zou adviseren.
Als het kan, ga ik afscheid van hem nemen. Hij woont wel aan de andere kant van het land, en heb ik momenteel géén auto, dat zal mij niet tegenhouden.
Ik ga opzoeken of ik per trein daar kan geraken.
En ja, dan nog minder goed nieuws.
Ben bij mijn regiomanager moeten komen omwille van het oordeel van de arbeidsgeneesheer.
Doordat ik een "veiligheidsfunctie" bekleedt ben ik "economisch werkloos wegens medische redenen". Al zeker tot 2 september, dan moet ik terug op controle.
Dus hopelijk kunnen jullie begrijpen dat ik wat down ben.
Nu ga ik foto's kijken, proberen alles terug in perspectief te krijgen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten