Ik ben opgegroeid met klassieke muziek, ben dan ook geboren ergens in de vorige eeuw.
Toen de Beatles begonnen, Elvis nog een jong manneke was en Michaël Jackson even oud als mezelf.
Bij de grootouders opera en operettes beluisterd, thuis ook wel, maar daar werd ook Marva en Louis Neefs en consoorten gedraaid.
Toen mijn broers en ik opgroeiden was het Queen, Kiss, 10CC, The Osmonds, David Cassidy (The Partridge Family) en nog zovele meer die succes hadden.
De varieiteit was enorm en de muziekbranche draaide goed. Er werd druk met bandopnemertjes copies gemaakt om privé te beluisteren.
Toen de dochters geboren waren en groter werden werd er natuurlijk ook naar muziek geluisterd, het was niet altijd onze genre, maar ja je bent jong en je wil wat ...hé?
Maar ik probeer bij te blijven, luister naar Q-Music, wat ik toch beter vind dan radio 2 :=(, dat is echt muziek voor mensen die niet openstaan voor andere genres.
En hier schuilt dus een probleem; mijn partner luistert ALTIJD radio 2, dus ben ik blij dat ik veel in mijn auto vertoef tidens de wxerkuren, dan kan ik Q- Music luisteren of een CD die ik graag hoor.
En ik luister graag naar dansbare muziek met een stevig ritme en die je opvrolijkt.
Maar in hart en nieren ben ik een hardrokster, Queen, Tina Turner kunnen mij zeer bekoren, Michaël Jackson ook trouwens...Thriller, Billy Jean...laat maar komen.
Maar muziek in zijn geheel is dus onontbeerlijk in mijn leven.
Ik leef op het ritme ervan.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten