Diabeteskinderen..

Gisteren was er weer een event met en rond diabeteskinderen, en elke keer schiet mijn gemoed vol als ik zie hoeveel jonge en pubers hieraan leiden.
Het jongste kindje dat gisteren aanwezig was, is 18 maanden....als ik dit zie blijft het moeilijk en dank ik " de hemel", dat mijn naasten dit niet meemaken.

Maar ik wil eigenlijk de pubers eens onder de aandacht brengen.
Want de pubers hebben het zo al moeilijk, ze zijn volwassen aan het worden willen eigen beslissingen nemen en moeten rekening houden met hun diabetes.

En ook sommige ouders die er moeite mee hebben om hun kinderen "los" te laten.
Het is zo al moeilijk om je kinderen los te laten, maar als ze dan og eens een chronische ziekte hebben..

Maar het is wel zo dat kinderen en pubers het zelf moeten ervaren hoe ze moeten reageren op bepaalde problemen, om later in hun volwassen leven zelf de problemen op te lossen.
Maar, als je het als ouder, moeilijk daarmee hebt help je je kind niet echt .
Je bedoelt het goed.
Maar de pubers gaan nog harder rebelleren dan normaal en dat brengt nog meer spanning in het gezin.

Je kan dat oplosen door afspraken te maken met je kind.
Ze zelf laten prikken, indien nodig zelf corrigeren en als ze zelf om hulp vragen er te zijn voor hun.
Laat ze ook zelf met hun dvk en endo, internist afspraken maken. Deze mensen weten ook goed hoe ze met pubers moeten omgaan en hoe ze hen kunnen overtuigen om eventueel met kleine stapjes tot verbeteringen te komen.
Probeer het eens.
En aan de ouders; ik weet het , het is niet makkelijk deze materie, maar het zal ten goede komen.

Aan de pubers; heb geduld met jullie ouders, ze zullen het wel af leren om jullie te bepamperen, maar het is voor hen ook niet makkelijk om die verantwoordelijkheid wat te verminderen.

Nog 1 goede raad die voor elk probleem geldt; blijven praten.