Het doet pijn

Maandagmorgen heb de droeve mare van jouw overkijden gekregen.
En nu begint het echt door te sijpelen en het doet pijn.

Jij was héél geliefd op ons forum en je zal gemist worden.
Je hebt al die jaren moedig gestreden en een voorbeeld geweest voor ons,
je humor heeft ons dikwijls doen lachen. Jouw kracht was wonderbaarlijk.

Samen met een vriendin ben ik af en toe op bezoek geweest, maar nog te weinig,
want er valt nog zoveel te vertellen.
Maar nu praat ik zo tegen je, in de uren dat ik niet kan slapen.

Zaterdag kom ik afscheid van je nemen, samen met dezelfde vriendin en je familie.
Ik vind het een eer dat wij erbij mogen zijn.
En wees gerust, wij en je geliefde forum zullen jouw geliefden altijd steunen en opzoeken.
Wij gaan gezamelijk ons verdriet delen en zeker je grappen en fratsen delen.
Wat jij voor mij betekende is teveel om op te noemen en net daarom doet het zo'n pijn.
Maar, lieve vriend, weet;
dat ik je NOOIT vergeet
en
dat JE IN MIJN HART woont

Vaarwel lieve vriend, ooit kom ik je ergens weer tegen