Ik ben geboren en getogen in Antwerpen. 'k Heb er gewoond tot mijn 35 ste.
Nu woon ik al 16 jaar in Limburg.
In het begin was het serieus aanpassen, zeker op cultureel gebied. Jemoet naar Hasselt of Genk, elk minimum 20 kmvan onze woonplaats, om iets spannend te beleven.
En in de dorpen hangt ook nog een kleinburgelijke mentaliteit.
Want toen wij hier kwamen wonen was ik nog een jonge vrouw, die stads gekleed liep. Nu nog hoor, maar als je naast oudere mensen woont en dan de afkeurende blikken ziet of de opmerkingen hoort, als je in de zomer in de tuin in short of badpak loopt........
Dus ja, het verschil tussen stad en een dorp bestaat nog in Vlaanderen.
Versta me niet verkeerd, ik woon hier graag, maar toch mis ik Antwerpen soms, zeker omdat mijn pa , tantes en broers er nog wonen.
En omdat het zeker in de zomer, een bruisende stad is waar geleeft wordt.
De festivals, theatersen alles wat buiten te doen , het bruist.
Een week of 4 geleden ben ik met mijn pa nog eens op het St-Anneke, Linkeroever geweest.
Dat was voor mij zeker 20 jaar geleden, shame on me.
En het was een aangenaam weerzien, want 20 jaar geleden was daar alles aan 't verkommeren.
Nu herleeft daar alles weer, we hebben een mooie lente en het strandje daar lag al vol met "Benidorm Bastards".
Dus, als Antwerpse ben ik trots op mijn Antwerpen.
Mag het ja? , of ben ik nu een chauvinist, zoals wij Antwerpenaren altijd bestempeld worden. ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten