Ongeveer 30 jaar geleden heb ik leren paardrijden.
Mijn toenmalige vriend en ik, we gingen elke zaterdag rijden, voor mij eerst lessen en daarna in groep naar buiten de bossen in te paard.
Toen liep het mis tss de vriend en mezelf, maar ik bleef wel rijden, maar op een andere manege.En toen, net toen ik dressuur wou gaan leren leerde ik mijn latere echtgenoot kennen.
En daar hij een andere sport deed, kon ik niet zoveel meer gaan paardrijden.
Ook mijn wekelijkse jogging 's zondags gevolgd door mijn zwempartij kon ik niet echt meer op regelmatige basis beoefenen.
En toen wij een huishouden stichtten en er kinderen kwamen, werd het paardrijden eigenlijk nog sporadisch beoefend...
Alleen op vakanties in Griekenland ging ik nog wel eens op uitstap met gidsen , te paard. Dat waren wel uitstappen van gemiddeld 4 uur rijden.
En je moest eerst bewijzen dat je effectief kan paardrijden, wat ik ook normaal vind..want dit zijn sterke dieren en als het op hol slaat moet je het wel onder controle zien te krijgen.
Heb dit trouwens eens meegemaakt met een vriendin, wij gingen toen altijd rijden in Schilde in de bossen. Onder ons getweeën. Maar wij moesten wel altijd de grote baan oversteken en dan nog 100 m via het fietspad en daar konden wij het bos in.
Op een keer, wij waren veilig overgestoken en nog ongeveer 50 m voor het pad naar het bos, passeert er een auto en de de bestuurder claxonneert...resultaat, het paard van mijn vriendin schrikt en schiet op hol...zij heeft het wel het pad van het bos kunnen insturen, maar kreeg het paard niet onder controle..het was daar een vrij brede zanddreef rechtdoor, 1,5 à 2 km lang en ik wist ik moet hier achter en proberen de teugels te grijpen en zo het paard tot stilstand te dwingen....
Heel dat stuk in galop en stilletjes kwam ik dichterbij en gelukkig de laatste 100 m kon ik er voorbij geraken en idd de teugels grijpen en tot stilstand komen....Zowel de paarden als wij waren bekaf en enigzins geschrokken.
We zijn toen afgestegen en hebben de paarden gekalmeerd en ze laten bekomen van die wilde rit.
Daarna hebben we onze normale toer nog wel gedaan , maar dan stapvoets, we hadden genoeg gedraafd en gegaloppeerd voor die dag.
Dat was trouwens de wildste rit die ik ooit gedaan heb.
Mijn laatste rit dateert van 5 jaar geleden in Kreta, daar heb ik een rit door de bergen gedaan met een kleine groep.
Ook niet onbesproken die rit, omdat het echt in de bergen was op , voor mij, hele smalle paadjes.
En dat met mijn hoogtevrees...maar de paarden kennen het daar, dus laat je hen zoeken.
Ik heb daar toen bang geweest omwille van de ravijnen naast mij, maar anderzijds was dit een prachtige rit omdat ik dit nog nooit gedaan had.
Dus ben ik nu al een tijdje erover aan het denken van terug te gaan paardrijden.
Eerst terug les nemen dan....er is een manege op wandelafstand, ga morgen eens informeren hoe en wat.
Voor mij zou les op een zaterdag middag het best uitkomen.
Ook eens horen wat het nu allemaal kost, en als het iets wordt terug rijkledij kopen...'t zal wel een maatje groter moeten zijn dan zo'n 30 jaar geleden....
Geen opmerkingen:
Een reactie posten