Collega's

Ik heb 2 collega's waar ik heel graag met samenwerk en die mij nu geregeld op de hoogte houden van de gang van zaken tijdens mijn afwezigheid.

Maar vorige week kreeg ik telefoon van 1 van mijn teamleidsters, heb er 7, en zij wist mij te vertellen dat de zoon van 1 van die collega's een zwaar ongeval heeft gehad.
Hij was met een vriend van hem gaan trainen, ze zijn ploegmaats bij een wielerclub, en zijn door een slippende auto verongelukt, achter Center Parcs in Houthalen.
Ik ken het daar, kom er ook geregeld en de maximum snelheid daar is 50 km, omdat er veel wandelaars zijn en ook spelende kinderen.

Nu was de klap vrij zwaar, de vriend was op slag dood, en de zoon van de collega kritiek.
In het ziekenhuis direct geopereerd en in kunstmatige coma gebracht, de balans is zwaar...aan het ene been zal nog verschillende keren moeten geopereerd worden en dat alleen in de hoop dat het ooit, na jaren misschien toch nog gebruikt zal kunnen worden.
Hij heeft tot vorige vrijdag op intensieve gelegen en is die dag ook weer geopereerd.
Ik bel geregeld met mijn collega, probeer haar te steunen, samen met de andere collega en onze teamleiding.
En hoopik, voor de ganse familie dat het ooit weer terug goed komt.
Maar ook wil klaar staan voor haar en als ze een luisterend oor wil, dit haar bieden.
Dat is nu belangrijk, maar ook later, als de nog vele nodige operaties gaan komen.

Mijn collega zegt wel, wij hebben geluk, hij is er nog.
Dat is zo ja, maar het gaan moeilijke tijden worden voor haar en haar familie.
De andere jongen is helaas dood, hij was nog maar pas een paar maanden getrouwd met zijn vriendin, laat 3 kleine kinderen na en hij was een beloftevolle renner met toekomst.

De toekomst die nu voor beide families is weggegooid, door zo'n incident.
Ook bij Puppelpop was dit zo, 5 doden en vele zwaar en minder zwaar gewonden door onweeren zware storm.

Op enkele seconden tijd kan je hele leven veranderen...