Deze morgen in de auto, radio aan...Q natuurlijk, bij Sven , Kurt en Winne...
Sven had een nieuw liedje gehoord dat hij persé wou laten horen, maar eerst was er een interview met de zangeres.
En de zangeres is dan een twaalfjarig meisje Karolien genaamd, bekend uit het programma; Belgium gots talent....of zoiets...persoonlijk volg ik dit allemaal niet.
Maar deze Karolien heeft echt wel talent, dat bleek later.
Sven interviewde haar over de eerste echte single, waar hij over gaat.
Want dat is nog zoiets; dit meisje haar liedje gaat over het leven en de dingen positief te zien.
Maak van iets grijs iets kleurrijkdat zei ze ook letterlijk in het interview. Ze wil dat de mensen minder negatief zijn en meer kleur zien.
Wat ik ook staf vind is dat Karolien in vlekkeloos Engels zingt. Waarschijnlijk is daar veel op geoefend ja, maar hey ze doet het toch maar.
Sven ziet in haar een toekomstige Adeledat is nog even afwachten, maar zingen kan ze.
En voor mij mag ze nog veel van zulke nummers brengen.
Straf is het dat een twaalfjarige ons laat inzien dat het leven zo slecht nog niet is.
Dat positieve emoties zo slecht nog niet zijn.
Ik was in elk geval ontroerd en ga haar single kopen om veel te beluisterenin de auto onderweg en hier op de laptop terwijl ik mijn blogs type.
En dit allemaal met veel kleur...géén grijs.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten