De eerste week van september is gepasserd en dit weekend zou het laatste echt mooie en warme dagen leveren.
Rn ja, als je rondkijkt hier in de tuin zie je dat de schaduwen langer worden, de eikels vallen, bladeren ook al, er zijn al verkleuringen in de natuur merkbaar.
Ook als de zon 's morgens opkomt of 's avonds ondergaat zie je de subtiele veranderingen, het licht is niet meer zo scherp, net zomin als de kleuren.
Het blauw van de lucht is niet meer hemelsblauw maar lichtblauw, het felle groen van de lente verandert nu in dofgroen, ook bij gebrek aan regen.
De natuur vertraagt, de bloemen zitten in hun laatste stadia, er worden géén bloemknoppen meer aangemaakt.
Hier en daar ja...is er nog een nieuw rozeknopje te bespeuren en mijn zonnebloemen fleuren het het bloemperk nog een beetje op.
Maar tegelijkertijd ben ik al bezig om de uitgebloemde potten al te verwijderen bij de éénjarigen en ookal sommige struiken aan het terugsnoeien.
Binnen dit en zes weken moet de tuin toch "winterklaar" zijn. Dit betekent bemesten waar nodig, voetjes afdekken tegen de vrieskou, heel veel terugsnoeien voor een mooie bloei voor volgend voorjaar en zomer.
Er zijn ook een deel kuipplanten zoals de hibiscus die naar binnen moeten, het kot in om te overwinteren....
Ook de voederbakken voor de vogels moeten tegen die tijd weer bijgevuld worden.
Dus als ik nu buiten nog zit te genieten ben ik ook afscheid aan het nemen van de zomer, die al bij al niet slecht is geweesr.
Ja, de herfst is op kousevoeten naderbij aan het komen.
Laat het dan 's nachts regene aub, ik wil door de bladeren in het bos wandelen met de zon op mijn snoet...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten